Bobagens célebres

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Bobagens célebres 

Síndrome da China, é tão inteligente quanto terra plana, ambas expressões contrariam as leis da Mecâmica Física.

Qualquer objeto que conseguir penetrar até atingir ou alcançar por qualquer meio desconhecido, mas um jeito hipotético o centro da terra lá ficaria sem conseguir subir para fora a partir do centro da terra, sim; tudo que sai do centro da terra para a superfície da terra estará subindo.

Esse mesmo argumento serve para enterrar a ideia de terra plana.

Bobagens são repetidas com naturalidade extrema sob o beneplácito dos Físicos que não têm verve para se meterem em tertúlias vesperais pseudo intelectuais.

La moglie di Caino

La moglie di Caino

Poi Dio disse:

«Facciamo l'uomo a nostra immagine, a nostra somiglianza, e domini sui pesci del mare e sugli uccelli del cielo, sul bestiame, su tutti gli animali selvatici e su tutti i rettili che strisciano sulla terra».

27Dio creò l'uomo a sua immagine;

a immagine di Dio lo creò;

maschio e femmina li creò.

28Dio li benedisse e disse loro:

«Siate fecondi e moltiplicatevi, riempite la terra e soggiogatela, dominate sui pesci del mare e sugli uccelli del cielo e su ogni essere vivente che si muove sulla terra».

29Poi Dio disse:

«Ecco, io vi do ogni erba che produce seme e che è su tutta la terra e ogni albero che ha frutto con seme; questo sarà il vostro cibo». 30 Inoltre, a ogni bestia della terra, a ogni uccello del cielo e a ogni essere che striscia sulla terra e in cui c'è alito di vita, ho dato ogni erba verde per cibo.

E così fu.

31 Dio vide tutto quello che aveva fatto, ed ecco, era molto buono. E fu sera e fu mattina: sesto giorno.

L'esegesi del libro della Genesi ci permette di costruire semanticamente che Adamo ed Eva non furono né gli unici né i primi; rappresentarono un'esperienza particolare nel Giardino dell'Eden, proprio come Abramo fu il patriarca di una particolare stirpe sotto una religione particolare ed esclusiva. Nulla al di là di ciò, senza privilegi esorbitanti, poiché nulla esisteva al di là della vita materiale; l'esistenza delle istituzioni chiamate:

a) anima;

b) inferno;

c) paradiso;

d) vita dopo la morte non era presa in considerazione.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Uxor Cain

Uxor Cain

Dixitque Deus:

“Faciamus hominem ad imaginem nostram, ad similitudinem nostram, ut praesentet piscibus maris et volucribus caeli, et pecoribus et omnibus bestiis terrae, et universis animantibus quae moventur super terram.”

27Creavitque Deus hominem ad imaginem suam,

ad imaginem Dei creavit eos;

masculum et feminam creavit eos.

28Benedixitque illis Deus, et ait illis:

“Crescite et multiplicamini, et replete terram et subicite eam: et dominamini piscibus maris et volucribus caeli, et universis animantibus viventibus quae moventur super terram.”

29Dixitque Deus:

“Dedi vobis omnem herbam afferentem semen super faciem universae terrae, et omnes lignos, quae habent in semetipso semen in se ipso, et erunt vobis in cibum.” 30 Praeterea, omnibus animalibus terrae et omnibus volucribus caeli et universis quae moventur super terram, in quibus est spiritus vitae, dedi omnem herbam virentem ad cibum.

Et factum est ita.

31 Vidit Deus omnia quae fecerat, et ecce erant valde bona. Et factum est vespere et mane, dies sextus.

Exegesis libri Genesis nobis permittit semantice construere Adam et Evam non solos nec primos fuisse; exemplum particulare experientiae in Horto Eden fuerunt, sicut Abraham patriarcha erat stirpis particularis sub religione particulari et exclusiva. Nihil ultra id, sine privilegiis exorbitantibus, cum nihil ultra vitam materialem existeret; existentia institutionum quae vocantur:

a) anima;

b) infernum;

c) caelum vel paradisus;

d) vita post mortem non considerabatur.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

La femme de Caïn

La femme de Caïn

Alors, Dieu dit :

― Faisons les êtres humains à notre image, selon notre ressemblance. Qu’ils dominent sur les poissons de la mer, sur les oiseaux du ciel, sur le bétail, sur toute la terre et sur tous les animaux qui rampent sur la terre.

27 Alors, Dieu créa l’être humain à son image,

à l’image de Dieu il le créa ;

homme et femme, il les créa.

28 Dieu les bénit et leur dit :

― Soyez féconds et multipliez-vous ! Remplissez la terre et soumettez-la ! Dominez sur les poissons de la mer, sur les oiseaux du ciel et sur tous les animaux qui rampent sur la terre.

29 Alors, Dieu dit :

― Voici, je vous donne toutes les plantes qui poussent sur toute la terre et qui produisent des semences, ainsi que tous les arbres qui portent des fruits contenant des semences. Elles vous serviront de nourriture. 30 De plus, à tous les animaux de la terre, à tous les oiseaux du ciel et à tous les animaux qui rampent sur la terre — bref, à tout ce qui a en soi le souffle de vie — je donne toute la végétation pour nourriture.

Et il en fut ainsi.

31 Dieu vit tout ce qu’il avait fait et constata que tout était très bon. Il y eut un soir et un matin ; « ce fut le sixième jour ».

L'exégèse du livre de la Genèse nous permet de déduire, sur le plan sémantique, qu'Adam et Ève n'étaient ni les seuls ni les premiers ; ils constituaient une expérience-échantillon particulière dans le jardin d'Éden, tout comme Abraham fut le patriarche d'une descendance spécifique, au sein d'une religion particulière et exclusive. Rien de plus ; il n'y avait pas de privilèges exorbitants, car rien n'existait au-delà de la vie matérielle. Il n'était nullement question de l'existence de concepts tels que :

a) l'âme ;

b) l'enfer ;

c) le ciel ou le paradis ;

d) la vie après la mort.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

La esposa de Caín

La esposa de Caín

Entonces, Dios dijo:

― Hagamos a los seres humanos a nuestra imagen, conforme a nuestra semejanza. Que dominen sobre los peces del mar, sobre las aves de los cielos, sobre el ganado, sobre toda la tierra y sobre todos los animales que se arrastran sobre la tierra.

27 Entonces, Dios creó al ser humano a su imagen,

a imagen de Dios lo creó;

hombre y mujer los creó.

28 Dios los bendijo y les dijo:

― ¡Sean fecundos y multiplíquense! ¡Llenen la tierra y sométanla! Dominen sobre los peces del mar, sobre las aves de los cielos y sobre todos los animales que se arrastran sobre la tierra.

29 Entonces, Dios dijo:

― Miren, les doy todas las plantas que brotan en toda la tierra y que producen semillas, y todos los árboles que dan frutos con semillas. Ellas les servirán de alimento. 30 Además, a todos los animales de la tierra, a todas las aves de los cielos y a todos los animales que se arrastran sobre la tierra —es decir, a todo lo que tiene aliento de vida—, les doy todas las plantas verdes como alimento.

Y así fue.

31 Dios vio todo lo que había hecho y observó que todo había quedado muy bien. Pasaron la tarde y la mañana; «...ese fue el sexto día».

La exégesis del libro del Génesis nos permite deducir, desde el punto de vista semántico, que Adán y Eva no fueron los únicos ni los primeros; ellos constituyeron una experiencia muestral particular en el Jardín del Edén, del mismo modo que Abraham fue el patriarca de una descendencia particular bajo una religión específica y exclusiva. Nada más que eso; sin privilegios exorbitantes, pues no existía nada más allá de la vida material. No se contemplaba la existencia de las instituciones denominadas:

a) alma;

b) infierno;

c) cielo o paraíso;

d) vida después de la muerte.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Kains Frau

Kains Frau

Da sprach Gott:

― Lasst uns Menschen machen als unser Abbild, uns ähnlich! Sie sollen herrschen über die Fische im Meer, über die Vögel am Himmel, über das Vieh, über die ganze Erde und über alles Getier, das auf der Erde kriecht.

27 So schuf Gott den Menschen nach seinem Ebenbild,

nach dem Ebenbild Gottes schuf er ihn;

als Mann und Frau schuf er sie.

28 Gott segnete sie und sprach zu ihnen:

― Seid fruchtbar und vermehrt euch! Füllt die Erde und unterwerft sie euch! Herrscht über die Fische im Meer, über die Vögel am Himmel und über alles Getier, das auf der Erde kriecht.

29 Dann sprach Gott:

― Seht, ich gebe euch alle Pflanzen auf der ganzen Erde, die Samen tragen, und alle Bäume, die Früchte mit Samen hervorbringen. Sie sollen euch zur Nahrung dienen. 30 Und allen Tieren der Erde, allen Vögeln am Himmel und allem, was auf der Erde kriecht – kurz: allem, was Lebensodem in sich trägt –, gebe ich alle grünen Pflanzen zur Nahrung.

Und so geschah es.

31 Gott sah alles an, was er geschaffen hatte, und stellte fest, dass es sehr gut war. Es vergingen Abend und Morgen; „... das war der sechste Tag.“

Die Exegese des Buches Genesis lässt semantisch den Schluss zu, dass Adam und Eva weder die Einzigen noch die Ersten waren; sie stellten ein spezifisches, beispielhaftes Experiment im Garten Eden dar – so wie Abraham der Stammvater einer besonderen Nachkommenschaft innerhalb einer spezifischen und exklusiven Religion war. Mehr nicht; es gab keine übermäßigen Privilegien, denn jenseits des materiellen Lebens existierte nichts. Konzepte wie die folgenden waren völlig unbekannt:

a) Seele;

b) Hölle;

c) Himmel oder Paradies;

d) ein Leben nach dem Tod.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

قابیل دی بیوی

قابیل دی بیوی

فیر رب نے آکھیا،

"آؤ اسی اپنی شبیہ تے، اپنی شبیہ تے بنی نوع انسان بناؤ، تاں جے اوہ سمندر دیاں مچھیاں تے اسمان دے پنچھیاں تے، ڈنگراں تے سارے جنگلی جانوراں تے تے زمین تے ٹرن آلیاں ساریاں مخلوقاں تے حکومت کر سکن۔"

27ایس لئی رب نے انساناں نوں اپنی شبیہ تے بنایا۔

رب دی شبیہ تے اوہنے اوہناں نوں بنایا؛

اوہنے اوہناں نوں مرد تے عورت بنایا۔

28رب نے اوہناں نوں برکت دتی تے اوہناں نوں آکھیا۔

’’پھل ودھو تے ودھو، دھرتی نوں بھرو تے اوہنوں اپنے ماتحت کرو، سمندر دیاں مچھیاں تے اسمان دے پنچھیاں تے زمین تے چلن آلی ہر جاندار تے راج کرو۔‘‘

29فیر رب نے آکھیا۔

"میں تہانوں ساری دھرتی تے ہر بیج آلا بوٹا تے ہر اوہ رُکھ دیندا ہاں جہدے وچ پھل ہووے تے اوہ تہاڈے کھان لئی ہون گے۔" 30 ایس توں علاوہ، میں زمین دے ہر جانور، ہوا دے ہر پنچھی تے ہر زمین تے رینگدی ہوئی شے نوں، جہدے وچ حیاتی دا ساہ اے، میں ہر ہرا بوٹا کھان لئی دتا اے۔

تے انج ای سی۔

31 رب نے ویکھیا کہ اوہنے جو کجھ بنایا سی اوہ بہت چنگا سی۔ تے شام ہوئی تے سویر ہوئی، چھیواں دن۔

پیدائش دی کتاب دی تشریح سانوں معنوی طور تے اس گل دی تعمیر کرن دی اجازت دیندی اے کہ آدم تے حوا صرف نئیں سن تے نہ ای پہلے؛ اوہ باغ عدن چ اک خاص نمونہ تجربہ سن، بالکل انج ای جیویں ابراہام اک خاص تے خصوصی مذہب دے تحت اک خاص نسب دا سردار سی۔ اس توں اگے کجھ وی نئیں، بے حد مراعات دے بغیر، کیونکہ مادی زندگی توں باہر کجھ وی موجود نئیں سی; اداریاں دا وجود جنہاں دا ناں اے:

الف) روح;

ب) جہنم;

ج) جنت یا جنت؛

د) موت دے بعد دی زندگی تے غور نئیں کیتا گیا۔

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ਕਾਇਨ ਦੀ ਪਤਨੀ

ਕਾਇਨ ਦੀ ਪਤਨੀ

ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ,

“ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਉੱਤੇ ਬਣਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ।”

27ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ,

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਉੱਤੇ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ;

ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।

28ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ,

“ਫਲਦਾਰ ਬਣੋ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੋ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਓ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰੋ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਜੀਵ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੋ।”

29ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ,

“ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰ ਪੌਦਾ ਅਤੇ ਹਰ ਰੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਹੋਣਗੇ।” 30 ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਜਾਨਵਰ, ਹਵਾ ਦੇ ਹਰ ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੀਂਗਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਮੈਂ ਮਾਸ ਲਈ ਹਰ ਹਰਾ ਪੌਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਇਆ।

31 ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਉਸਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ, ਵੇਖੋ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਛੇਵਾਂ ਦਿਨ।

ਉਤਪਤ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਅਰਥਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾਹ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਸਨ; ਉਹ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਨਮੂਨਾ ਅਨੁਭਵ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਬਰਾਹਾਮ ਇੱਕ ਖਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਖਾਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੌਤਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

ਏ) ਆਤਮਾ;

ਬੀ) ਨਰਕ;

ਸੀ) ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਸਵਰਗ;

ਡੀ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

कैन की पत्नी

कैन की पत्नी

फिर भगवान ने कहा,

“हम इंसान को अपनी छवि में, अपनी तरह बनाएं, ताकि वे समुद्र की मछलियों और आसमान के पक्षियों, पालतू जानवरों और सभी जंगली जानवरों, और ज़मीन पर चलने वाले सभी जीवों पर राज करें।”

27तो भगवान ने इंसान को अपनी छवि में बनाया,

भगवान की छवि में उसने उन्हें बनाया;

नर और मादा उसने उन्हें बनाया।

28भगवान ने उन्हें आशीर्वाद दिया और उनसे कहा,

“फलदायी बनो और गिनती में बढ़ो; धरती को भर दो और उस पर राज करो। समुद्र की मछलियों और आसमान के पक्षियों और ज़मीन पर चलने वाले हर जीव पर राज करो।”

29फिर भगवान ने कहा,

“मैं तुम्हें पूरी धरती पर हर बीज वाला पौधा और हर पेड़ देता हूँ जिसमें बीज वाले फल होते हैं। वे तुम्हारे खाने के लिए होंगे।” 30 इसके अलावा, धरती के हर जानवर, हवा के हर पक्षी, और धरती पर रेंगने वाले हर जीव को, जिसमें जीवन की सांस है, मैंने खाने के लिए हर हरा पौधा दिया है।

और ऐसा ही हुआ।

31 भगवान ने जो कुछ बनाया था, उसे देखा, और देखो, वह बहुत अच्छा था। और शाम हुई और सुबह हुई, छठा दिन।

जेनेसिस की किताब की व्याख्या हमें शब्दों के हिसाब से यह बनाने देती है कि एडम और ईव अकेले नहीं थे और न ही पहले थे; वे ईडन गार्डन में एक खास नमूना अनुभव थे, ठीक वैसे ही जैसे अब्राहम एक खास और खास धर्म के तहत एक खास वंश के कुलपति थे। इसके अलावा कुछ नहीं, बिना बहुत ज़्यादा खास अधिकारों के, क्योंकि भौतिक जीवन के अलावा कुछ भी मौजूद नहीं था; इन संस्थाओं के होने पर विचार नहीं किया गया जिन्हें कहा जाता है:

a) आत्मा;

b) नरक;

c) स्वर्ग या पैराडाइज़;

d) मौत के बाद का जीवन।

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Η Γυναίκα του Κάιν

Η Γυναίκα του Κάιν

Τότε είπε ο Θεός:

«Ας κάνουμε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα μας, κατ’ ομοίωση μας, για να εξουσιάζει τα ψάρια της θάλασσας και τα πτηνά του ουρανού, τα ζώα και όλα τα άγρια ​​ζώα, και όλα τα ζώα που σέρνονται στη γη».

