عصر اجتماعی و سیستماتیک

عصر اجتماعی و سیستماتیک

سی و شش سال پس از اولین چاپ این کتاب که برای اولین بار به صورت آنلاین منتشر و در کتابخانه ملی ریودوژانیرو، برزیل ثبت شد، نسخه اصلی و هنوز تایپ شده کتاب *Conglobado, Sistemista e Societarismo*، زمان آن رسیده است که دیدگاه ژئوپلیتیکی و جامعه‌شناختی این ایدئولوژی را بررسی کنیم.

جوامع از قرن نوزدهم مدل‌های سازماندهی اجتماعی-سیاسی را به پایان رسانده‌اند. کارل مارکس صنعتی شدن وحشیانه، حیوانی و وحشیانه - در واقع انسانی، را محکوم می‌کند، زیرا حتی قانون جنگل هم بدتر از مجبور کردن مردان، زنان و کودکان به تولید حداکثر در روز بدون حق استراحت، زمان استراحت برای خوردن یا نخوردن نیست - آزمایشگاهی از شکنجه و آزمایش خستگی بدون مقررات کار نیست.

با توجه به این جستجوی خودسرانه سود به هر قیمتی، مارکس چاره‌ای جز محکوم کردن آن سیستم و نامیدن آن به سرمایه‌داری نداشت؛ در حقیقت، بهتر است آن را مکانیزاسیون بنامیم، زیرا فوردیسم کارگر را صرفاً به زائده‌ای از ماشین‌آلات تبدیل کرد که از سرعت مداوم و ثابت فرآیند بیست و چهار ساعته پیروی می‌کند - دیکتاتوری مکانیسم توقف‌ناپذیر.

مجازات پیشنهادی برای مشکلات سرمایه‌داری ساده‌انگارانه و بدون پایه و اساس اثباتی بود، همانطور که در فلسفه، قضایا و گزاره‌ها ساختارهایی هستند که هرگز آزمایش نخواهند شد یا هرگز نمی‌توانستند آزمایش شوند؛ این قدرت اصلی فلسفه است، نیازی به اثبات ندارد.

بنابراین، پیشنهاد برای انقراض هرگونه مالکیت خصوصی بود و بنابراین، بدون هیچ گونه دارایی شخصی، مردم در جهانی بدون سلسله مراتب از هر نوع، بدون ظلم، بدون حسادت، بدون نابرابری، برابر و در نتیجه خوشحال خواهند بود. آیا این را در نظر نگرفته است که تمدنی که بر اساس تنازع بقا بنا شده و کاملاً آماده نیست با سرکوب تمام استعدادهای استثنایی که به طور اتفاقی از توده‌ها پدیدار می‌شوند، خود را قربانی کند، آیا باید در نظر بگیریم که چگونه استعداد مسی، پله، ورنر فون براون، ایزاک نیوتن، مایکل جکسون، بیل گیتس یا جان لنون را پاداش دهیم و جبران کنیم؟

نابرابری‌ها بدبختی بشریت نیستند؛ بلکه غنایی هستند که توسط تنوع طبیعی به دست می‌آیند، که طبق قانون انتخاب طبیعی در داروینیسم، تداوم و تکامل جامعه را حفظ می‌کند.

تنوع فنوتیپ‌های انسانی - تغییرات در رنگ مو، چشم، پوست، زبان‌ها به هزاران مورد، مجموعه‌ای بی‌نهایت از غذاها، مهارت‌های ویژه در فوتبال، شنا، موج‌سواری، خوانندگان، زیبایی، شعر، ادبیات، ادیان، فرقه‌ها، باورها - مارکسیسم همه اینها را به گودال مشترک می‌اندازد و نیازهای انسانی را به حداقل بقای گیاهی تقلیل می‌دهد.

هرم ماشلو یک نزاع است؛ نیاز انسانی به لانه مورچه‌های انسانی تقلیل یافته است.

برای ممکن ساختن این سیستم، لازم است همه را مجبور و تحت نظر داشت و مردم را به یک رژیم دائمی تسلیم خشونت‌آمیز تمامیت‌خواه بدون هیچ گونه تنوع فکری یا رفتاری وادار کرد. مارکسیسم فراگیر است و همه را به جز نخبگان کمونیست مجبور می‌کند.

این نوآوری

جوامع پیشرو جهان، مانند جوامع کره جنوبی، ژاپن یا نروژ، در مسیری برگشت‌ناپذیر به سمت یک فرآیند سیستم‌گرا و جامعه‌گرا قرار دارند.

سیستم جامعه‌گرا خود را در لایه‌هایی از جمعیت با منافع طبیعی و مشترک در هسته گروه اجتماعی، اقتصادی، حرفه‌ای و منطقه‌ای سازماندهی می‌کند.