27 Έτσι, ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα του·

κατ’ εικόνα Θεού τους δημιούργησε·

αρσενικό και θηλυκό τους δημιούργησε.

28 Ο Θεός τους ευλόγησε και τους είπε:

«Να είστε καρποφόροι και να πληθύνεστε· γεμίστε τη γη και να την κατακυριεύσετε· εξουσιάζετε τα ψάρια της θάλασσας και τα πτηνά του ουρανού και κάθε ζωντανό πλάσμα που σέρνεται στη γη».

29 Τότε είπε ο Θεός:

«Σας δίνω κάθε φυτό που κάνει σπόρους πάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης και κάθε δέντρο που έχει καρπό με σπόρους· αυτά θα είναι δικά σας για τροφή». 30 Επιπλέον, σε κάθε θηρίο της γης, και σε κάθε πτηνό του ουρανού, και σε κάθε πράγμα που σέρνεται πάνω στη γη, στο οποίο υπάρχει η πνοή της ζωής, έδωσα κάθε πράσινο φυτό για τροφή.

Και έγινε έτσι.

31 Ο Θεός είδε όλα όσα είχε δημιουργήσει, και ιδού, ήταν πολύ καλά. Και έγινε βράδυ και έγινε πρωί, η έκτη ημέρα.

Η ερμηνεία του βιβλίου της Γένεσης μας επιτρέπει να κατασκευάσουμε σημασιολογικά ότι ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν οι μόνοι ούτε οι πρώτοι. Ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία δείγματος στον Κήπο της Εδέμ, όπως ακριβώς ο Αβραάμ ήταν ο πατριάρχης μιας συγκεκριμένης γενεαλογίας κάτω από μια συγκεκριμένη και αποκλειστική θρησκεία. Τίποτα πέρα ​​​​από αυτό, χωρίς υπερβολικά προνόμια, αφού τίποτα δεν υπήρχε πέρα ​​​​από την υλική ζωή. Η ύπαρξη των θεσμών που ονομάζονται:

α) ψυχή·

β) κόλαση·

γ) παράδεισος·

δ) ζωή μετά θάνατον δεν λήφθηκε υπόψη.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ሰበይቲ ቃኤል

ሰበይቲ ቃኤል

ሽዑ ኣምላኽ ከምዚ በለ።

“ንደቂ ሰባት ኣብ ባሕርን ኣብ ሰማይ ንዘለዋ ኣዕዋፍን፡ ኣብ ልዕሊ ጥሪትን ንዅሎም እንስሳ ዘገዳምን፡ ኣብ ልዕሊ ዅሎም ኣብ ምድሪ ዝንቀሳቐሱ ፍጡራትን ምእንቲ ኪገዝኡ፡ ብመልክዕና፡ ብኣምሳልና ንገብሮ።”

27እግዚኣብሄር ንደቂ ሰባት ብመልክዑ ፈጠሮም።

ብኣምሳል ኣምላኽ እዩ ፈጢርዎም፤

ተባዕታይን ኣንስተይትን ፈጠሮም።

28ኣምላኽ ድማ ባረኾም በሎም።

“ፍረዩን ብብዝሒ በዝሑን፣ ንምድሪ መሊእኩም ግዝእዋ፣ ኣብ ባሕርን ኣብ ሰማይ ንዘለዋ ኣዕዋፍን ኣብ ምድሪ ዝንቀሳቐስ ኵሉ ህያው ፍጡርን ግዝኡ።”

29ኣምላኽ ድማ፡

“ኣብ ገጽ ብዘላ ምድሪ ዘሎ ዘርኢ ዝፈሪ ዅሉ ተኽልን ዘርኢ ዘለዎ ዘበለ ዅሉ ኦምን እህበኩም ኣለኹ፡ ንመግቢ ናትኩም ኪዀኑ እዮም።” 30 ብዘይካዚ፡ ንዅሉ ኣራዊት ምድርን ንዅሉ ኣዕዋፍ ሰማይን ንዅሉ ኣብ ምድርን ትንፋስ ሕይወት ዘለዎ ረሳሕ ፈሳሲ፡ ንዅሉ ለምለም ተኽሊ ንመግቢ ሂበዮ ኣለኹ።

ከምኡ ድማ ነበረ።

31 ኣምላኽ ነቲ ዝገበሮ ዅሉ ረኣዮ፡ እንሆ ድማ ኣዝዩ ጽቡቕ ነበረ። ምሸት ኮነ ወጋሕታ ድማ ሻድሸይቲ መዓልቲ ነበረ።

ትርጓሜ መጽሓፍ ዘፍጥረት ኣዳምን ሄዋንን ጥራይ ወይ ቀዳሞት ከምዘይነበሩ ብትርጉም ክንሃንጽ የኽእለና፤ ልክዕ ከምቲ ኣብርሃም ኣብ ትሕቲ ሓደ ፍሉይን ፍሉይን ሃይማኖት ናይ ሓደ ፍሉይ መስመር ወለዶ ፓትርያርክ ዝነበረ ኣብ ገነት ኤደን ፍሉይ ናሙና ተመክሮ እዮም ነይሮም። ካብኡ ሓሊፉ፡ ብዘይ ልዕሊ ዓቐን ሓለፋታት፡ ኪኖ ንዋታዊ ህይወት ዝኾነ ነገር ስለዘይነበረ፤ ህላወ እተን ትካላት ዝብሃላ፤

ሀ) ነፍሲ፤

ለ) ሲኦል፤

ሐ) ሰማይ ወይ ገነት፤

መ) ድሕሪ ሞት ዝነበረ ህይወት ኣብ ግምት ኣይኣተወን።

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ކާއިންގެ އަނބިމީހާއެވެ

ކާއިންގެ އަނބިމީހާއެވެ

ދެން މާތްالله ވިދާޅުވިއެވެ.

“ކަނޑުގައިވާ މަހާއި އުޑުމަތީގައިވާ ދޫނިތަކާއި، ޖަނަވާރުތަކާއި ހުރިހާ ވަލު ޖަނަވާރުތަކާއި، ބިމުގައި ހިނގާ ހުރިހާ މަޚްލޫޤުންގެ މައްޗަށް ވެރިކަން ކުރެވޭތޯ، އަހަރެމެންގެ ސޫރައަށް، އަހަރެމެންގެ ވައްތަރުގައި އިންސާނުން ހަދަމާ ހިނގާށެވެ.”

27އެހެންކަމުން މާތްރަސްކަލާނގެ އިންސާނުން އުފެއްދެވީ އެކަލާނގެ އަމިއްލަ ސޫރަފުޅަށެވެ.

އެމީހުން އުފެއްދެވީ މާތްރަސްކަލާނގެ ސޫރަފުޅުންނެވެ.

އެކަލޭގެފާނު އެއުރެން އުފެއްދެވީ ފިރިހެނުންނާއި އަންހެނުންނެވެ.

28މާތްރަސްކަލާނގެ އެމީހުންނަށް ބަރަކާތް ލައްވައި އެއުރެންނަށް ވިދާޅުވިއެވެ.

“މީރު އުފައްދައި ޢަދަދު އިތުރުވެ، ބިން ފުރާލައި، ވެރިކަން ކުރާށެވެ. ކަނޑުގައި އުޅޭ މަހާއި އުޑުމަތީގައިވާ ދޫނިތަކާއި ބިމުގައި ހަރަކާތްތެރިވާ ކޮންމެ ދިރޭ އެއްޗެއްގެ މައްޗަށް ވެރިކަން ކުރައްވާށެވެ.”

29އެއަށްފަހު މާތްރަސްކަލާނގެ ވިދާޅުވިއެވެ.

“މުޅި ބިމުގައިވާ އޮށް ހެދޭ ކޮންމެ ގަހަކާއި، އޭގައި އޮށް ހުންނަ މޭވާ ހުންނަ ކޮންމެ ގަހެއް އަހަރެން ކަލޭގެފާނަށް ދޭން. އެއީ ކަލޭގެފާނުގެ ކާނާއަކަށް ވާނެއެވެ.” 30 މީގެ އިތުރުން ދުނިޔޭގެ ކޮންމެ ޖަނަވާރަކާއި، އުޑުމަތީގެ ކޮންމެ ދޫންޏަކާއި، ބިމުގައި އުޅޭ ކޮންމެ އެއްޗެއްގައި، ދިރުމުގެ ނޭވާ ހުންނަ ކޮންމެ އެއްޗަކަށް، އަހަރެން ކާނާގެ ގޮތުގައި ހުރިހާ ފެހި ގަހެއް ދީފިން.

އަދި އެގޮތެވެ.

31 މާތްރަސްކަލާނގެ އުފެއްދެވި ހުރިހާ އެއްޗެއް ފެނިވަޑައިގެންނެވިއެވެ. އަދި ހަވީރުވެ ފަތިސްވީ، ހަވަނަ ދުވަހެވެ.

އުފެދުން ފޮތުގެ ތަފްސީރު އަޅުގަނޑުމެންނަށް މާނަވީ ގޮތުން ބިނާކުރެވޭ ގޮތުގައި އާދަމް އާއި ޙައްވާއަކީ ހަމައެކަނި އާދަމް އާއި ޙައްވާއަކީ ހަމައެކަނި އެންމެ ފުރަތަމަ ވެސް ނޫން ކަމެވެ؛ އެއީ ވަކި އަދި ޚާއްޞަ ދީނެއްގެ ދަށުން ވަކި ނަސްލެއްގެ ޕެޓްރިއާކް ކަމުގައިވާ ފަދައިން، އިބްރާހީމްގެފާނަކީ ޢީދުންގެ ބަގީޗާގައި ވަކި ނަމޫނާ ތަޖުރިބާއެކެވެ. އެއަށްވުރެ މާ ބޮޑު އިމްތިޔާޒުތަކެއް ނެތި، މާއްދީ ދިރިއުޅުމުން ބޭރުގައި އެއްވެސް އެއްޗެއް އުފެދިފައި ނުވާތީ؛ ކިޔާ މުއައްސަސާތަކުގެ ވުޖޫދުގައި:

އ) ނަފްސު؛

ބ) ނަރަކަ؛

ގ) ސުވަރުގެ ނުވަތަ ސުވަރުގެ؛

ދ) މަރުވުމަށްފަހު ދިރިއުޅުމަށް ބެލިފައެއް ނުވެއެވެ.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

කායින්ගේ භාර්යාව

කායින්ගේ භාර්යාව

එවිට දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක:

“අපගේ ස්වරූපයෙන්, අපගේ ස්වරූපයෙන් මනුෂ්‍යයා මවමු. එවිට ඔවුන් මුහුදේ මසුන් කෙරෙහිද, අහසේ පක්ෂීන් කෙරෙහිද, ගවයන් කෙරෙහිද, සියලු වන සතුන් කෙරෙහිද, පොළොවේ හැසිරෙන සියලු ජීවීන් කෙරෙහිද ආධිපත්‍යය දරනු ඇත.”

27 එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්‍යයා තමන්ගේම ස්වරූපයෙන් මැවූ සේක.

දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් ඔහු ඔවුන් මැව්වේය;

ඔවුන් පිරිමි සහ ගැහැණු ලෙස මැව්වේය.

28දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ට ආශීර්වාද කර මෙසේ වදාළ සේක:

“ඵල දරන්න, ගණනින් වැඩි වන්න; පොළොව පුරවා එය යටත් කරගන්න. මුහුදේ මසුන් කෙරෙහිද, අහසේ පක්ෂීන් කෙරෙහිද, පොළොවේ හැසිරෙන සියලු ජීවීන් කෙරෙහිද ආධිපත්‍යය දරන්න.”

29 එවිට දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක:

“මුළු පොළොව මතුපිට ඇති බීජ දරන සෑම පැළෑටියක්ම, බීජ ඇති ඵල දරන සෑම ගසක්ම මම ඔබට දෙමි. ඒවා ආහාර සඳහා ඔබට අයිති වනු ඇත.” 30 තවද, පොළොවේ සෑම මෘගයෙකුටම, අහසේ සෑම පක්ෂියෙකුටම, ජීවන හුස්ම ඇති පොළොවේ බඩගා යන සෑම දෙයකටම, මම සෑම හරිත පැළෑටියක්ම මස් සඳහා ලබා දුන්නෙමි.

එය එසේ විය.

31 දෙවියන් වහන්සේ තමා සෑදූ සියල්ල දුටු අතර, බලන්න, එය ඉතා යහපත් විය. සවස් විය, උදෑසන විය, හයවන දිනය.