آنها برای ایجاد برخوردهای بالقوه، ایجاد هم‌افزایی و حس‌آمیزی برای ایجاد اثر گروهی در رابطه با منافع همه و هر یک از اعضای گروه، به نزدیکی فیزیکی، منطقه‌ای و محلی نیاز دارند.

این ائتلاف‌ها خود را از سایر گروه‌ها جدا می‌کنند و این رفتار را در بین خود در گروه‌ها بازتولید می‌کنند.

نتیجه این است که بخش‌هایی از جامعه که هنوز به طور کامل در جامعه ادغام نشده‌اند، نابرابری عظیم در فقدان فرصت و منابع برای رهایی از مرحله عقب‌ماندگی و محرومیت اجتماعی-اقتصادی خود را درک می‌کنند.

به عنوان مثال، در برزیل، فرقی نمی‌کند که مردم چگونه به نمایندگان مجلس رأی می‌دهند، زیرا سیستم از نظر نهادی آماده است تا در برابر اقدامات انقلابی متنوع و واگرا محافظت شود. پس از تثبیت قوانین سیاسی، حتی قدرت اقتصادی نیز نمی‌تواند کنترل سیاسی را دور بزند.

به همه ایالت‌ها در مناطق شمال و شمال شرقی، حداقل آرای چهل و پنج سناتور خود، یعنی حدود پنجاه و شش درصد از سنا، برای کنترل دائمی ریاست جمهوری تضمین شده است.

به طور مشابه، سیستم توزیع کرسی‌ها در مجلس فدرال، نصف به علاوه یک از پانصد و سیزده کرسی را طبق قوانین انتخاباتی، بر اساس محاسبات شرایط اعمال شده توسط نهادها، تضمین می‌کند و این موارد را رای‌دهندگان در مناطق جنوب، جنوب شرقی و مرکز-غرب نمی‌توانند تغییر دهند.

در ژاپن، شرکت‌ها سیستمی برای استخدام کارمندان جدید بر اساس روابط خانوادگی کارمندان خود دارند، همانطور که در کره جنوبی نیز وجود دارد. در نروژ، عربستان سعودی و ایالات متحده، جامعه‌ای مرفه وجود دارد که خود را در مناصب عالی رتبه در صنایع، بانک‌ها، املاک و مستغلات، شرکت‌های نفتی و در میان افراد مشهور در هنر، ورزش و دانشگاه‌ها بازتولید می‌کند. نخبگان یکسان هرگز خود را از طریق چرخش پست‌های ممتاز تجدید نمی‌کنند، بلکه از طریق موقعیت‌های فرماندهی، خود را بازسازی می‌کنند.

پسر یک ستاره هالیوود مطمئناً ستاره جدیدی در هالیوود خواهد بود، همانطور که یک تاجر شرکت خود را به یکی از نوادگان نزدیک خود واگذار می‌کند، و ما طبیعی می‌دانیم که فرزند یا نوه یک بازیگر، خواننده، شاعر، مهندس، جراح، وکیل یا حتی رئیس جمهور مشهور کشور، حق ادعای وارث بودن برای اعتبار و موفقیت را به ارث می‌برد، صرف نظر از اینکه استعداد داشته باشند یا نه، زیرا میراث، میراث خونی یا نزدیکی در زنجیره اجتماعی است.

اینها پروتو-کاست‌هایی هستند که موفق می‌شوند خود را از بحران‌ها، رقابت در بازار و عدم قطعیت و فقر محافظت کنند.

این یک انقلاب نخواهد بود، بلکه یک تکامل طبیعی طبق انتظارات هابز، توماس قرن شانزدهم خواهد بود. چه کسی فکرش را می‌کرد!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

L'era sociale e sistemica

L'era sociale e sistemica

A trentasei anni dalla prima edizione del libro, pubblicata inizialmente online e registrata presso la Biblioteca Nazionale di Rio de Janeiro, in Brasile, è ancora presente la versione originale dattiloscritta di *Conglobado, Sistemista e Societarismo*. È giunto il momento di fare il punto sulla prospettiva geopolitica e sociologica di questa ideologia.

Le società hanno esaurito i modelli di organizzazione sociopolitica sin dal XIX secolo. Karl Marx denuncia l'industrializzazione feroce, animalesca e selvaggia – in realtà, umana, perché nemmeno la legge della giungla sarebbe peggiore del costringere uomini, donne e bambini a produrre il massimo al giorno senza diritto al riposo, alle pause per mangiare o non mangiare – un laboratorio di tortura e di test di fatica senza regolamentazione del lavoro.

Data questa arbitraria ricerca del profitto a tutti i costi, Marx non avrebbe altra scelta che denunciare tale sistema e definirlo capitalismo; In realtà, sarebbe più corretto chiamarla meccanizzazione, poiché il fordismo aveva ridotto il lavoratore a mero ingranaggio delle macchine, costretto a seguire il ritmo continuo e costante del processo, ventiquattro ore su ventiquattro: una dittatura del meccanismo inarrestabile.

La punizione proposta per i problemi del capitalismo era semplicistica e priva di fondamento probatorio, proprio come in filosofia i teoremi e le proposizioni sono costruzioni che non saranno mai, o non potrebbero mai essere, verificate; questa è la forza principale della filosofia: non ha bisogno di dimostrazioni.

Pertanto, la proposta era l'estinzione di ogni proprietà privata, e quindi, senza alcun possesso personale, le persone sarebbero state uguali e di conseguenza felici, in un mondo senza gerarchie di alcun tipo, senza oppressione, senza invidia, senza disuguaglianza. Non abbiamo forse tenuto conto del fatto che la civiltà, costruita sulla lotta per la sopravvivenza e del tutto impreparata ad autodistruggersi reprimendo tutti i talenti eccezionali che emergono casualmente dalle masse, dovrebbe considerare come remunerare e compensare il talento di un Messi, un Pelé, un Werner von Braun, un Isaac Newton, un Michael Jackson, un Bill Gates o un John Lennon?

Le disuguaglianze non sono la sfortuna dell'umanità; piuttosto, sono la ricchezza data dalla diversità naturale, che, secondo la legge della selezione naturale del darwinismo, preserva la perpetuazione e l'evoluzione della società.

La varietà dei fenotipi umani – cambiamenti nel colore dei capelli, degli occhi, della pelle, migliaia di lingue, un'infinita gamma di cucine, abilità speciali nel calcio, nel nuoto, nel surf, nel canto, bellezza, poesia, letteratura, religioni, sette, credenze – il marxismo getta tutto questo in un abisso comune, riducendo i bisogni umani alla mera sopravvivenza vegetativa.

La piramide di Mashlow è una controversia; Il bisogno umano è ridotto a un formicaio umano.

Per rendere possibile questo sistema, è necessario coercire e controllare tutti, costringendo le persone a un regime perpetuo di violenta sottomissione totalitaria, senza alcuna diversità di pensiero o di condotta. Il marxismo è inclusivo e costringe tutti, tranne l'élite comunista.

La novità

Le principali società del mondo, come quelle della Corea del Sud, del Giappone o della Norvegia, sono su un percorso irreversibile verso un processo sistemista e socioterista.

Il sistema socioterista si organizza in strati della popolazione con interessi naturali e comuni all'interno del nucleo del gruppo sociale, economico, professionale e regionale.

Questi gruppi necessitano di prossimità fisica, regionale e locale per creare potenziali scontri, generando sinergia e sinestesia per produrre l'effetto gruppo in relazione agli interessi di tutti e di ciascun membro del gruppo.

Queste coalizioni si isolano dagli altri gruppi e riproducono questo comportamento al loro interno.

La conseguenza è che le fasce della società non ancora pienamente integrate percepiscono l'enorme disparità in termini di opportunità e risorse per liberarsi dal loro stato di arretratezza e svantaggio socioeconomico.

In Brasile, ad esempio, non importa come le persone votino per i parlamentari, perché il sistema è istituzionalmente predisposto a rimanere protetto da azioni rivoluzionarie diverse e divergenti. Una volta stabilite le regole politiche, nemmeno il potere economico può eludere il controllo politico.

A tutti gli stati delle regioni del Nord e del Nord-Est è garantito almeno il voto dei propri quarantacinque senatori, circa il cinquantasei per cento del Senato, per controllare perpetuamente la presidenza.

Analogamente, il sistema di distribuzione dei seggi nella Camera federale garantisce la metà più uno dei cinquecentotredici seggi, secondo le regole elettorali basate sull'aritmetica delle condizioni imposte dalle istituzioni, e queste non possono essere ribaltate dagli elettori delle regioni del Sud, del Sud-Est e del Centro-Ovest.

In Giappone, come in Corea del Sud, le aziende mantengono un sistema di reclutamento basato sui legami familiari dei propri dipendenti.

In Norvegia, Arabia Saudita e Stati Uniti, esiste una società benestante che si riproduce nelle posizioni di vertice dell'industria, delle banche, del settore immobiliare, delle compagnie petrolifere e tra le celebrità del mondo dell'arte, dello sport e delle università. La stessa élite non si rinnova mai attraverso la rotazione di posizioni privilegiate, bensì attraverso posizioni di comando.

Il figlio di una star di Hollywood sarà certamente una nuova star a Hollywood, così come un imprenditore lascerà la sua azienda a un discendente stretto, e consideriamo naturale che il figlio o il nipote di un famoso attore, cantante, poeta, ingegnere, chirurgo, avvocato o persino presidente del paese erediti il ​​diritto di rivendicare prestigio e successo, a prescindere dal talento, perché l'eredità è di sangue o di prossimità all'interno della catena sociale.