උත්පත්ති පොතේ විග්‍රහය අපට ආදම් සහ ඒව පමණක් හෝ පළමුවැන්නා නොවන බව අර්ථකථනයෙන් ගොඩනඟා ගැනීමට ඉඩ සලසයි; ඔවුන් ඒදන් උයනේ විශේෂිත නියැදි අත්දැකීමක් වූ අතර, ආබ්‍රහම් විශේෂිත සහ සුවිශේෂී ආගමක් යටතේ විශේෂිත පෙළපතක කුලදෙටුවෙකු වූවාක් මෙන්. භෞතික ජීවිතයෙන් ඔබ්බට කිසිවක් නොතිබූ බැවින්, අධික වරප්‍රසාද නොමැතිව ඉන් ඔබ්බට කිසිවක් නැත; ආයතනවල පැවැත්ම:

අ) ආත්මය;

ආ) නිරය;

ඇ) ස්වර්ගය හෝ පාරාදීසය;

ඈ) මරණයෙන් පසු ජීවිතය සලකා බැලුවේ නැත.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ሰበይቲ ቃኤል

ሰበይቲ ቃኤል

ሽዑ ኣምላኽ ከምዚ በለ።

“ንደቂ ሰባት ኣብ ባሕርን ኣብ ሰማይ ንዘለዋ ኣዕዋፍን፡ ኣብ ልዕሊ ጥሪትን ንዅሎም እንስሳ ዘገዳምን፡ ኣብ ልዕሊ ዅሎም ኣብ ምድሪ ዝንቀሳቐሱ ፍጡራትን ምእንቲ ኪገዝኡ፡ ብመልክዕና፡ ብኣምሳልና ንገብሮ።”

27እግዚኣብሄር ንደቂ ሰባት ብመልክዑ ፈጠሮም።

ብኣምሳል ኣምላኽ እዩ ፈጢርዎም፤

ተባዕታይን ኣንስተይትን ፈጠሮም።

28ኣምላኽ ድማ ባረኾም በሎም።

“ፍረዩን ብብዝሒ በዝሑን፣ ንምድሪ መሊእኩም ግዝእዋ፣ ኣብ ባሕርን ኣብ ሰማይ ንዘለዋ ኣዕዋፍን ኣብ ምድሪ ዝንቀሳቐስ ኵሉ ህያው ፍጡርን ግዝኡ።”

29ኣምላኽ ድማ፡

“ኣብ ገጽ ብዘላ ምድሪ ዘሎ ዘርኢ ዝፈሪ ዅሉ ተኽልን ዘርኢ ዘለዎ ዘበለ ዅሉ ኦምን እህበኩም ኣለኹ፡ ንመግቢ ናትኩም ኪዀኑ እዮም።” 30 ብዘይካዚ፡ ንዅሉ ኣራዊት ምድርን ንዅሉ ኣዕዋፍ ሰማይን ንዅሉ ኣብ ምድርን ትንፋስ ሕይወት ዘለዎ ረሳሕ ፈሳሲ፡ ንዅሉ ለምለም ተኽሊ ንመግቢ ሂበዮ ኣለኹ።

ከምኡ ድማ ነበረ።

31 ኣምላኽ ነቲ ዝገበሮ ዅሉ ረኣዮ፡ እንሆ ድማ ኣዝዩ ጽቡቕ ነበረ። ምሸት ኮነ ወጋሕታ ድማ ሻድሸይቲ መዓልቲ ነበረ።

ትርጓሜ መጽሓፍ ዘፍጥረት ኣዳምን ሄዋንን ጥራይ ወይ ቀዳሞት ከምዘይነበሩ ብትርጉም ክንሃንጽ የኽእለና፤ ልክዕ ከምቲ ኣብርሃም ኣብ ትሕቲ ሓደ ፍሉይን ፍሉይን ሃይማኖት ናይ ሓደ ፍሉይ መስመር ወለዶ ፓትርያርክ ዝነበረ ኣብ ገነት ኤደን ፍሉይ ናሙና ተመክሮ እዮም ነይሮም። ካብኡ ሓሊፉ፡ ብዘይ ልዕሊ ዓቐን ሓለፋታት፡ ኪኖ ንዋታዊ ህይወት ዝኾነ ነገር ስለዘይነበረ፤ ህላወ እተን ትካላት ዝብሃላ፤

ሀ) ነፍሲ፤

ለ) ሲኦል፤

ሐ) ሰማይ ወይ ገነት፤

መ) ድሕሪ ሞት ዝነበረ ህይወት ኣብ ግምት ኣይኣተወን።

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

කායින්ගේ භාර්යාව

කායින්ගේ භාර්යාව

එවිට දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක:

“අපගේ ස්වරූපයෙන්, අපගේ ස්වරූපයෙන් මනුෂ්‍යයා මවමු. එවිට ඔවුන් මුහුදේ මසුන් කෙරෙහිද, අහසේ පක්ෂීන් කෙරෙහිද, ගවයන් කෙරෙහිද, සියලු වන සතුන් කෙරෙහිද, පොළොවේ හැසිරෙන සියලු ජීවීන් කෙරෙහිද ආධිපත්‍යය දරනු ඇත.”

27 එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්‍යයා තමන්ගේම ස්වරූපයෙන් මැවූ සේක.

දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් ඔහු ඔවුන් මැව්වේය;

ඔවුන් පිරිමි සහ ගැහැණු ලෙස මැව්වේය.

28දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ට ආශීර්වාද කර මෙසේ වදාළ සේක:

“ඵල දරන්න, ගණනින් වැඩි වන්න; පොළොව පුරවා එය යටත් කරගන්න. මුහුදේ මසුන් කෙරෙහිද, අහසේ පක්ෂීන් කෙරෙහිද, පොළොවේ හැසිරෙන සියලු ජීවීන් කෙරෙහිද ආධිපත්‍යය දරන්න.”

29 එවිට දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක:

“මුළු පොළොව මතුපිට ඇති බීජ දරන සෑම පැළෑටියක්ම, බීජ ඇති ඵල දරන සෑම ගසක්ම මම ඔබට දෙමි. ඒවා ආහාර සඳහා ඔබට අයිති වනු ඇත.” 30 තවද, පොළොවේ සෑම මෘගයෙකුටම, අහසේ සෑම පක්ෂියෙකුටම, ජීවන හුස්ම ඇති පොළොවේ බඩගා යන සෑම දෙයකටම, මම සෑම හරිත පැළෑටියක්ම මස් සඳහා ලබා දුන්නෙමි.

එය එසේ විය.

31 දෙවියන් වහන්සේ තමා සෑදූ සියල්ල දුටු අතර, බලන්න, එය ඉතා යහපත් විය. සවස් විය, උදෑසන විය, හයවන දිනය.

උත්පත්ති පොතේ විග්‍රහය අපට ආදම් සහ ඒව පමණක් හෝ පළමුවැන්නා නොවන බව අර්ථකථනයෙන් ගොඩනඟා ගැනීමට ඉඩ සලසයි; ඔවුන් ඒදන් උයනේ විශේෂිත නියැදි අත්දැකීමක් වූ අතර, ආබ්‍රහම් විශේෂිත සහ සුවිශේෂී ආගමක් යටතේ විශේෂිත පෙළපතක කුලදෙටුවෙකු වූවාක් මෙන්. භෞතික ජීවිතයෙන් ඔබ්බට කිසිවක් නොතිබූ බැවින්, අධික වරප්‍රසාද නොමැතිව ඉන් ඔබ්බට කිසිවක් නැත; ආයතනවල පැවැත්ම:

අ) ආත්මය;

ආ) නිරය;

ඇ) ස්වර්ගය හෝ පාරාදීසය;

ඈ) මරණයෙන් පසු ජීවිතය සලකා බැලුවේ නැත.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Жена Каина

Жена Каина

И сказал Бог:

«Создадим человека по образу Нашему и по подобию Нашему, чтобы он владычествовал над рыбами морскими и над птицами небесными, над скотом и над всякими зверями почечными и над всякими пресмыкающимися по земле».

27И сотворил Бог человека по образу Своему,

по образу Божию сотворил их;

мужчину и женщину сотворил их.

28И благословил их Бог и сказал им:

«Плодитесь и размножайтесь, наполняйте землю и обладайте ею; владычествуйте над рыбами морскими и над птицами небесными и над всяким животным, ползающим по земле».

29И сказал Бог:

«Да дам вам всякую траву, сеющую семя, по всей земле, и всякое дерево, имеющее плод с семенем; они будут вам в пищу». 30 Ибо всякому зверю земному, и всякой птице небесной, и всякому пресмыкающемуся на земле, в котором есть дыхание жизни, Я дал всякую зеленую траву в пищу.

И стало так.

31 И увидел Бог все, что Он сотворил, и вот, это было весьма хорошо. И был вечер, и было утро, день шестой.

Толкование книги Бытия позволяет нам семантически построить, что Адам и Ева были не единственными и не первыми; они были особым примером опыта в Эдемском саду, подобно тому как Авраам был патриархом определенного рода в рамках определенной и исключительной религии. Ничего больше, без чрезмерных привилегий, поскольку ничего не существовало за пределами материальной жизни; существование институтов, называемых:

а) душой;

б) адом;

в) раем или небесами;

г) жизнью после смерти, не рассматривалось.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

カインの妻

カインの妻

神は言われた。

「我々の形に、我々に似せて人を造ろう。そして、彼らに海の魚、空の鳥、家畜、地の獣、地を這うすべての生き物を支配させよう。」

27こうして神は、御自身の形に人を創造された。

神の形に彼らを創造された。

男と女に彼らを創造された。

28神は彼らを祝福して言われた。

「子を産み、増えよ。地に満ちて、地を従えよ。海の魚、空の鳥、地を這うすべての生き物を支配せよ。」

29そして神は言われた。

「わたしは、全地の面に生えている、種を持つすべての植物と、種を持つ実をつけるすべての木を、あなたがたに与える。これらはあなたがたの食物となる。」 30 また、地のすべての獣、空のすべての鳥、地を這うすべての生き物、すなわち、命の息のあるすべてのものに、わたしはすべての青草を食物として与えた。

こうして、そのようになった。

31 神は、ご自分が造られたすべてのものをご覧になった。見よ、それは非常に良かった。夕があり、朝があった。第六日である。

創世記の解釈によれば、アダムとエバは唯一の存在でも最初の存在でもなく、エデンの園における特定の経験の典型例であったと解釈できる。ちょうどアブラハムが、特定の排他的な宗教のもとにある特定の家系の族長であったように。物質的な生命以外には何も存在しなかったため、それ以上のことは、過剰な特権を除いては考えられなかった。

a) 魂；

b) 地獄；

c) 天国または楽園；

d) 死後の生命；といった概念は考慮されていなかった。

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

가인의 아내

가인의 아내

하나님께서 말씀하셨습니다.

“우리가 우리의 형상대로, 우리의 모습대로 사람을 만들자. 그들이 바다의 물고기와 하늘의 새와 가축과 모든 들짐승과 땅 위에 기어 다니는 모든 생물을 다스리게 하자.”

27그래서 하나님께서 자기 형상대로 사람을 창조하셨습니다.

하나님의 형상대로 그들을 창조하셨습니다.

남자와 여자를 창조하셨습니다.

28하나님께서 그들에게 복을 주시며 말씀하셨습니다.

“생육하고 번성하여 땅에 충만하고 땅을 정복하라. 바다의 물고기와 하늘의 새와 땅 위에 기어 다니는 모든 생물을 다스리라.”

29하나님께서 또 말씀하셨습니다.

“내가 온 땅 위에 있는 모든 씨 맺는 식물과 씨 있는 열매를 맺는 모든 나무를 너희에게 주노니, 그것들을 너희 양식으로 삼으리라.” 30 또한 내가 땅의 모든 짐승과 공중의 모든 새와 땅 위에 기어 다니는 모든 생물에게 생명 있는 것들 중 모든 푸른 풀을 먹이로 주었노라.

그대로 되니라.

31 하나님이 자기가 만든 모든 것을 보시니, 보라, 그것이 매우 좋았더라. 저녁이 되고 아침이 되니, 여섯째 날이었더라.

창세기를 해석하면 아담과 하와가 유일한 존재도 아니고 최초의 존재도 아니었음을 알 수 있습니다. 그들은 에덴동산에서 특정한 경험을 한 하나의 표본일 뿐이었으며, 아브라함이 특정한 종교 아래 특정한 혈통의 조상이었던 것과 같습니다. 물질적인 삶 외에는 아무것도 존재하지 않았기에, 지나친 특권 없이는 그 이상의 것은 생각할 수 없었습니다. 즉, 다음과 같은 개념들은 고려되지 않았습니다.

a) 영혼;

b) 지옥;

c) 천국 또는 낙원;

d) 사후 세계.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

该隐的妻子

该隐的妻子

神说：

“我们要照着我们的形象，按着我们的样式造人，使他们管理海里的鱼、空中的鸟、地上的牲畜和一切爬行动物。”

27神就照着自己的形象造人，

乃是照着他的形象造男造女。

28神赐福给他们，对他们说：

“要生养众多，遍满地面，治理这地，也要管理海里的鱼、空中的鸟，和地上各样行动的活物。”

29神又说：

“我将遍地上一切结种子的菜蔬和一切树上所结有核的果子，全赐给你们作食物。” 30 我也把地上一切走兽、空中一切飞鸟，和地上一切爬行有气息的动物，都赐给它们一切青草作食物。

事就这样成了。

31 神看着一切所造的都甚好。有晚上，有早晨，是第六日。

对《创世记》的诠释使我们能够从语义上理解亚当和夏娃并非唯一的人类，也并非最早的人类；他们是伊甸园中一段特殊的经历，正如亚伯拉罕是特定血统的先祖，遵循着特定的、排他性的宗教。除此之外，没有其他事物，除非享有极高的特权，因为除了物质生活之外，别无他物；以下这些概念的存在并未被考虑：

a) 灵魂；

b) 地狱；

c) 天堂或乐园；

d) 死后生命

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Ka Wahine a Kaina

Ka Wahine a Kaina

A laila, ʻī maila ke Akua,

E hana kākou i ke kanaka ma ko kākou ʻano, ma ko kākou ʻano like, i noho aliʻi ai lākou ma luna o nā iʻa o ke kai, a me nā manu o ka lewa, a ma luna o nā holoholona hihiu, a me nā holoholona hihiu a pau, a ma luna o nā mea kolo a pau o ka honua.

27No laila, hana ke Akua i ke kanaka ma kona ʻano ponoʻī,

ma ke ʻano o ke Akua i hana ai ʻo ia iā lākou;

hana ʻo ia iā lāua he kāne a he wahine.

28Hoʻomaikaʻi maila ke Akua iā lāua, ʻī maila,

E hoʻohua a e hoʻonui, e hoʻopiha i ka honua, a e noho aliʻi ma luna ona. E noho aliʻi ma luna o nā iʻa o ke kai, a me nā manu o ka lewa, a ma luna o nā mea ola a pau e kolo ana ma ka honua.

29A laila, ʻī maila ke Akua,

Ke hāʻawi aku nei au iā ʻoukou i nā mea kanu a pau e hua ana i ka hua ma luna o ka honua a pau, a me nā lāʻau a pau e hua ana i ka hua me ka hua i loko ona. E lilo lākou i mea ʻai na ʻoukou. 30 Eia hoʻi, no nā holoholona a pau o ka honua, a no nā manu a pau o ka lewa, a no nā mea a pau e kolo ana ma ka honua, kahi e hanu ai ke ola, ua hāʻawi aku au i nā mea kanu uliuli a pau i mea ʻai.

A pēlā nō.

31 Nānā akula ke Akua i nā mea a pau āna i hana ai, aia hoʻi, ua maikaʻi loa ia. A he ahiahi a he kakahiaka, ʻo ia ka lā ʻeono.

ʻO ka wehewehe ʻana o ka puke o Genesis e hiki ai iā mākou ke kūkulu ma ke ʻano he manaʻo ʻaʻole ʻo ʻAdamu lāua ʻo Eva wale nō a ʻaʻole hoʻi ka mua; he ʻike hoʻohālike kūikawā lāua ma ka Māla ʻo ʻEdena, e like me ʻAberahama ke kupuna o kahi moʻokūʻauhau kūikawā ma lalo o kahi hoʻomana kūikawā a kū hoʻokahi. ʻAʻohe mea ma waho aʻe o kēlā, me ka ʻole o nā pono nui loa, ʻoiai ʻaʻohe mea i ola ma waho aʻe o ke ola kino; ke ola ʻana o nā ʻoihana i kapa ʻia:

a) ʻuhane;

b) gehena;

c) lani a paradaiso paha;

d) ʻaʻole i noʻonoʻo ʻia ke ola ma hope o ka make.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

אשת קין

אשת קין

ויאמר אלוהים:

"נעשה אדם בצלמנו בדמותנו, למען ימשול בדגה בים ובעוף השמים, ובבהמה ובכל חית הבר ובכל הרומש על הארץ."

27 ויברא אלוהים את האדם בצלמו,

בצלם אלוהים ברא אותם,

זכר ונקבה ברא אותם.

28 ויברך אותם אלוהים ויאמר להם:

פרו ורבו ומלאו את הארץ וכבשו אותה, ומשולים בדגה בים ובעוף השמים ובכל נפש חיה הרומשת על הארץ."

29 ויאמר אלוהים:

"אני נותן לכם את כל עשב מזרע על פני כל הארץ וכל עץ פרי וזרע בו, והיו לכם למאכל." 30 ולכל חית הארץ ולכל עוף השמים ולכל הרמש על הארץ אשר בו נשמת חיים נתתי כל ירק למאכל.

והיה כן.

31 וירא אלהים את כל אשר עשה והנה טוב מאוד ויהי ערב ויהי בוקר יום הששי.

הפרשנות של ספר בראשית מאפשרת לנו לבנות באופן סמנטי שאדם וחוה לא היו היחידים ולא הראשונים; הם היו חוויה לדוגמה מסוימת בגן העדן, כשם שאברהם היה אברהם של שושלת מסוימת תחת דת מסוימת ובלעדית. שום דבר מעבר לכך, ללא זכויות יתר מוגזמות, שכן לא היה קיים דבר מעבר לחיים החומריים; קיומם של המוסדות הנקראים:

א) נשמה;

ב) גיהנום;

ג) גן עדן;

ד) חיים לאחר המוות לא נחשבו.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

زوجة قايين

زوجة قايين

ثم قال الله:

«لنصنع الإنسان على صورتنا كشبهنا، فيتسلط على سمك البحر وعلى طير السماء وعلى البهائم وعلى كل وحوش الأرض وعلى كل دابة تدب على الأرض».

فخلق الله الإنسان على صورته،

على صورة الله خلقه،

ذكراً وأنثى خلقهم.

وباركهم الله وقال لهم:

«أثمروا واكثروا واملأوا الأرض وأخضعوها، وتسلطوا على سمك البحر وعلى طير السماء وعلى كل دابة تدب على الأرض».

ثم قال الله:

«ها أنا قد أعطيتكم كل عشب يبذر بذراً على وجه الأرض، وكل شجر فيه ثمر يبذر بذراً، يكون لكم طعاماً». ٣٠ وأيضًا، لكل حيوان الأرض، ولكل طائر السماء، ولكل دابة تدب على الأرض وفيها نسمة حياة، أعطيتُ كل عشب أخضر طعامًا.

وكان كذلك.

٣١ ورأى الله كل ما صنعه، فإذا هو حسن جدًا. وكان مساء وكان صباح، اليوم السادس.

يُتيح لنا تفسير سفر التكوين أن نستنتج دلاليًا أن آدم وحواء لم يكونا الوحيدين ولا الأولين؛ بل كانا مثالًا خاصًا لتجربة في جنة عدن، تمامًا كما كان إبراهيم أبوًا لسلالة معينة في ظل دين خاص وحصري. لم يكن هناك ما هو أبعد من ذلك، دون امتيازات استثنائية، إذ لم يكن هناك شيء موجود خارج نطاق الحياة المادية؛ ولم يُؤخذ في الاعتبار وجود المؤسسات المسماة:

أ) الروح؛

ب) ​​الجحيم؛

ج) الجنة أو الفردوس؛

د) الحياة بعد الموت.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ⵜⴰⵎⵖⴰⵔⵜ ⵏ Qayin

ⵜⴰⵎⵖⴰⵔⵜ ⵏ Qayin

ⵅⴻⵏⵏⵉ ⵉⵏⵏⴰ ⴰⵔⴻⴱⴱⵉ:

“ⴻⵊⵊ ⴰⵏⴻⵖ ⴰⴷ ⵏⴻⴳⴳ ⴱⵏⴰⴷⴻⵎ ⵙ ⵚⵚⵉⴼⴰ ⵏⵏⴻⵖ, ⵙ ⵚⵚⵉⴼⴰ ⵏⵏⴻⵖ, ⵃⵉⵎⴰ ⴰⴷ ⵃⴻⴽⵎⴻⵏ ⵅ ⵉⵙⴻⵍⵎⴰⵏ ⵏ ⵍⴻⴱⵃⴰⵔ ⵓ ⵅ ⵉⵊⴹⴰⴹ ⵏ ⵓⵊⴻⵏⵏⴰ, ⵅ ⵍⵎⴰⵍ ⴷ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵍⵎⴰⵍ ⵏ ⵡⴻⵥⵖⴰⵔ ⵓ ⵅ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵍⵎⴰⵍ ⵏ ⵜⴻⵎⵎⵓⵔⵜ.”

27ⴰⵎⵎⵓ ⵉⵅⵍⴻⵇ-ⴷⴷ ⴰⵔⴻⴱⴱⵉ ⴱⵏⴰⴷⴻⵎ ⴷⵉ ⵚⵚⵉⴼⴻⵜ ⵏⵏⴻⵙ.

ⵙ ⵚⵚⵉⴼⴻⵜ ⵏ ⴰⵔⴻⴱⴱⵉ ⵉ ⵜⴻⵏ-ⵉⴷ-ⵉⵅⵍⴻⵇ;

ⴰⵡⵜⴻⵎ ⴷ ⵜⴻⵡⵜⴻⵎⵜ ⵉⵅⵍⴻⵇ-ⵉⵜⴻⵏ-ⵉⴷ.

28Ibark ⵉ-ⵜⴻⵏ AREBBI, ⵉⵏⵏⴰ ⴰⵙⴻⵏ.

“ⵊⵊⴻⵎ ⵍⵖⵉⴵⴻⵜ, ⵎⵎⴰⵔⵏⴻⵎ ⴷⴻⴳ ⵡⴰⵟⵟⴰⵏ ⵏⵡⴻⵎ, ⵄⴻⵎⵎⴰⵔⴻⵎ ⵜⴰⵎⵎⵓⵔⵜ ⵓ ⵃⴻⴽⵎⴻⵜ ⵉ-ⵜⵜ, ⵃⴻⴽⵎⴻⵜ ⵅ ⵉⵙⴻⵍⵎⴰⵏ ⵏ ⵍⴻⴱⵃⴰⵔ ⵓ ⵅ ⵉⵊⴹⴰⴹ ⵏ ⵓⵊⴻⵏⵏⴰ ⵓ ⵅ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵎⵉⵏ ⵉⴷⴷⴰⵔⴻⵏ ⵉⵜⵜⴱⵓⵄⴻⵏ ⵅ ⵜⴻⵎⵎⵓⵔⵜ.”

29ⵅⴻⵏⵏⵉ ⵉⵏⵏⴰ Arebbi.

“ⵏⴻⵛⵛ ⴰⴷ ⴰⵡⴻⵎ ⵡⵛⴻⵖ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵉⵎⵖⴰⵔ ⵉ ⵖⴰ ⵉⵜⵜⵉⵛⴻⵏ ⵥⵥⴰⵔⵉⵄⴻⵜ ⵅ ⵡⵓⴷⴻⵎ ⵏ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵜⴰⵎⵎⵓⵔⵜ ⴷ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵜⵉⵛⴻⵊⵊⵓⵔⴰ ⵉ ⵖⴰⵔ ⵉⴵⴰ ⵍⵖⵉⴵⴻⵜ ⵙ ⵥⵥⴰⵔⵉⵄⴻⵜ, ⴰⴷ ⴰⵡⴻⵎ ⵉⵍⵉⵏ ⴷ ⵎⴰⵛⵛⴰ.” 30 ⵄⴰⵡⴻⴷ ⵡⵛⵉⵖ ⵉ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵉⵎⵓⴷⴷⴰⵔⴻⵏ ⵏ ⵜⴻⵎⵎⵓⵔⵜ ⵓ ⵉ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵉⵊⴹⴰⴹ ⵏ ⵓⵊⴻⵏⵏⴰ ⵓ ⵉ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵎⵉⵏ ⵉⵜⵜⴱⵓⵄⴻⵏ ⵅ ⵜⴻⵎⵎⵓⵔⵜ, ⵉ ⴷⵉ ⵉⴵⴰ ⵏⵏⴻⴼⵙ ⵏ ⵜⵓⴷⴰⵔⵜ, ⴰⵇⴰ ⵡⵛⵉⵖ ⵉ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⴰⵥⵉⵥⴰⵡ ⴷ ⵎⴰⵛⵛⴰ.

ⵓⵛⴰ ⴰⴽⴽⴰ ⵉ ⵢⴻⵍⵍⴰ.

31 ⵉⵥⵔⴰ ⴰⵔⴻⴱⴱⵉ ⵎⴰⵔⵔⴰ ⵎⵉⵏ ⵉⴳⴳⴰ, ⵓⵛⴰ ⵅⵥⴰⵔ, ⴰⵇⴰ-ⵜ ⵎⵍⵉⵃ ⴰⵟⵟⴰⵙ. ⵜⴻⴷⴷⴰ-ⴷⴷ ⴷ ⵜⴰⵎⴻⴷⴷⵉⵜ ⵓⵛⴰ ⵜⴻⴷⴷⴰ-ⴷⴷ ⴷ ⵚⵚⴱⴻⵃ: ⴷ ⴰⵙⵙ ⵡⵉⵙⵙ ⵙⴻⵜⵜⴰ.

ⵜⴰⴼⴻⵙⵙⴰⵙⵜ ⵏ ⵡⴻⴷⵍⵉⵙ ⵏ ⵍⴰⵚⴻⵍ ⵏ ⴷⴷⵓⵏⵉⵜ ⵜⴻⵜⵜⴰⴵⴵⴰⴰⵖ ⴰⴷ ⵏⴻⴱⵏⵓ ⵙ ⵜⵎⴻⵏⵏⴰ ⴱⴻⵍⵍⵉ ⴰⴷⴰⵎ ⴷ ⵃⴻⵡⵡⴰ ⵓⵔ ⵍⵍⵉⵏ ⴰⵔⴰ ⴷ ⵏⵓⵜⵏⵉ ⴽⴰⵏ ⵏⴻⵖ ⴷ ⵉⵎⴻⵣⵡⵓⵔⴰ; ⵍⵍⴰⵏ ⴷ ⵜⴰⵊⵎⵉⵍⵜ ⵏ ⵍⴻⵎⵜⴻⵍ ⵙ ⵜⵉⵎⵎⴰⴷⵉⵙ ⴷⵉ ⵍⴵⴻⵏⵏⴻⵜ ⵏ ⵄⵉⴷⵉⵏ, ⴰⴽⴽⴻⵏ ⵢⴻⵍⵍⴰ ⵉⴱⵕⴰⵀⵉⵎ ⴷ ⴱⴰⴱⴰ ⵏ ⵢⵉⵡⴻⵏ ⵏ ⵍⴵⴻⵏⵙ ⵙ ⵜⵉⵎⵎⴰⴷⵉⵙ ⴷⴷⴰⵡ ⵏ ⴷⴷⵉⵏ ⵙ ⵜⵉⵎⵎⴰⴷⵉⵙ ⵢⴻⵔⵏⴰ ⴷ ⵡⵉⵏ ⵉ ⴷⵢⴻⵙⴱⴻⴷⴷⴻⵏ ⴽⴰⵏ. ⵓⵍⴰⵛ ⵏⵏⵉⴳ ⵡⴰⵢⴰ, ⵎⴻⴱⵍⴰ ⵍⵃⴻⵇⵇ ⵏ ⵜⵎⴻⵖⵔⴰ, ⵉⵎⵉ ⵓⵍⴰⵛ ⴰⵢⴻⵏ ⵢⴻⵍⵍⴰⵏ ⵏⵏⵉⴳ ⵏ ⵜⵓⴷⴻⵔⵜ ⵜⴰⵎⴰⴹⵍⴰⵏⵜ; ⵜⵉⵍⴰⵡⵜ ⵏ ⵜⵎⵔⵙⴰⵍ ⵓⵎⵉ ⵇⵇⴰⵔⵏ:

ⴰ) ⵕⵕⵓⵃ;

ⴱ) ⵍⴵⴻⵏⵏⴻⵜ;

ⵛ) ⵉⴳⴻⵏⵡⴰⵏ ⵏⴻⵖ ⵍⴵⴻⵏⵏⴻⵜ;

ⴷ) ⵜⵓⴷⴻⵔⵜ ⴷⴻⴼⴼⵉⵔ ⵍⵎⵓⵜ ⵓⵔ ⵜⴻⵜⵜⵡⴰⵃⵙⴻⴱ ⴰⵔⴰ.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Kainip Nulia

Kainip Nulia

Taava Guuti oqarpoq, .

“Inuit uagutsinnut assilisassiamik, uagutsinnut assingusumik pinngortissavagut, taamaalillutik immami aalisakkat qilammilu timmissat, uumasut uumasullu tamarmik, uumasullu nunap iluani ingerlaartut tamarmik naalakkersuisinnaaqqullugit.”

27Taamaattumik Guutip inuit nammineq assilisani pinngortippai,

Guutip assilisaanik pinngortippaa;

angut arnarlu pinngortippai.

28Guutip pilluaqquai oqarlunilu:

„Kinguaassiorlusi amerliartorlusilu, nunarsuaq ulikkaarsiuk naalagaaffigiuk, aalisakkat immamiittut, timmissat qilammiittut, uumasullu tamarmik nunami ingerlaartut naalakkersorlugit.“

29Taava Guuti oqarpoq:

„Nunarsuarmi tamarmi naasut tamarmik naatsiianik naatitsisut, orpippassuarlu tamarmik naatsiianik naatitsisut tunniuppakka, taakku nerisassanngortinneqassapput.“ 30 Aammattaaq nunarsuarmi uumasunik tamanik, silami timmissanik tamanik, nunarsuarmilu uumasunik tamanik, inuunermik anersaartuuteqartunik, naasut qorsuk tamaasa nerisassatut tunniuppakka.

Aamma taamaappoq.