Queste sono le proto-caste che riescono a proteggersi dalle crisi, dalla concorrenza del mercato, dall'incertezza e dalla povertà.

Non sarà una rivoluzione, ma piuttosto una naturale evoluzione, secondo le previsioni di Thomas Hobbes, XVI secolo. Chi l'avrebbe mai detto!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Aetas Societalis et Systematica

Aetas Societalis et Systematica

Post annos triginta sex a prima editione libri, qui primum in interreti divulgatus et in Bibliotheca Nationali Rio de Janeiro, Brasiliae, relatus est, versio originalis, adhuc machina scriptus, libri *Conglobado, Sistemista e Societarismo*, tempus advenit ut perspectivam geopoliticam et sociologicam huius ideologiae aestiment.

Societates exempla organizationis sociopoliticae ab saeculo XIX exhauserunt. Carolus Marx industrializationem ferocem, bestialem, barbaram — re vera humanam, quia ne lex quidem silvae peior esset quam cogere viros, mulieres, et pueros ad maximum per diem producendum sine iure quietis, intervallis edendi vel non edendi — laboratorium tormentorum et probationum lassitudinis sine ordinationibus laboris.

Data hac arbitraria cupiditate lucri omni pretio, Marx nullam aliam optionem haberet nisi illud systema damnare et capitalismum appellare; Re vera, melius esset eam mechanizationem appellare, cum Fordismus operarium tantummodo appendicem machinarum reddidisset, celeritatem processus continuam et constantem viginti quattuor horas per diem sequens – dictaturam mechanismi imparabilis.

Poena proposita pro problematis capitalismi erat simplex et sine fundamento probatorio, sicut in Philosophia, theoremata et propositiones sunt constructiones quae numquam probari poterunt, aut numquam probari possunt; haec est praecipua vis Philosophiae, probatione non eget.

Itaque propositum erat extinctionem omnis proprietatis privatae, et sic, sine ullis possessionibus personalibus, homines aequales et consequenter felices essent, in mundo sine hierarchia cuiuslibet generis, sine oppressione, sine invidia, sine inaequalitate. Nonne in rationem duxit civilizationem, in certamine pro superviventia conditam et omnino imparatam ad se immolandum per suppressionem omnium ingeniorum exceptionalium quae fortuito ex multitudine emergunt, considerare debere quomodo ingenium Messi, Pelé, Werner von Braun, Isaac Newton, Michael Jackson, Bill Gates, aut John Lennon remunerare et compensare?

Inaequalitates non sunt infortunium humanitatis; potius, sunt divitiae a diversitate naturali datae, quae, secundum legem selectionis naturalis in Darwinismo, perpetuationem et evolutionem societatis conservat.

Varietas phaenotyporum humanorum — mutationes coloris capillorum, oculorum, cutis, linguarum millenaria, infinita copia culinariae, artes speciales in pediludio, natatione, navigatione undarum, cantoribus, pulchritudine, poesi, litteris, religionibus, sectis, opinionibus — Marxismus haec omnia in foveam communem iacit, necessitates humanas ad minimam superviventiam vegetativam reducens.

Pyramis Mashlow est rixa; necessitas humana ad formicarium humanum reducitur.

Ut hoc systema fieri possit, necesse est omnes cogere et observare, homines in perpetuum regimen violentae totalitariae submissionis sine ulla diversitate cogitationis aut actionis cogendo. Marxismus inclusivus est et omnes praeter elitem communistarum cogit.

Novitas

Societates praecipuae mundi, ut in Corea Meridionali, Iaponia, aut Norvegia, in via irreversibili versus processum Systematisticum et Societaristam versantur.

Systema Societaristarum se in stratas populationis cum naturalibus et communibus commodis intra nucleum coetus socialis, oeconomici, professionalis, et regionalis ordinat.

Proximitatem physicam, regionalem, et localem requirunt ad potentiales collisiones formandas, synergiam et synesthesiam creantes ad effectum coetus generandum in relatione ad commoda omnium et singulorum membrorum coetus.

Hae coalitiones se ab aliis coetibus separant et hoc mores inter se intra coetus reproducunt.

Consequentia est ut segmenta societatis nondum plene in societatem integrata enormem disparitatem in inopia opportunitatis et opum ad liberandum a statu suo retrogradae et incommoditatis socioeconomicae percipiant.

In Brasilia, exempli gratia, non refert quomodo populus pro parlamentariis suffragetur, quia systema institutionaliter paratum est ut contra actiones revolutionarias diversas et divergentes munitum maneat. Postquam regulae politicae constitutae sunt, ne potentia quidem oeconomica imperium politicum eludere potest.

Omnibus civitatibus in regionibus Septentrionalibus et Boreorientalibus saltem suffragia quadraginta quinque senatorum suorum, circiter quinquaginta sex centesimas senatus, ad praesidentiam perpetuo regendum praesidentiam praestat.