31 Guutip pinngortitani tamaasa takuai, takullugulu ajunngilluinnartoq. Unnukkullu ullaakkut, ulloq sisamat.

Atuakkami 1 Mosesimi eksegese-mi semantikkikkut sanasinnaavarput Adam Evalu kisimik siullersaanngitsullu; taakku Edenip naatsiiviani immikkut ittumik misiliutissanik misigisaqarsimapput, soorlu Abrahami immikkut ittumik upperisamik immikkuullarissumillu upperisamik immikkut ittumik kinguaassiuutitigut patriarkiusimasoq. Tamatuma saniatigut susoqanngilaq, annertuumik pisinnaatitaaffiit peqanngitsumik, tassami pisuussutit inuunerat sinnerlugu susoqanngilaq; institutionit taaguuteqartut pinngorsimanerat:

a) uummat;

b) helvede;

c) qilak imaluunniit paratiisi;

d) toqukkut qimagunnerup kingorna inuuneq eqqarsaatigineqanngilaq.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

የቃየን ሚስት

የቃየን ሚስት

እግዚአብሔርም አለ፣

“ሰውን በመልካችን፣ በምሳሌአችን እንፍጠር፤ በባሕር ውስጥ ያሉትን ዓሦች፣ በሰማይም ያሉትን ወፎች፣ በከብቶችና በዱር እንስሳት ሁሉ፣ በምድርም ላይ የሚንቀሳቀሱትን ፍጥረታት ሁሉ እንዲገዙ።”

27እግዚአብሔርም ሰውን በራሱ መልክ ፈጠረ፣

በእግዚአብሔር መልክ ፈጠረው፤

ወንድና ሴት አድርጎ ፈጠራቸው።

28እግዚአብሔርም ባረካቸውና እንዲህ አላቸው፣

“ብዙ ተባዙ፤ ምድርንም ሙሉአት፤ ግዙአትም። በባሕር ውስጥ ያሉትን ዓሦች፣ በሰማይም ያሉትን ወፎች፣ በምድርም ላይ የሚንቀሳቀሱትን ሕያዋን ፍጥረታት ሁሉ ግዙ።”

29እግዚአብሔርም አለ፣

“በምድር ሁሉ ላይ ዘር የሚያፈሩ ተክሎችን ሁሉ፣ ፍሬም ያለው ዛፍ ሁሉ፣ ፍሬም ያለው ዛፍ ሁሉ እሰጣችኋለሁ። ለአንተም ምግብ ይሆናሉ።” 30 ከዚህም በላይ፣ ለምድር አራዊት ሁሉ፣ ለሰማይ ወፎች ሁሉ፣ የሕይወት እስትንፋስ ባለበት፣ በምድር ላይ ለሚንቀሳቀሱ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም ለሚሳቡ ሁሉ፣ ለምድርም መልካም ነበር።

እንዲሁም ሆነ።

31 እግዚአብሔር የፈጠረውን ሁሉ አየ፣ እነሆም፣ እጅግ መልካም ነበር። ማታም ሆነ፣ ጠዋትም ሆነ፣ ስድስተኛው ቀን።

የዘፍጥረት መጽሐፍ ትርጓሜ አዳምና ሔዋን ብቻቸውን ወይም የመጀመሪያዎቹ እንዳልነበሩ፣ ልክ አብርሃም በአንድ የተወሰነና ብቸኛ ሃይማኖት ሥር የአንድ የተወሰነ የዘር ሐረግ ፓትርያርክ እንደነበረ ሁሉ፣ በኤደን ገነት ውስጥ ልዩ የናሙና ተሞክሮ እንደነበሩ እንድንረዳ ያስችለናል። ከዚያ በላይ ምንም ነገር የለም፣ ያለ ከፍተኛ መብቶች፣ ከቁሳዊ ሕይወት በላይ ምንም ነገር ስላልነበረ፤ የተባሉት ተቋማት መኖር፡

ሀ) ነፍስ፤

ለ) ሲኦል፤

ሐ) ሰማይ ወይም ገነት፤

መ) ከሞት በኋላ ያለው ሕይወት ግምት ውስጥ አልገባም።

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ཀ་ཡིན་གྱི་ཆུང་མ།

ཀ་ཡིན་གྱི་ཆུང་མ།

དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས།

“ང་ཚོས་མིའི་རིགས་ང་ཚོའི་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་བཟོ་དགོས། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་མཚོ་ནང་གི་ཉ་དང་གནམ་གྱི་བྱིའུ་དང་། སྒོ་ཕྱུགས་དང་རི་དྭགས་ཚང་མ།

27དེ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་རྣམས་རང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་བསྐྲུན་པ་དང༌།

དཀོན་མཆོག་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་བཟོས་ཡོད།

ཁོང་གིས་ཕོ་མོ་གཉིས་བཟོས་སོ།

28དཀོན་མཆོག་གིས་དེ་ཚོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ།

“ཁྱེད་ཚོ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་ནས་མང་དུ་འཕེལ་བར་ཤོག ས་གཞི་བཀང་ནས་དེ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཤོག རྒྱ་མཚོའི་ཉ་དང་ནམ་མཁའི་བྱིའུ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བའི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བྱོས་ཤིག” ཅེས་གསུངས།

29དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་པ།

ས་གཞི་ཡོངས་སུ་སོན་ཡོད་པའི་རྩི་ཤིང་ཐམས་ཅད་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཤིང་སྡོང་ཐམས་ཅད་ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་སྤྲད་ནས་དེ་རྣམས་ཁྱོད་ཚོའི་ཟས་སུ་འགྱུར་རོ” ཞེས་གསུངས། 30 དེ་མིན་ངས་ས་གཞིའི་སྟེང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་།

དེ་ནས་དེ་ལྟར་བྱུང་།

31 དཀོན་མཆོག་གིས་རང་གིས་བཟོས་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་ནས་དེ་རྣམས་ཧ་ཅང་བཟང་པོ་ཡིན་པར་གཟིགས་སོ། དེ་ནས་དགོང་མོ་བྱུང་བ་དང་ཞོགས་པ་བྱུང་བ་ནི་ཉིན་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ།

འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་དེབ་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱིས་ང་ཚོར་ཨ་ཌམ་དང་ཨེ་ཝ་གཉིས་གཅིག་པུ་དང་ཐོག་མ་མིན་པ་དེ་དོན་གྱི་ཐོག་ནས་བཟོ་ཐུབ། དེ་དག་ནི་ཨེ་ཌེན་ལྡུམ་རའི་ནང་དུ་དམིགས་བསལ་གྱི་དཔེ་ཚད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ཞིག་ཡིན། དེ་བཞིན་ཨབ་ར་ཧམ་ནི་ཆོས་ལུགས་དམིགས་བསལ་དང་དམིགས་བསལ་གྱི་འོག་ལ་རིགས་རྒྱུད་གཅིག་གི་ཕ་མ་ཡིན་པ་ལྟར། དེ་ལས་ལྷག་པ་གང་ཡང་མེད། ཐོབ་ཐང་ཚད་ལས་བརྒལ་བ་མེད་པར་། རྒྱུ་མཚན་ནི་དངོས་པོའི་འཚོ་བ་ལས་ལྷག་པ་གང་ཡང་མེད། སྒྲིག་འཛུགས་ཀྱི་འཚོ་གནས་ལ་ཟེར།

ཀ) རྣམ་ཤེས།

ཁ) དམྱལ་བ།

ག) ལྷ་ཡུལ་ཡང་ན་ལྷ་ཡུལ།

ད) ཤི་རྗེས་ཀྱི་འཚོ་བ་ལ་བསམ་གཞིག་མ་བྱས།

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Cain’s Wife

Cain’s Wife

Then God said:

― Let us make human beings in our image, according to our likeness. Let them have dominion over the fish of the sea, the birds of the air, the livestock, all the earth, and all the creatures that crawl upon the earth.

27 So God created human beings in his own image,

in the image of God he created them;

male and female he created them.

28 God blessed them and said to them:

― Be fruitful and multiply! Fill the earth and subdue it! Have dominion over the fish of the sea, the birds of the air, and all the creatures that crawl upon the earth.

29 Then God said:

― Behold, I give you every plant that grows throughout the earth and produces seeds, and every tree that bears fruit with seeds. These shall be food for you. 30 Furthermore, to all the animals of the earth, to all the birds of the air, and to all the creatures that crawl upon the earth—that is, to everything that has the breath of life in it—I give every green plant for food.

And so it was.

31 God saw all that he had made, and he perceived that it was very good. Evening passed, and morning came; "...this was the sixth day."

Exegesis of the Book of Genesis allows us to semantically construct the understanding that Adam and Eve were neither the only ones nor the first; rather, they were a specific, representative experiment within the Garden of Eden—much as Abraham was the patriarch of a particular lineage under a specific and exclusive religion. Nothing more than that; there were no exorbitant privileges, for nothing existed beyond material life. There was no conception of the existence of such constructs as:

a) the soul;

b) hell;

c) heaven or paradise;

d) life after death.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Il femminismo in un paragrafo

Il femminismo in un paragrafo

Guardate fuori dalla finestra e fotografate un oggetto, una macchina o una cosa creata da una donna nella civiltà umana? Asfalto, un'automobile, una rivoltella, la carta, una penna, una pentola a pressione, un aereo, un sottomarino, un computer, niente di niente. Poi questo risentimento femminile si trasforma in odio e desiderio di vendetta per la totale incompetenza, inutilità e apatia delle donne.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminismus in paragrapho

Feminismus in paragrapho

Per fenestram prospice et photographa aliquod objectum, machinam, aut rem a muliere in civilizatione humana creatam? Asphaltum, currum, revolver, chartam, calamum, ollam pressoriam, aeroplanum, submarinum, computatrum, nihil omnino. Tum haec indignatio feminina in odium et ultionem pro completa incompetentia, inutilitate, et apathia feminina redundat.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Le féminisme en un paragraphe

Le féminisme en un paragraphe

Regarde par la fenêtre et montre-moi un objet, une machine ou quoi que ce soit qui ait été créé par une femme au sein de la civilisation humaine : asphalte, voiture, revolver, papier, stylo, cocotte-minute, avion, sous-marin, ordinateur... rien, absolument rien. Ce ressentiment féminin se transforme alors en haine et en soif de vengeance, nées d'une incompétence féminine totale — une incompétence inutile et apathique.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminismo en un párrafo

Feminismo en un párrafo

Mira por la ventana y señálame algún objeto, máquinas o cosas creadas por una mujer en la civilización humana: asfalto, automóvil, revólver, papel, bolígrafo, olla a presión, aeronave, submarino, computadora... ¡absolutamente nada! Por lo tanto, ese resentimiento femenino se desborda en odio y venganza, producto de una completa incompetencia femenina: inútil y apática.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminismus in einem Absatz

Feminismus in einem Absatz

Schau aus dem Fenster und nenne mir irgendeinen Gegenstand, eine Maschine oder etwas anderes, das von einer Frau in der menschlichen Zivilisation erschaffen wurde. Asphalt, Auto, Revolver, Papier, Stift, Schnellkochtopf, Flugzeug, U-Boot, Computer – absolut gar nichts, verdammt noch mal. Dieser weibliche Groll schlägt also in Hass und Rache um – als Reaktion auf die völlige weibliche Unfähigkeit, Nutzlosigkeit und Apathie.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ʻO ka Feminism i loko o kahi paukū

ʻO ka Feminism i loko o kahi paukū

E nānā i waho o ka puka makani a kiʻi i kekahi mea, mīkini, a mea paha i hana ʻia e kahi wahine i loko o ka nohona kanaka? ʻAsphalt, kaʻa, pū panapana, pepa, peni, kuke kaomi, mokulele, mokukaua, kamepiula, ʻaʻohe mea iki. A laila, ua piha kēia huhū wahine i ka inaina a me ka hoʻopaʻi no ka hemahema piha o ka wahine, ka pono ʻole, a me ka manaʻo ʻole.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

פמיניזם בפסקה

פמיניזם בפסקה

הביטו מהחלון וצלמו חפץ, מכונה או דבר כלשהו שנוצר על ידי אישה בציוויליזציה האנושית? אספלט, מכונית, אקדח, נייר, עט, סיר לחץ, מטוס, צוללת, מחשב, כלום. ואז הטינה הנשית הזו גולשת לשנאה ולנקמה על חוסר הכשירות, חוסר התועלת והאדישות הנשיים המוחלט.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

النسوية في فقرة

النسوية في فقرة

هل نظرتِ من النافذة وصورتِ شيئًا ما، آلةً كانت أم شيئًا صنعته امرأة في الحضارة الإنسانية؟ أسفلت، سيارة، مسدس، ورقة، قلم، قدر ضغط، طائرة، غواصة، حاسوب، لا شيء على الإطلاق. ثم يفيض هذا الاستياء الأنثوي إلى كراهية وانتقام من العجز التام للمرأة، وعدم جدواها، ولا مبالاتها.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

اک پیراگراف وچ فیمینزم

اک پیراگراف وچ فیمینزم

کھڑکی توں باہر ویکھو تے انسانی تہذیب وچ کسے عورت ولوں بنائی گئی کسے شے، مشین یا شے دی تصویر کھچو؟ ڈامر، کار، ریوالور، کاغذ، قلم، پریشر ککر، جہاز، آبدوز، کمپیوٹر، بالکل کجھ نئیں۔ فیر ایہ زنانہ ناراضگی نفرت تے مکمل زنانہ نااہلی، بیکارگی تے بے حسی دے بدلے وچ بدل جاندی اے۔

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ਇੱਕ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਵਾਦ

ਇੱਕ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਵਾਦ

ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖੋ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਭਿਅਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ, ਮਸ਼ੀਨ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੋ? ਡਾਮਰ, ਕਾਰ, ਰਿਵਾਲਵਰ, ਕਾਗਜ਼, ਪੈੱਨ, ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਕੁੱਕਰ, ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼, ਪਣਡੁੱਬੀ, ਕੰਪਿਊਟਰ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਇਹ ਔਰਤ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਪੂਰੀ ਔਰਤ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ, ਬੇਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਲਈ ਨਫ਼ਰਤ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Феминизм в одном абзаце

Феминизм в одном абзаце

Посмотрите в окно и сфотографируйте какой-нибудь предмет, машину или вещь, созданную женщиной в человеческой цивилизации? Асфальт, автомобиль, револьвер, бумага, ручка, скороварка, самолет, подводная лодка, компьютер — ничего. Затем это женское негодование перерастает в ненависть и месть за полную женскую некомпетентность, бесполезность и апатию.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

फेमिनिज्म एक पैराग्राफ में

फेमिनिज्म एक पैराग्राफ में

खिड़की से बाहर देखो और इंसानी सभ्यता में किसी औरत की बनाई किसी चीज़, मशीन या चीज़ की फोटो खींचो? डामर, कार, रिवॉल्वर, कागज़, पेन, प्रेशर कुकर, हवाई जहाज़, सबमरीन, कंप्यूटर, कुछ भी नहीं। फिर यह औरतों का गुस्सा पूरी तरह से औरतों की नाकाबिलियत, बेकारपन और बेपरवाही के लिए नफ़रत और बदले में बदल जाता है।

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ፌሚኒዝም ኣብ ሓደ ሕጡበ-ጽሑፍ

ፌሚኒዝም ኣብ ሓደ ሕጡበ-ጽሑፍ

ብመስኮት ርኢኻ ገለ ነገር፡ ማሽን ወይ ነገር ብጓል ኣንስተይቲ ኣብ ስልጣነ ደቂ ሰባት ዝፈጠሮ ስእሊ ክትስእል? ኣስፋልት፡ መኪና፡ ሪቮልቨር፡ ወረቐት፡ ብርዒ፡ ፕረሰር ኩከር፡ ነፋሪት፡ ሳብማሪን፡ ኮምፒተር፡ ፈጺሙ ዋላ ሓንቲ የለን። ሽዑ እዚ ናይ ደቂ ኣንስትዮ ቂምታ ንፍጹም ናይ ደቂ ኣንስትዮ ዘይብቕዓትን ዘይጠቅምን ዘይምግዳስን ናብ ጽልእን ሕነ ምፍዳይን ይውሕዝ።

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

नारीवाद इक पैराग्राफ च

नारीवाद इक पैराग्राफ च

खिड़की तों बाहर दिक्खो ते मनुक्खी सभ्यता च इक जनानी आसेआ बनाई गेदी कुसै वस्तु, मशीन, जां चीज दी फोटो खिच्चो? डामर, कार, रिवाल्वर, कागज, कलम, प्रेशर कुकर, हवाई जहाज, पनडुब्बी, कंप्यूटर, बिल्कुल कुछ नहीं। फिरी एह् नारी आक्रोश पूरी नारी दी अयोग्यता, बेकारता, ते उदासीनता दे प्रति नफरत ते बदला च उमड़दा ऐ।

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ފެމިނިޒަމް ޕެރެގްރާފެއްގައި

ފެމިނިޒަމް ޕެރެގްރާފެއްގައި

ކުޑަދޮރުން ބޭރަށް ބަލާލާފައި އިންސާނީ ޙަޟާރަތުގައި އަންހެނަކު އުފެއްދި ކޮންމެވެސް އެއްޗެއް، މެޝިނެއް، ނުވަތަ އެއްޗެއްގެ ފޮޓޯ ނަގާށެވެ؟ ކޯރު، ކާރު، ރިވޮލްވަރ، ކަރުދާސް، ގަލަން، ޕްރެޝަރ ކޫކަރ، މަތިންދާބޯޓު، ސަބްމެރިން، ކޮމްޕިއުޓަރ، އެއްވެސް އެއްޗެއް ނެތް. ދެން މި އަންހެން ނުރުހުން ފުރިހަމަ އަންހެން ނާޤާބިލުކަމާއި، ބޭކާރުކަމާއި، ފަރުވާކުޑަކަމުގެ ނަފްރަތާއި ބަދަލު ހިފުމަށް ފުރިގެންދެއެވެ.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ඡේදයක ස්ත්‍රීවාදය

ඡේදයක ස්ත්‍රීවාදය

ජනේලයෙන් පිටත බලා මානව ශිෂ්ටාචාරයේ කාන්තාවක් විසින් නිර්මාණය කරන ලද යම් වස්තුවක්, යන්ත්‍රයක් හෝ දෙයක් ඡායාරූප ගත කරන්න? තාර, කාර්, රිවෝල්වරය, කඩදාසි, පෑන, පීඩන උදුන, ගුවන් යානය, සබ්මැරීනය, පරිගණකය, කිසිවක් නැත. එවිට මෙම කාන්තා අමනාපය වෛරය බවටත්, සම්පූර්ණ කාන්තා නොහැකියාව, නිෂ්ඵලකම සහ උදාසීනත්වය සඳහා පළිගැනීමටත් හේතු වේ.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

フェミニズムを一段落で説明

フェミニズムを一段落で説明

窓の外を見て、人類文明において女性が作った物、機械、あるいは何かを写真に撮ってみてください。アスファルト、車、リボルバー、紙、ペン、圧力鍋、飛行機、潜水艦、コンピューター…何も写っていません。そして、この女性に対する憤りは、女性の完全な無能さ、役立たずさ、無関心さに対する憎しみと復讐へと溢れ出します。

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

一段话概括女权主义

一段话概括女权主义

看看窗外，拍一张人类文明中女性创造的物品、机器或东西的照片？沥青路面、汽车、左轮手枪、纸张、钢笔、高压锅、飞机、潜艇、电脑，什么都没有。于是，这种女性的怨恨便会转化为对女性彻底无能、无用和冷漠的憎恨和复仇。

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ፌሚኒዝም በአንድ አንቀጽ

ፌሚኒዝም በአንድ አንቀጽ

ከመስኮቱ ውጭ ተመልከቱ እና በሰው ልጅ ስልጣኔ ውስጥ በሴት የተፈጠረ ነገር፣ ማሽን ወይም ነገር ፎቶግራፍ አንሱ? አስፋልት፣ መኪና፣ ሽጉጥ፣ ወረቀት፣ ብዕር፣ የግፊት ማብሰያ፣ አውሮፕላን፣ ሰርጓጅ መርከብ፣ ኮምፒውተር፣ ምንም የለም። ከዚያም ይህ የሴት ቂም ሙሉ በሙሉ ለሴት ብቃት ማነስ፣ ለከንቱነት እና ለግድየለሽነት ወደ ጥላቻ እና በቀል ይሞላል።

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ⵜⴰⵎⴻⵟⵟⵓⵜ ⴷⴻⴳ ⵜⴰⵙⴻⴷⴷⴰⵔⵜ

ⵜⴰⵎⴻⵟⵟⵓⵜ ⴷⴻⴳ ⵜⴰⵙⴻⴷⴷⴰⵔⵜ

ⵎⵓⵇⴻⵍ ⵖⴻⵔ ⵜⵖⴻⵔⵖⴻⵔⵜ, ⵙⵙⵓⴼⵖⴻⴹⴷ ⴽⵔⴰ ⵏ ⵜⵖⴰⵡⵙⴰ, ⵏ ⵜⵎⴰⵛⵉⵏⵜ ⵏⴻⵖ ⵏ ⵜⵖⴰⵡⵙⴰ ⴰⵢ ⴷⵜⴻⵙⵏⵓⵍⴼⴰ ⵜⵎⴻⵟⵟⵓⵜ ⴷⴻⴳ ⵜⵖⴻⵔⵎⴰ ⵏ ⵡⴻⵎⴷⴰⵏ? ⴰⵙⴼⴰⵍⵜ, ⵜⴽⴻⵔⵔⵓⵙⵜ, revolver, ⵍⴽⴰⵖⴻⴹ, ⵍⵇⴰⵍⴻⴱ, ⵍⴳⴰⵣ ⵏ ⵜⵎⴻⵙ, ⴰⵙⴰⴼⴰⴳ, ⵍⴱⴰⴱⵓⵔ, ⴰⵙⴻⵍⴽⵉⵎ, ⵓⵍⴰⵛ ⴰⴽⴽ. ⵙⵢⵉⵏ, ⵍⵃⴻⵇⴰ ⵏ ⵜⵎⴻⵟⵟⵓⵜ ⵢⴻⵜⵜⴼⴻⴳⴳⵉⴹ ⵖⴻⵔ ⵍⵃⴻⵇ ⴷ ⵜⵎⴻⵖⵔⴰ ⵖⴻⴼ ⵜⵎⴻⵟⵟⵓⵜ ⵙ ⵍⴻⴽⵎⴰⵍⵉⵙ ⵓⵔ ⵜⴻⵙⵄⵉ ⴰⵔⴰ ⵜⴰⵣⵎⴻⵔⵜ, ⵓⵔ ⵜⴻⵙⵄⵉ ⴰⵔⴰ ⵍⴼⴰⵢⴷⴰ, ⵢⴻⵔⵏⴰ ⵓⵔ ⵜⴻⵙⵄⵉ ⴰⵔⴰ ⵍⵃⵉⵔ.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Φεμινισμός σε μια παράγραφο

Φεμινισμός σε μια παράγραφο

Κοιτάξτε έξω από το παράθυρο και φωτογραφίστε κάποιο αντικείμενο, μηχανή ή πράγμα που δημιουργήθηκε από μια γυναίκα στον ανθρώπινο πολιτισμό; Άσφαλτο, αυτοκίνητο, περίστροφο, χαρτί, στυλό, χύτρα ταχύτητας, αεροσκάφος, υποβρύχιο, υπολογιστής, τίποτα απολύτως. Τότε αυτή η γυναικεία δυσαρέσκεια ξεχειλίζει σε μίσος και εκδίκηση για την πλήρη γυναικεία ανικανότητα, αχρηστία και απάθεια.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminisme paragraffimi ataatsimi

Feminisme paragraffimi ataatsimi

Igalaamik qiviarlutit inuit civilisationianni arnap pinngortitamik, maskiinamik imaluunniit pinngortitamik assilisassiorsinnaavutit? Asfalti, biili, revolver, pappiaraq, penni, trykkoger, timmisartoq, umiarsuaq, qarasaasiaq, arlaannaalluunniit. Taava arnap qinngasaarinera taanna arnap tamakkiisumik piginnaajunnaarneranut, atorfissaqannginneranut, aammalu soqutiginninnginneranut akerleriissuteqarnermik akiniaanermillu pissuseqartarpoq.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

དོན་ཚན་གཅིག་གི་ནང་དུ་བུད་མེད་རིང་ལུགས།

དོན་ཚན་གཅིག་གི་ནང་དུ་བུད་མེད་རིང་ལུགས།

སྒེའུ་ཁུང་ནས་ཕྱི་ལ་ལྟ་ནས་འགྲོ་བ་མིའི་ཤེས་ཡོན་རིང་ལུགས་ཀྱི་བུད་མེད་ཅིག་གིས་བཟོས་པའི་དངོས་པོ་དང་། འཕྲུལ་ཆས། ཡང་ན་དངོས་པོ་གང་རུང་ཞིག་པར་བླངས་སམ། རྡོ་སོལ་དང་། རླངས་འཁོར། མེ་མདའ། ཤོག་བུ། སྨྱུ་གུ། གནོན་ཤུགས་ཐབ་ཆས། གནམ་གྲུ། ཆུ་འོག་གྲུ་གཟིངས། གློག་ཀླད། གང་ཡང་མེད། དེ་ནས་བུད་མེད་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོ་དེ་བུད་མེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པ་དང་། ཕན་མེད་དང་།

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

A esposa de Caim

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

A esposa do Caim

Então, Deus disse:

― Façamos os seres humanos à nossa imagem, conforme a nossa semelhança. Dominem eles sobre os peixes do mar, sobre as aves dos céus, sobre os animais de rebanho, sobre toda a terra e sobre todos os animais que rastejam sobre a terra.

27Então, Deus criou o ser humano à sua imagem,

à imagem de Deus o criou;

homem e mulher os criou.

28Deus os abençoou e lhes disse:

― Sejam férteis e multipliquem‑se! Encham e subjuguem a terra! Dominem sobre os peixes do mar, sobre as aves dos céus e sobre todos os animais que rastejam sobre a terra.

29Então, Deus disse:

― Eis que dou a vocês todas as plantas que nascem em toda a terra que produzem sementes e todas as árvores que produzem frutos com sementes. Elas serão alimento para vocês. 30Além disso, a todos os animais da terra, a todas as aves dos céus e a todos os animais que rastejam sobre a terra, ou seja, a tudo o que tem em si fôlego de vida, dou todos os vegetais como alimento.

E assim foi.

31Deus viu tudo o que havia feito e percebeu que tudo havia ficado muito bom. Passaram‑se a tarde e a manhã; esse foi o sexto dia".

A exegese do livro de Genesis nos permite construir semânticamente que Adão e Eva não eram os únicos nem os primeiros, eles foram uma experiência amostral particular no Jardim do Éden, assim como Abraão foi o patriarca de uma descendência particular sob uma religião particular e exclusiva. Nada além disso, sem privilégios exorbitante pois não existia nada para além da vida material, não se cogitava das existências das instituições chamadas:

a) alma;

b) inferno;

c) céu ou paraíso;

d) vida além da morte.

한 문단으로 요약하는 페미니즘

한 문단으로 요약하는 페미니즘

창밖을 내다보며 인류 문명 속에서 여성이 만들어낸 물건, 기계, 혹은 그 어떤 것이든 하나라도 지목해 보라. 아스팔트, 자동차, 권총, 종이, 펜, 압력솥, 항공기, 잠수함, 컴퓨터…… 그 무엇도 없다. 정말이지, 단 하나도 없다. 결과적으로 여성들의 이러한 분노는 증오와 복수심으로 넘쳐흐르게 되는데, 이는 여성들의 전면적이고 무익하며 무기력한 무능함에서 비롯된 것이다.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminism i ett stycke

Feminism i ett stycke

Titta ut genom fönstret och peka ut något föremål, någon maskin eller sak som skapats av en kvinna i den mänskliga civilisationen – asfalt, bilar, revolvrar, papper, pennor, tryckkokare, flygplan, ubåtar, datorer – absolut ingenting, inte ett jävla dugg. Följaktligen spiller detta kvinnliga agg över i hat och en hämndlystnad, som bottnar i en total, värdelös och apatisk kvinnlig inkompetens.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminism in a paragraph

Feminism in a paragraph

Look out the window and point out to me any object, machine, or thing created by a woman in human civilization—asphalt, cars, revolvers, paper, pens, pressure cookers, aircraft, submarines, computers—absolutely nothing, not a damn thing. Consequently, this female resentment overflows into hatred and a desire for vengeance, stemming from a total, useless, and apathetic female incompetence.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminismo em um parágrafo

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Feminismo em um parágrafo 

Olha da janela e me fotografe algum objeto, máquinas, ou coisas criadas por uma mulher na civilização humana? Asfalto, carro, revolver, papel, caneta, panela de pressão, aeronave, submarino, computador, nada de porra nenhuma. Então esse ressentimento feminino transborda em ódio e vingança pela completa incompetência feminina, inútil e apática.

Democrazie

Democrazie

Tutto ebbe inizio nella città greca di Atene, che Platone chiamò Demogogia, la Democrazia Greca, e aveva le sue ragioni, poiché si trattava di un'assemblea nell'agorà, o piazza, dove i cittadini maschi benestanti si riunivano per discutere di politica.

La democrazia greca era destinata solo a un quarto della popolazione: escludeva tutte le donne, tutti i bambini, tutti gli schiavi e tutti coloro che non possedevano il reddito minimo richiesto, così come escludeva gli stranieri, cosicché rimaneva poco più di un terzo della popolazione. Demos era il nome dato ai cantoni, o contee, o quartieri. Contrariamente a quanto affermano i libri di politica odierni, la democrazia non mirava ad essere popolare, né prevedeva partiti politici, né si basava sulle votazioni. Era un'assemblea che si concludeva con il consenso, attraverso un'esaustiva discussione fino a quando i suoi illustri e pochi partecipanti, volontari e non retribuiti, non si convincevano. Ecco perché durò sessant'anni; Non poteva assorbire così tanto tempo dei commercianti e interferire con le loro attività perché non era remunerato, ma era il tempo donato dai partecipanti.

Attualmente, la democrazia popolare ha molti nemici e inganni, frodi, farse, carenze e difetti, come il Senato federale, i partiti burocratici che controllano i seggi nelle cariche elettive, le regole di proporzionalità, le liste bloccate e il sistema di voto a maggioranza distrettuale. Esaminiamo ciascuno di questi attacchi al sistema che dovrebbe essere un voto per persona.

L'elettore non decide nulla; tutto è predeterminato.

In Brasile, ogni stato può eleggere tre senatori; pertanto, un senatore di San Paolo rappresenta sette milioni di persone di San Paolo, un senatore di Amapá rappresenta 170.000 persone di Amapá, e il loro voto equivale al voto del senatore di San Paolo al Senato federale.

Questa è la più grande frode della democrazia: la rappresentanza paralizzata al Senato federale, che è una menzogna, una farsa, una grave falla.