Similiter, systema distribuendi sedes in camera foederali dimidium plus unum ex quingentis tredecim sedibus secundum regulas electorales praestat, secundum arithmeticam condicionum ab institutionibus impositarum, et hae a suffragatoribus in regionibus Meridionali, Meridionali-Orientali, et Medio-Occidentali revocari non possunt.

In Iaponia, societates systema conducendi novos operarios secundum necessitudines familiares propriorum operariorum tenent, ut in Corea Meridionali est.

In Norvegia, Arabia Saudiana, et Civitatibus Foederatis Americae, societas opulenta existit quae se in muneribus altis in industriis, argentariis, rebus immobilibus, societatibus olei, et inter celebritates in artibus, ludis athleticis, et universitatibus reproducit. Eadem elitas numquam se renovat per rotationem munerum privilegiatorum, sed potius per positiones imperii.

Filius stellae Hollivudianae certe nova stella in Hollivudia erit, sicut negotiator societatem suam proximo descendente relinquet, et naturale nobis videtur ut filius vel nepos histrionis, cantoris, poetae, machinatoris, chirurgi, advocati, vel etiam praesidis patriae clari ius hereditate accipiat se heredem prestigii et successus esse, sive ingenium habeat sive non, quia hereditas est sanguinis vel propinquitatis intra catenam socialem.

Hae sunt protocastae quae se a crisibus, a certamine mercatus, et ab incertitudine et paupertate defendere possunt.

Non erit revolutio, sed potius naturalis evolutio secundum exspectationes Hobbesii, Thomae. Saeculi XVI. Quis umquam credidisset!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

L'ère sociétale et systématique

L'ère sociétale et systématique

Trente-six ans après la première édition de l'ouvrage, initialement publié en ligne et déposé à la Bibliothèque nationale de Rio de Janeiro, au Brésil (la version originale, encore dactylographiée, de *Conglobado, Sistemista e Societarismo*), il est temps de faire le point sur la perspective géopolitique et sociologique de cette idéologie.

Depuis le XIXe siècle, les sociétés ont épuisé tous les modèles d'organisation sociopolitique. Karl Marx dénonce l'industrialisation féroce, animale et sauvage – en réalité, humaine, car même la loi de la jungle ne serait pas pire que de contraindre hommes, femmes et enfants à produire le maximum par jour sans droit au repos, ni à la pause pour manger ou non – un véritable laboratoire de torture et d'épreuves de fatigue, dépourvu de toute réglementation du travail.

Face à cette recherche arbitraire du profit à tout prix, Marx n'avait d'autre choix que de dénoncer ce système et de le qualifier de capitalisme. En réalité, il serait plus juste de parler de mécanisation, car le fordisme réduisait l'ouvrier à un simple appendice des machines, soumis au rythme incessant et constant du processus vingt-quatre heures sur vingt-quatre – une véritable dictature du mécanisme implacable.

La punition proposée pour les problèmes du capitalisme était simpliste et dénuée de fondement, tout comme en philosophie, les théorèmes et les propositions sont des constructions qui ne seront jamais, ou ne pourront jamais être, vérifiées ; c'est là la principale force de la philosophie : elle n'a pas besoin de preuves.

Ainsi, la proposition visait l'abolition de toute propriété privée, et de ce fait, sans possessions personnelles, les hommes seraient égaux et, par conséquent, heureux, dans un monde sans hiérarchie d'aucune sorte, sans oppression, sans envie, sans inégalité. N'a-t-on pas tenu compte du fait que la civilisation, bâtie sur la lutte pour la survie et totalement incapable de s'autodétruire en réprimant tous les talents exceptionnels qui émergent spontanément des masses, devrait se demander comment rémunérer et compenser le talent d'un Messi, d'un Pelé, d'un Werner von Braun, d'un Isaac Newton, d'un Michael Jackson, d'un Bill Gates ou d'un John Lennon ?

Les inégalités ne sont pas le malheur de l'humanité ; elles sont au contraire la richesse de la diversité naturelle qui, selon la loi de la sélection naturelle du darwinisme, assure la perpétuation et l'évolution de la société.

La variété des phénotypes humains – les différences de couleur des cheveux, des yeux, de la peau, les milliers de langues, l'infinité de cuisines, les aptitudes particulières au football, à la natation, au surf, au chant, à la beauté, à la poésie, à la littérature, aux religions, aux sectes, aux croyances – le marxisme jette tout cela dans le même abîme, réduisant les besoins humains à la simple survie végétative.

La pyramide de Mashlow est une querelle. Les besoins humains sont réduits à une fourmilière humaine.

Pour que ce système soit possible, il est nécessaire de contraindre et de surveiller chacun, imposant ainsi à la population un régime perpétuel de soumission totalitaire et violente, sans aucune diversité de pensée ni de comportement. Le marxisme est inclusif et contraint tout le monde, à l'exception de l'élite communiste.