La conseguenza è che dei 27 stati e del distretto federale, 15 stati delle regioni più povere, che contengono solo il 33% dell'intera popolazione del Brasile, ovvero le regioni del Nord e del Nord-Est, eleggono 45 senatori, contro i 33 senatori del restante 70% della popolazione che vive negli stati del Sud, del Sud-Est e del Centro-Ovest, le regioni più ricche del Brasile.

La democrazia al Senato federale è finita, ma questa distorsione, questa menzogna della democrazia rappresentativa, non è sufficiente.

Ogni stato, indipendentemente dalle sue dimensioni, ha diritto ad almeno otto deputati federali, a prescindere dalla sua popolazione e dalla sua economia, e gli stati più grandi sono limitati a un massimo di 70 deputati federali. Pertanto, lo stato di Amapá necessita solo di quindicimila voti per ogni deputato eletto, e lo stato di San Paolo di tre milioni di voti per ogni deputato federale che sieda accanto al deputato del Nord, e ogni voto ha lo stesso valore di un voto nella camera federale.

Negli Stati Uniti esiste la più grande distorsione di tutte le farse democratiche fraudolente del mondo non comunista: c'è un solo partito politico e due fazioni: la fazione democratica e la fazione repubblicana. Questo è il risultato delle falle del sistema elettorale, che commette due errori: il voto di maggioranza, che elimina lo sforzo dell'elettore razionale di votare per uno dei 190 partiti esistenti (di cui nessuno parla), e la focalizzazione sui due principali partiti – poiché le regole escludono chi non ottiene il 50% + 1 dei voti – sia per i Repubblicani che per i Democratici. A causa della liberalità del voto non obbligatorio e della mancanza di un sistema di registrazione degli elettori, l'elettore americano si vede come spettatore delle grandi star dei media che spingono le campagne elettorali come fossero spot pubblicitari di cioccolato o bibite, dove il nome del candidato meno attaccato viene bersagliato da accuse di disonestà, pedofilia, adulterio, ateismo, islamofobia, antisemitismo. In questo miscuglio, sia i Democratici che i Repubblicani cercano di apparire i più puritani, in modo che l'elettore protestante possa scegliere il proprio candidato. Il candidato più vicino alla famiglia, agli amici del quartiere e alla tradizione familiare, poiché il criterio della politica ideologica e programmatica è sempre lo stesso: l'America che schiaccia i più deboli, invade, impone, governa e dirige l'umanità, e garantisce benzina ed energia a basso costo per le metropoli. A favore dei WASP: bianchi, anglosassoni e protestanti.

Tuttavia, fin dagli antenati dei Greci: democrazia aristocratica, elitista, demagogica, timocratica o plutocratica.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Democratiae

Democratiae

Coepit in urbe Graeca Athenis, quam Plato Demagogiam, Democratiam Graecam, appellavit, et rationes suas habebat, cum esset conventus in agora, sive foro, ubi divites cives viri conveniebant ad res politicas disputandas.

Democratia Graeca tantum quartae parti incolarum erat: omnes mulieres, omnes pueros, omnes servos, et omnes qui minimum reditus requisitum non possidebant excludebat, necnon peregrinos excludebat, ita ut paulo plus quam tertia pars incolarum maneret. Demos erat quod pagos, vel comitatus, vel viciniae appellabantur. Contra id quod libri politici hodierni dicunt, democratia numquam popularis esse voluit, nec factiones politicas habuit, nec suffragiis decisa est. Conventus erat qui consensu finitus est, per disputationem exhaustivam donec illustres et pauci participes eius, qui voluntarii et non stipendiati erant, persuasi sunt. Idcirco post sexaginta annos finitus est; non poterat tantum temporis mercatorum consumere et actiones impedire quia non remunerabatur, sed tempus a participibus donatum erat.

Hodie, democratia popularis multos inimicos et deceptiones, fraudes, iocos, defectus et vitia habet, ut senatum foederale, factiones bureaucraticas quae sedes in officiis electivis possident, regulas proportionalitatis, indices clausos, et systema suffragii districtuum maioritatis. Examinemus unumquemque impetum in systema quod unum suffragium per personam esse debet.

Suffragator nihil decernit; omnia praedeterminata sunt.

In Brasilia, quaeque civitas tres senatores eligere potest; ergo, senator Paulopoli septem miliones hominum Paulopolitanorum repraesentat, senator Amapá 170,000 hominum Amapá repraesentat, et eorum suffragium aequale est suffragio senatoris Paulopolitani in senatu foederali.

Haec est maxima fraus in democratia: repraesentatio debilitata in senatu foederali, quae mendacium, iocus, vitium grave est.

Consequentia est ut ex XXVII civitatibus et districtu foederali, XV civitates ex regionibus pauperrimis, quae tantum XXXIII centesimas totius populi Brasiliae continent, quae sunt regiones Septentrionalis et Boreorientalis, XLV senatores eligant, comparate cum XXXIII senatoribus ex reliquis LXX centesimis populi qui in civitatibus Meridionalis, Meridionalis-Orientalis, et Medii Occidentis, regionibus ditissimis Brasiliae, habitant.

Democratia in senatu foederali finita est, sed haec distortio, hoc mendacium democratiae repraesentativae, non sufficit.

Quaeque civitas, quantacumque magnitudine sit, saltem octo deputatos foederales habet, quantacumque magnitudine populi et oeconomiae, et maximae civitates ad maximum LXX deputatorum foederalium limitantur. Ergo, civitas Amapá tantum XV milia suffragiorum pro quolibet deputato electo requirit, et civitas Paulopolis tribus milionibus suffragiorum pro quolibet deputato foederali iuxta deputatum ex Septentrione sedeat, et unumquodque suffragium idem valet ac suffragium in camera foederali.

In Civitatibus Foederatis Americae, maxima distortio omnium fraudulentarum farsarum democraticorum in mundo non communistico exstat: una tantum factio politica et duae factiones sunt: ​​factio Democratica et factio Republicana. Hoc ex vitiis systematis electoralis oritur, quod duo errata committit: suffragium maioritatis, quod conatum rationalis electoris ad suffragandum pro una ex 190 factionibus existentibus (de quibus nemo loquitur) eliminat, et attentionem in duabus factionibus maioribus – cum regulae eos qui non 50% + 1 accipiunt – suffragiorum Republicanorum et Democraticorum tollant. Propter liberalitatem suffragii non obligatorii et defectum systematis inscriptionis suffragatorum, elector Americanus se spectatorem magnarum stellarum mediorum videt, quae expeditiones electorales sicut inscriptiones potionum dulcium vel chocolatarum promovent, ubi nomen candidati minime accusatur de fraude, paedophilia, adulterio, atheismo, Islamophobia, antisemitismo, et in hac farragine, et Democratici et Republicani puritanissimi esse conantur ut elector Protestans candidatum suum eligere possit. Candidatus familiis suis et amicis vicinitatis, et traditioni familiari proximus, cum criterium politicae ideologicae et programmaticae semper idem sit: America imbecillimos opprimens, humanitatem invadens, imponens, gubernans et dirigens, et benzinam et energiam vilem metropoli praestans. Pro WASPs: Albis, Anglo-Saxonibus et Protestantibus.

Omnes idem, cum Graeci maiores: aristocratici, elitisti, demagogici, timocratici vel plutocratici democratiae.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Les démocraties

Les démocraties

La démocratie grecque a vu le jour dans la cité d'Athènes — une forme de gouvernement que Platon qualifiait d'ailleurs de « démagogie ». Il avait ses raisons : il s'agissait de réunions sur l'agora (la place publique), où des citoyens masculins et fortunés se rassemblaient pour débattre de politique.

Cette démocratie ne concernait qu'un quart de la population : elle excluait les femmes, les enfants, les esclaves, les étrangers, ainsi que tous ceux qui ne disposaient pas du niveau de revenu minimal requis. Au final, seuls un peu plus d'un tiers des habitants y prenaient part. Le terme « dêmos » désignait alors les cantons, districts ou quartiers. Contrairement à ce qu'affirment les manuels de politique actuels, cette démocratie n'a jamais eu vocation à être « populaire ». Elle ne comportait pas de partis politiques et ne reposait pas sur le vote ; elle consistait en des réunions aboutissant à un consensus, atteint au terme de discussions exhaustives visant à convaincre les rares participants — des individus illustres qui s'impliquaient bénévolement. C'est précisément pour cette raison qu'elle a disparu en soixante ans : elle exigeait un temps considérable de la part des commerçants, entravant leurs activités, et comme elle n'était pas rémunérée, elle reposait entièrement sur le temps offert par les participants.

Aujourd'hui, la démocratie « populaire » est confrontée à de nombreux ennemis, ainsi qu'à des dérives, des fraudes, des simulacres et des failles structurelles. On peut citer le Sénat fédéral, les partis politiques qui fonctionnent comme des officines privées s'appropriant les postes électifs, les règles de proportionnalité, les listes fermées ou encore le scrutin majoritaire par circonscription. Examinons ces atteintes au principe fondamental selon lequel « une voix doit valoir une voix ».

L'électeur ne décide de rien ; tout est décidé à l'avance.

Au Brésil, chaque État élit trois sénateurs. Ainsi, un sénateur de l'État de São Paulo représente sept millions d'habitants, tandis qu'un sénateur de l'État de l'Amapá en représente 170 000. Pourtant, au sein du Sénat fédéral, la voix de ce dernier pèse autant que celle du sénateur de São Paulo. C'est la plus grande fraude de la démocratie : une représentation bancale au Sénat fédéral, qui n'est rien d'autre qu'un mensonge, une farce, une faute grave.

La conséquence en est que, sur les 27 États et le District fédéral, 15 États situés dans les régions les plus pauvres — le Nord et le Nord-Est, qui ne regroupent que 33 % de la population totale du Brésil — élisent 45 sénateurs. À l'inverse, les États du Sud, du Sud-Est et du Centre-Ouest — les régions les plus riches du pays, où vivent 70 % des citoyens — ne disposent que de 33 sénateurs.

La démocratie a cessé d'exister au sein du Sénat fédéral ; mais cette distorsion, ce mensonge de démocratie représentative, ne s'arrête pas là.

Chaque État, quelle que soit sa taille, a droit à au moins huit députés fédéraux, indépendamment de sa population ou de son poids économique. Par ailleurs, le nombre de députés par État est plafonné à 70. Résultat : dans l'État de l'Amapá, il suffit de quinze mille voix pour élire un député, tandis que dans l'État de São Paulo, chaque député fédéral a besoin de trois millions de voix pour siéger aux côtés de son homologue du Nord — alors que, à la Chambre des députés, chaque voix a exactement le même poids. Aux États-Unis, on observe la plus grande distorsion — une véritable fraude au sein de la farce démocratique du monde non communiste : il n'existe en réalité qu'un seul parti politique divisé en deux factions, les démocrates et les républicains. Cette situation découle des failles du système électoral, qui repose sur deux mécanismes problématiques. D'une part, le scrutin majoritaire contraint l'électeur rationnel à abandonner l'idée de voter pour l'un des 190 partis existants — dont personne ne parle — pour se concentrer sur les deux formations dominantes (les « franchises » républicaine et démocrate), les règles excluant de facto quiconque n'obtient pas la majorité absolue (50 % + 1 voix). D'autre part, l'absence de vote obligatoire et l'inexistence d'un registre électoral centralisé réduisent l'électeur américain au rôle de simple spectateur. Il observe des « stars » médiatiques mener des campagnes électorales semblables à des publicités pour du chocolat ou des sodas. Le vainqueur est celui qui a été le moins ciblé par des accusations — malhonnêteté, pédophilie, adultère, athéisme, islamophobie ou antisémitisme. Dans ce grand méli-mélo, démocrates comme républicains rivalisent de puritanisme pour séduire l'électeur protestant, en lui proposant un candidat qui semble proche de ses valeurs familiales, de son entourage et de ses traditions. Car, au fond, le critère politique — qu'il soit idéologique ou programmatique — reste immuable : l'Amérique écrase les plus faibles, envahit, impose sa volonté, gouverne et dirige l'humanité, tout en garantissant à la métropole un accès à de l'essence et à de l'énergie à bas prix. Le tout au profit des WASP : Blancs, anglo-saxons et protestants.

Rien n'a changé depuis l'Antiquité grecque : il s'agit toujours d'une démocratie aristocratique, élitiste, démagogique, timocratique, voire ploutocratique.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Las democracias

Las democracias

La democracia griega —a la que Platón llamaba «demagogia»— tuvo su origen en la ciudad griega de Atenas. Y tenía sus motivos para ello, pues consistía en una reunión en el ágora —o plaza pública— donde los ciudadanos varones y adinerados se congregaban para tratar asuntos políticos.

La democracia griega abarcaba solo a una cuarta parte de la población: excluía a todas las mujeres, a los niños, a los esclavos y a quienes no poseían el nivel mínimo de ingresos exigido; también excluía a los extranjeros. De este modo, solo quedaba poco más de un tercio de la población. El término *demos* designaba a las divisiones territoriales —cantones, condados o barrios—. Contrariamente a lo que afirman los libros de política actuales, la democracia nunca pretendió ser «popular»; no existían partidos políticos ni se decidía mediante votaciones. Se trataba de una reunión que culminaba en un consenso, alcanzado tras un debate exhaustivo que lograba convencer a sus ilustres y escasos participantes —quienes intervenían de forma voluntaria y sin recibir remuneración alguna—. Por esta razón, el sistema llegó a su fin en apenas sesenta años: no era viable dedicar tanto tiempo —tiempo donado por los participantes—, ya ​​que esto interfería con las actividades comerciales de los ciudadanos.

En la actualidad, la democracia popular enfrenta numerosos enemigos y está plagada de engaños, fraudes, farsas, carencias y fallos. Entre ellos cabe citar el Senado Federal, los partidos políticos —que funcionan como estructuras cerradas que controlan el acceso a los cargos electivos—, las reglas de proporcionalidad, las listas cerradas y el sistema de votación distrital mayoritaria. Analicemos cada uno de estos ataques contra un sistema que, en teoría, debería basarse en el principio de «una persona, un voto».

El elector no decide nada; todo está decidido de antemano.

En Brasil, cada estado elige a tres senadores. Por consiguiente, un senador por São Paulo representa a siete millones de paulistas, mientras que un senador por Amapá representa a 170.000 habitantes de dicho estado; sin embargo, en el Senado Federal, el voto de ambos tiene exactamente el mismo peso. Este es el mayor fraude de la democracia: la representación coja en el Senado Federal, que no es más que una mentira, una farsa, una falta grave.

La consecuencia es que, de los 27 estados y el Distrito Federal, 15 estados —pertenecientes a las regiones más pobres, el Norte y el Nordeste, que albergan solo al 33 % de la población total de Brasil— eligen a 45 senadores. En cambio, el resto del país —donde reside el 70 % de los ciudadanos, en los estados del Sur, Sudeste y Centro-Oeste, las regiones más ricas de Brasil— elige a 33 senadores.

La democracia ha dejado de existir en el Senado Federal; pero esta distorsión —esta mentira de democracia representativa— no es el único problema.