La nouveauté

Les sociétés les plus avancées au monde, comme celles de la Corée du Sud, du Japon ou de la Norvège, sont engagées sur une voie irréversible vers un processus systémique et sociotariste.

Le système sociotariste s'organise en strates de population aux intérêts naturels et communs, au sein du noyau du groupe social, économique, professionnel et régional.

Ces strates ont besoin d'une proximité physique, régionale et locale pour engendrer des confrontations potentielles, créant une synergie et une synesthésie qui génèrent un effet de groupe, en lien avec les intérêts de tous et de chacun de ses membres.

Ces coalitions s'isolent des autres groupes et reproduisent ce comportement en leur sein.

Il en résulte que les segments de la société qui ne sont pas encore pleinement intégrés perçoivent l'énorme disparité en termes de manque d'opportunités et de ressources pour sortir de leur situation de sous-développement et de désavantage socio-économique.

Au Brésil, par exemple, le vote des parlementaires importe peu, car le système est institutionnellement conçu pour rester protégé contre toute action révolutionnaire, même diverse. Une fois les règles politiques établies, même le pouvoir économique ne peut contourner le contrôle politique.

Dans les régions du Nord et du Nord-Est, tous les États ont la garantie d'obtenir au moins les voix de leurs quarante-cinq sénateurs, soit environ 56 % du Sénat, pour contrôler perpétuellement la présidence.

De même, le système de répartition des sièges à la Chambre fédérale garantit la moitié plus un des cinq cent treize sièges, conformément aux règles électorales et selon les calculs des conditions imposées par les institutions. Ces règles sont irrévocables pour les électeurs des régions du Sud, du Sud-Est et du Centre-Ouest.

Au Japon, comme en Corée du Sud, certaines entreprises pratiquent le recrutement de nouveaux employés en s'appuyant sur les liens familiaux de leurs propres salariés.

En Norvège, en Arabie saoudite et aux États-Unis, une société aisée se reproduit dans les hautes sphères de l'industrie, de la banque, de l'immobilier, du secteur pétrolier, ainsi que parmi les personnalités du monde des arts, du sport et de l'enseignement supérieur. La même élite ne se renouvelle jamais par la rotation des postes privilégiés, mais plutôt par les fonctions de commandement.

Le fils d'une star hollywoodienne deviendra assurément une nouvelle star à Hollywood, tout comme un homme d'affaires léguera son entreprise à un descendant direct. Il nous paraît naturel qu'un enfant ou petit-enfant d'un acteur, chanteur, poète, ingénieur, chirurgien, avocat ou même président célèbre hérite du droit de se réclamer de prestige et de succès, qu'il en ait le talent ou non, car l'héritage est une question de sang ou de proximité sociale.

Ce sont ces proto-castes qui parviennent à se prémunir contre les crises, la concurrence du marché, l'incertitude et la pauvreté.

Ce ne sera pas une révolution, mais une évolution naturelle, conformément aux prévisions de Thomas Hobbes (XVIe siècle). Qui l'eût cru !

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

La Era Social y Sistemática

La Era Social y Sistemática

Treinta y seis años después de la primera edición del libro, publicado inicialmente en línea y registrado en la Biblioteca Nacional de Río de Janeiro, Brasil, la versión original, aún mecanografiada, de *Conglobado, Sistemista e Societarismo*, ha llegado el momento de hacer balance de la perspectiva geopolítica y sociológica de esta ideología.

Las sociedades han agotado los modelos de organización sociopolítica desde el siglo XIX. Karl Marx denuncia la industrialización feroz, animalística y salvaje —en realidad, humana, porque ni siquiera la ley de la selva sería peor que obligar a hombres, mujeres y niños a producir el máximo diario sin derecho a descanso, pausas para comer o no comer— un laboratorio de tortura y pruebas de fatiga sin regulación laboral.

Ante esta búsqueda arbitraria de ganancias a cualquier precio, Marx no tendría más remedio que denunciar ese sistema y llamarlo capitalismo. En realidad, sería mejor llamarlo mecanización, ya que el fordismo convirtió al trabajador en un mero apéndice de las máquinas, sometido a la velocidad continua e incesante del proceso las veinticuatro horas del día: una dictadura del mecanismo imparable.

El castigo propuesto para los problemas del capitalismo era simplista y carecía de fundamento probatorio, al igual que en filosofía, donde los teoremas y las proposiciones son construcciones que nunca se pondrán a prueba; esta es la principal fortaleza de la filosofía: no necesita pruebas.

Así pues, la propuesta consistía en la extinción de toda propiedad privada, y de este modo, sin posesiones personales, las personas serían iguales y, por consiguiente, felices, en un mundo sin jerarquías de ningún tipo, sin opresión, sin envidia, sin desigualdad. ¿Acaso no se tuvo en cuenta que la civilización, construida sobre la lucha por la supervivencia y completamente desprevenida para autodestruirse reprimiendo todos los talentos excepcionales que surgen espontáneamente de las masas, debería plantearse cómo remunerar y compensar el talento de un Messi, un Pelé, un Werner von Braun, un Isaac Newton, un Michael Jackson, un Bill Gates o un John Lennon?

Las desigualdades no son la desgracia de la humanidad; más bien, son la riqueza que otorga la diversidad natural, la cual, según la ley de la selección natural del darwinismo, preserva la perpetuación y la evolución de la sociedad.

La variedad de fenotipos humanos —cambios en el color del cabello, los ojos, la piel, miles de idiomas, una infinidad de gastronomías, habilidades especiales en fútbol, ​​natación, surf, cantantes, belleza, poesía, literatura, religiones, sectas, creencias— el marxismo lo arroja todo al abismo común, reduciendo las necesidades humanas a una mera supervivencia vegetativa mínima.

La pirámide de Mashlow es una disputa; La necesidad humana se reduce a un hormiguero humano.

Para que este sistema sea posible, es necesario coaccionar y vigilar a todos, forzando a la población a un régimen perpetuo de sumisión totalitaria y violenta, sin diversidad de pensamiento ni de conducta. El marxismo es inclusivo y obliga a todos, excepto a la élite comunista.

La novedad

Las sociedades líderes del mundo, como las de Corea del Sur, Japón o Noruega, se encuentran en un camino irreversible hacia un proceso sistémico y societarista.

El sistema societarista se organiza en estratos de la población con intereses naturales y comunes dentro del núcleo del grupo social, económico, profesional y regional.

Necesitan proximidad física, regional y local para generar posibles colisiones, creando sinergia y sinestesia para producir el efecto grupal en relación con los intereses de todos y cada uno de los miembros del grupo.

Estas coaliciones se aíslan de otros grupos y reproducen este comportamiento entre sí dentro de los grupos.

La consecuencia es que los sectores de la sociedad que aún no se han integrado plenamente perciben la enorme disparidad en la falta de oportunidades y recursos para superar su atraso y desventaja socioeconómica.

En Brasil, por ejemplo, no importa cómo voten los ciudadanos por los parlamentarios, ya que el sistema está institucionalmente preparado para protegerse de acciones revolucionarias diversas y divergentes. Una vez establecidas las reglas políticas, ni siquiera el poder económico puede eludir el control político.

Todos los estados de las regiones Norte y Noreste tienen garantizados al menos los votos de sus cuarenta y cinco senadores, aproximadamente el cincuenta y seis por ciento del Senado, para controlar perpetuamente la presidencia.

De igual manera, el sistema de distribución de escaños en la cámara federal garantiza la mitad más uno de los quinientos trece escaños según las reglas electorales, basadas en la aritmética de las condiciones impuestas por las instituciones, y estas no pueden ser revertidas por los votantes de las regiones Sur, Sudeste y Centro-Oeste.

En Japón, las empresas mantienen un sistema de reclutamiento de nuevos empleados basado en las relaciones familiares de sus propios trabajadores, al igual que en Corea del Sur.

En Noruega, Arabia Saudita y Estados Unidos, existe una sociedad acomodada que se reproduce en puestos de alta dirección en la industria, la banca, el sector inmobiliario, las compañías petroleras y entre las celebridades del arte, el deporte y las universidades. La misma élite nunca se renueva mediante la rotación de puestos privilegiados, sino a través de posiciones de mando.

El hijo de una estrella de Hollywood sin duda se convertirá en una nueva estrella de Hollywood, del mismo modo que un empresario legará su empresa a un descendiente cercano. Resulta natural que el hijo o nieto de un famoso actor, cantante, poeta, ingeniero, cirujano, abogado o incluso presidente del país herede el derecho a reclamar el prestigio y el éxito, independientemente de su talento, porque el legado es de sangre o de proximidad dentro de la cadena social.

Estas son las protocastas que logran protegerse de las crisis, de la competencia del mercado, de la incertidumbre y de la pobreza.

No será una revolución, sino una evolución natural, según las predicciones de Thomas Hobbes del siglo XVI. ¡Quién lo hubiera imaginado!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Den samhälleliga och systematiska eran

Den samhälleliga och systematiska eran

Trettiosex år efter den första upplagan av boken, som först publicerades online och registrerades på Nationalbiblioteket i Rio de Janeiro, Brasilien, den ursprungliga, fortfarande maskinskrivna, versionen av boken *Conglobado, Sistemista e Societarismo*, har tiden kommit att utvärdera denna ideologis geopolitiska och sociologiska perspektiv.

Samhällen har uttömt modellerna för sociopolitisk organisation sedan 1800-talet. Karl Marx fördömer den våldsamma, djuriska, barbariska industrialiseringen – i verkligheten mänsklig, eftersom inte ens djungelns lagar skulle vara värre än att tvinga män, kvinnor och barn att producera maximalt per dag utan rätt till vila, pauser för att äta eller inte äta – ett laboratorium av tortyr och utmattningstester utan arbetsregler.