Cada estado, independientemente de su tamaño, tiene derecho a un mínimo de ocho diputados federales, sin importar su población ni su economía. Por otro lado, los estados más grandes tienen un tope de 70 diputados federales. Así, en el estado de Amapá bastan unos quince mil votos para elegir a un diputado, mientras que en el estado de São Paulo se requieren tres millones de votos para que un diputado pueda sentarse junto a un representante del Norte; en la Cámara Federal, ambos votos tienen exactamente el mismo valor. En EE. UU. existe la mayor de todas las distorsiones —un fraude propio de la farsa democrática— del mundo no comunista: hay un solo partido político con dos facciones, la demócrata y la republicana. Esto es resultado de las fallas del sistema electoral, que incurre en dos errores: el uso del sistema mayoritario —que anula el esfuerzo del elector racional por votar por alguno de los 190 partidos existentes, de los cuales nadie habla— y la concentración en las dos grandes opciones (la franquicia republicana y la demócrata), dado que las reglas excluyen a cualquiera que no obtenga el 50 % más un voto. Sumado a esto, la ausencia de un registro electoral y el carácter no obligatorio del voto convierten al ciudadano estadounidense en un mero espectador de las grandes estrellas mediáticas. Estas manejan las campañas electorales como si fueran publicidad de chocolate o refrescos, donde el ganador resulta ser aquel que ha recibido menos ataques —acusaciones de deshonestidad, pedofilia, adulterio, ateísmo, islamofobia o antisemitismo—. En este embrollo, tanto demócratas como republicanos compiten por parecer los más puritanos ante el elector protestante, quien busca un candidato cercano a su entorno —su familia, sus vecinos— y a su tradición familiar. Al final, el criterio de la política ideológica y programática es siempre el mismo: Estados Unidos aplastando a los más débiles, invadiendo, imponiendo, gobernando y dirigiendo a la humanidad, mientras garantiza gasolina y energía baratas para la metrópoli. Todo en favor de los WASP: blancos, anglosajones y protestantes.

Nada ha cambiado desde la época de los antiguos griegos: sigue siendo una democracia aristocrática, elitista, demagógica, timocrática o plutocrática.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Die Demokratien

Die Demokratien

Sie nahm ihren Anfang in der griechischen Stadt Athen. Platon bezeichnete diese griechische Demokratie als „Demagogie“ – und das nicht ohne Grund: Es handelte sich um Zusammenkünfte auf der Agora (dem öffentlichen Platz), bei denen wohlhabende männliche Bürger zusammenkamen, um politische Angelegenheiten zu erörtern.

Die griechische Demokratie umfasste nur ein Viertel der Bevölkerung. Ausgeschlossen waren alle Frauen, Kinder und Sklaven sowie diejenigen, die nicht über das erforderliche Mindesteinkommen verfügten; auch Ausländer waren nicht zugelassen. Somit blieb nur etwas mehr als ein Drittel der Bevölkerung übrig. „Demos“ bezeichnete dabei die Kantone, Bezirke oder Stadtviertel. Entgegen der Darstellung in heutigen politikwissenschaftlichen Lehrbüchern war die Demokratie nie als „Volksherrschaft“ im modernen Sinne gedacht. Es gab keine politischen Parteien, und Entscheidungen wurden nicht durch Abstimmungen herbeigeführt. Stattdessen endeten die Versammlungen in einem Konsens, der durch ausgiebige Diskussionen erreicht wurde – so lange, bis die wenigen, vornehmen Teilnehmer überzeugt waren. Da diese Tätigkeit freiwillig und unentgeltlich war, endete das System nach sechzig Jahren; es war den Kaufleuten schlicht nicht möglich, so viel Zeit zu investieren und ihre geschäftlichen Aktivitäten zu beeinträchtigen, zumal die Teilnahme nicht vergütet wurde – es war reine, von den Teilnehmern geschenkte Zeit.

Die heutige Demokratie hat mit zahlreichen Feinden, Täuschungen, Betrügereien, Farcen und Mängeln zu kämpfen. Dazu gehören der Bundessenat, Parteien, die als geschlossene Apparate über die Vergabe von Wahlämtern bestimmen, sowie Mechanismen wie die Verhältniswahl, geschlossene Wahllisten und das Mehrheitswahlrecht in Wahlkreisen. Betrachten wir die verschiedenen Schwachstellen eines Systems, das eigentlich dem Prinzip „eine Person, eine Stimme“ folgen sollte.

Der Wähler entscheidet in Wahrheit über nichts; alles ist bereits im Vorfeld festgelegt.

In Brasilien kann jeder Bundesstaat drei Senatoren entsenden. Ein Senator für São Paulo vertritt somit sieben Millionen Einwohner, während ein Senator für Amapá 170.000 Einwohner vertritt – und doch zählt die Stimme des Senators aus Amapá im Bundessenat genauso viel wie die des Senators aus São Paulo. Dies ist der größte Betrug an der Demokratie: die hinkende Repräsentation im Bundessenat – eine Lüge, eine Farce, ein schwerwiegender Missstand.

Die Folge ist, dass 15 Bundesstaaten aus den ärmeren Regionen – dem Norden und Nordosten –, die zusammen nur 33 % der brasilianischen Gesamtbevölkerung ausmachen, 45 Senatoren wählen. Demgegenüber stehen 33 Senatoren, die den Rest der Bevölkerung repräsentieren – jene 70 % der Bürger, die in den Bundesstaaten des Südens, Südostens und des Mittelwestens leben, also in den wohlhabenderen Regionen Brasiliens.

Die Demokratie im Bundessenat ist faktisch am Ende; doch diese Verzerrung – diese Lüge einer repräsentativen Demokratie – ist noch nicht alles.

Jeder Bundesstaat hat – ungeachtet seiner Größe, Bevölkerungszahl oder Wirtschaftskraft – Anspruch auf mindestens acht Abgeordnete im Bundesparlament. Gleichzeitig ist die Zahl der Abgeordneten für die bevölkerungsreichsten Bundesstaaten auf maximal 70 begrenzt. Das führt dazu, dass im Bundesstaat Amapá bereits 15.000 Stimmen ausreichen, um einen Abgeordneten zu wählen, während im Bundesstaat São Paulo jeder Abgeordnete drei Millionen Stimmen benötigt – obwohl er im Bundesparlament neben einem Abgeordneten aus dem Norden sitzt und seine Stimme dort exakt denselben Wert hat. In den USA findet sich die wohl extremste Verzerrung – ein regelrechter Betrug im Rahmen der demokratischen Farce – innerhalb der nicht-kommunistischen Welt: Es gibt faktisch nur eine politische Partei mit zwei Fraktionen, den Demokraten und den Republikanern. Dies ist eine Folge der Mängel des Wahlsystems, das gleich zwei grundlegende Fehler aufweist: Zum einen das Mehrheitswahlrecht, das den rationalen Wähler davon abhält, für eine der 190 anderen existierenden Parteien zu stimmen – über die ohnehin niemand spricht –, und ihn stattdessen zwingt, sich auf die beiden dominierenden Lager zu konzentrieren (da das System Kandidaten ohne absolute Mehrheit – 50 % plus eine Stimme – ohnehin aussortiert). Zum anderen führen die Freiwilligkeit der Stimmabgabe und das Fehlen eines zentralen Wählerregisters dazu, dass sich der US-amerikanische Wähler lediglich als Zuschauer fühlt. Er betrachtet die „großen Stars“ der Medien, die ihre Wahlkampagnen wie Werbung für Schokolade oder Erfrischungsgetränke inszenieren. Am Ende gewinnt derjenige, der am wenigsten durch Vorwürfe – sei es wegen Unehrlichkeit, Pädophilie, Ehebruchs, Atheismus, Islamfeindlichkeit oder Antisemitismus – beschädigt wurde. In diesem ganzen Wirrwarr versuchen sowohl Demokraten als auch Republikaner, sich als die größten Puritaner zu präsentieren, um den protestantischen Wähler anzusprechen – jenen Wähler, der einen Kandidaten sucht, der seinem familiären Umfeld, seiner Nachbarschaft und seiner Familientradition am nächsten steht. Dabei bleibt das ideologische und programmatische Grundprinzip stets dasselbe: Amerika unterdrückt die Schwächeren, marschiert ein, übt Zwang aus, regiert und lenkt die Menschheit – und sichert so billiges Benzin und günstige Energie für das eigene Machtzentrum. Alles im Sinne der WASPs: *White, Anglo-Saxon and Protestant* (Weiße, Angelsachsen und Protestanten).

Im Grunde ist alles beim Alten geblieben – schon seit der Antike, als die Griechen Formen der Demokratie kannten, die in Wahrheit aristokratisch, elitär, demagogisch, timokratisch oder plutokratisch geprägt waren.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

دموکراسی‌ها

دموکراسی‌ها

این [جنبش/جنبش/...] در شهر یونانی آتن آغاز شد، که افلاطون آن را دماگوگیا، دموکراسی یونانی، می‌نامید و دلایل خودش را هم داشت، زیرا این یک گردهمایی در آگورا یا میدان بود، جایی که شهروندان مرد ثروتمند برای بحث در مورد سیاست گرد هم می‌آمدند.

دموکراسی یونانی فقط برای یک چهارم جمعیت بود: همه زنان، همه کودکان، همه بردگان و همه کسانی که حداقل درآمد لازم را نداشتند، و همچنین خارجی‌ها را حذف می‌کرد، به طوری که کمی بیشتر از یک سوم جمعیت باقی ماندند. دموس همان چیزی بود که کانتون‌ها، شهرستان‌ها یا محله‌ها نامیده می‌شدند. برخلاف آنچه کتاب‌های سیاسی امروزی می‌گویند، دموکراسی هرگز قصد نداشت محبوب باشد، نه احزاب سیاسی داشت و نه با رأی‌گیری تصمیم می‌گرفت. این جلسه‌ای بود که با اجماع، از طریق بحث‌های جامع تا زمانی که شرکت‌کنندگان برجسته و معدود آن، که داوطلب و بدون حقوق بودند، متقاعد شدند، به پایان رسید. به همین دلیل است که در شصت سال به پایان رسید. نمی‌توانست اینقدر وقت بازرگانان را بگیرد و در فعالیت‌ها اختلال ایجاد کند، زیرا پولی برای آن دریافت نمی‌شد، بلکه زمانی بود که توسط شرکت‌کنندگان اهدا می‌شد.

در حال حاضر، دموکراسی مردمی دشمنان و فریب‌ها، کلاهبرداری‌ها، نمایش‌های مضحک، کاستی‌ها و نقص‌های زیادی دارد، مانند سنای فدرال، احزاب بوروکراتیک که کرسی‌های مناصب انتخابی را در اختیار دارند، قوانین تناسب، لیست‌های بسته و سیستم رأی‌گیری اکثریت حوزه‌ای. بیایید هر حمله به سیستمی را که باید یک رأی برای هر نفر باشد، بررسی کنیم.

رأی‌دهنده هیچ تصمیمی نمی‌گیرد؛ همه چیز از پیش تعیین شده است.

در برزیل، هر ایالت می‌تواند سه سناتور انتخاب کند؛ بنابراین، یک سناتور از سائوپائولو نماینده هفت میلیون نفر از سائوپائولو است، یک سناتور از آماپا نماینده ۱۷۰،۰۰۰ نفر از آماپا است و رأی آنها برابر با رأی سناتور سائوپائولو در سنای فدرال است.

این بزرگترین کلاهبرداری در دموکراسی است: نمایندگی فلج شده در سنای فدرال، که یک دروغ، یک نمایش مضحک و یک نقص جدی است.

نتیجه این است که از ۲۷ ایالت و منطقه فدرال، ۱۵ ایالت از فقیرترین مناطق، که تنها ۳۳٪ از کل جمعیت برزیل را شامل می‌شوند، یعنی مناطق شمال و شمال شرقی، ۴۵ سناتور انتخاب می‌کنند، در مقایسه با ۳۳ سناتور از ۷۰٪ باقی‌مانده جمعیت که در ایالت‌های جنوب، جنوب شرقی و غرب میانه، ثروتمندترین مناطق برزیل، زندگی می‌کنند.

دموکراسی در سنای فدرال به پایان رسیده است، اما این تحریف، این دروغ دموکراسی نمایندگی، کافی نیست.

هر ایالت، صرف نظر از اندازه آن، حق دارد حداقل هشت نماینده فدرال داشته باشد، صرف نظر از اندازه جمعیت و اقتصاد آن، و بزرگترین ایالت‌ها به حداکثر ۷۰ نماینده فدرال محدود می‌شوند. بنابراین، ایالت آماپا برای هر نماینده منتخب فقط به پانزده هزار رأی نیاز دارد و ایالت سائوپائولو برای هر نماینده فدرال که در کنار نماینده شمال قرار گیرد، به سه میلیون رأی نیاز دارد و هر رأی همان ارزش یک رأی در مجلس فدرال را دارد.

در ایالات متحده، بزرگترین تحریف از تمام نمایش‌های دموکراتیک فریبکارانه در جهان غیرکمونیستی وجود دارد: فقط یک حزب سیاسی و دو جناح وجود دارد: جناح دموکرات و جناح جمهوری‌خواه. این نتیجه نقص‌های سیستم انتخاباتی است که دو خطا را مرتکب می‌شود: رأی اکثریت، که تلاش رأی‌دهنده منطقی را برای رأی دادن به یکی از ۱۹۰ حزب موجود (که هیچ‌کس در مورد آن صحبت نمی‌کند) از بین می‌برد، و تمرکز بر دو حزب اصلی - زیرا قوانین کسانی را که ۵۰٪ + ۱ را به دست نمی‌آورند - از حق رأی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها حذف می‌کند. به دلیل آزادی رأی‌گیری غیراجباری و فقدان سیستم ثبت‌نام رأی‌دهندگان، رأی‌دهنده آمریکایی خود را تماشاگر ستارگان بزرگ رسانه‌ای می‌بیند که کمپین‌های انتخاباتی را مانند تبلیغات شکلات یا نوشابه پیش می‌برند، جایی که نام کاندیدایی که کمترین حمله را به او وارد می‌کنند، با اتهاماتی مانند بی‌صداقتی، کودک‌آزاری، زنا، الحاد، اسلام‌هراسی، یهودستیزی مورد حمله قرار می‌گیرد و در این آشفتگی، هم دموکرات‌ها و هم جمهوری‌خواهان سعی می‌کنند خشک‌مذهب‌ترین باشند تا رأی‌دهنده پروتستان بتواند کاندیدای خود را انتخاب کند. کاندیدایی که به خانواده‌ها و دوستان محله و سنت خانوادگی نزدیک‌تر باشد، زیرا معیار سیاست ایدئولوژیک و برنامه‌ای همیشه یکسان است: آمریکا ضعیف‌ترین‌ها را در هم می‌کوبد، به بشریت حمله می‌کند، تحمیل می‌کند، حکومت می‌کند و هدایت می‌کند و بنزین و انرژی ارزان را برای کلان‌شهر تضمین می‌کند. به نفع WASPها: سفید، آنگلوساکسون و پروتستان.

با این حال، از زمان یونانیان اجدادی: دموکراسی اشرافی نخبه‌گرا، عوام‌فریب، تیم‌سالار یا پلوتوکرات.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político