Med tanke på denna godtyckliga strävan efter vinst till varje pris skulle Marx inte ha något annat val än att fördöma det systemet och kalla det kapitalism; I själva verket vore det bättre att kalla det mekanisering, eftersom Fordismen gjorde arbetaren till enbart ett bihang till maskinerna, som följde processens kontinuerliga och konstanta hastighet tjugofyra timmar om dygnet – en diktatur av den ostoppbara mekanismen.

Det föreslagna straffet för kapitalismens problem var förenklat och utan bevisgrund, precis som i filosofin är satser och påståenden konstruktioner som aldrig kommer att, eller aldrig skulle kunna, testas; detta är filosofins främsta styrka, den behöver inga bevis.

Förslaget var således att all privat egendom skulle utrotas, och därmed, utan några personliga ägodelar, skulle människor vara jämlika och följaktligen lyckliga, i en värld utan hierarki av något slag, utan förtryck, utan avund, utan ojämlikhet. Tog den inte hänsyn till att civilisationen, byggd på kampen för överlevnad och helt oförberedd på att självförbränna genom att undertrycka alla de exceptionella talanger som slentrianmässigt framträder ur massorna, borde vi överväga hur vi ska belöna och kompensera talangen hos en Messi, Pelé, Werner von Braun, Isaac Newton, Michael Jackson, Bill Gates eller John Lennon?

Ojämlikheter är inte mänsklighetens olycka; snarare är de den rikedom som ges av den naturliga mångfalden, vilken enligt den naturliga urvalslagen i darwinismen bevarar samhällets fortbestånd och utveckling.

Mångfalden av mänskliga fenotyper – förändringar i hårfärg, ögon, hud, språk i tusental, en oändlig mängd kök, speciella färdigheter inom fotboll, simning, surfing, sångare, skönhet, poesi, litteratur, religioner, sekter, övertygelser – marxismen kastar allt detta i den gemensamma gropen och reducerar mänskliga behov till minimal vegetativ överlevnad.

Mashlows pyramid är ett gräl; mänskliga behov reduceras till en mänsklig myrstack.

För att göra detta system möjligt är det nödvändigt att tvinga och övervaka alla, tvinga människor in i en evig regim av våldsam totalitär underkastelse utan någon mångfald i tanke eller beteende. Marxismen är inkluderande och tvingar alla utom den kommunistiska eliten.

Nyheten

Världens ledande samhällen, såsom de i Sydkorea, Japan eller Norge, är på en oåterkallelig väg mot en systemistisk och societaristisk process.

Det societaristiska systemet organiserar sig i befolkningsskikt med naturliga och gemensamma intressen inom kärnan av den sociala, ekonomiska, professionella och regionala gruppen.

De behöver fysisk, regional och lokal närhet för att skapa potentiella kollisioner, vilket skapar synergi och synestesi för att generera gruppeffekten i förhållande till alla och varje medlems intressen i gruppen.

Dessa koalitioner isolerar sig från andra grupper och reproducerar detta beteende sinsemellan inom grupper.

Konsekvensen är att de delar av samhället som ännu inte är helt integrerade i samhället uppfattar den enorma skillnaden i brist på möjligheter och resurser för att bryta sig loss från sitt stadium av efterblivenhet och socioekonomisk nackdel.

I Brasilien, till exempel, spelar det ingen roll hur folk röstar på parlamentsledamöter eftersom systemet är institutionellt förberett att förbli skyddat mot olika och divergerande revolutionära handlingar. När de politiska reglerna väl är fastställda kan inte ens ekonomisk makt kringgå politisk kontroll.

Alla stater i de norra och nordöstra regionerna garanteras åtminstone rösterna från sina fyrtiofem senatorer, cirka femtiosex procent av senaten, för att ständigt kontrollera presidentskapet.

På liknande sätt garanterar systemet för att fördela platser i den federala kammaren hälften plus ett av de femhundratretton platserna enligt valreglerna, baserat på den aritmetiska beräkningen av de villkor som institutionerna ställer, och dessa kan inte upphävas av väljarna i regionerna Syd, Sydost och Centralväst.

I Japan upprätthåller företag ett system för att rekrytera nya anställda baserat på sina egna anställdas familjerelationer, vilket är fallet i Sydkorea.

I Norge, Saudiarabien och USA finns ett välbärgat samhälle som reproducerar sig självt i höga positioner inom industrier, banker, fastigheter, oljebolag och bland kändisar inom konst, sport och universitet. Samma elit förnyar sig aldrig genom rotation av privilegierade poster, utan snarare genom befälspositioner.

En son till en Hollywoodstjärna kommer säkerligen att bli en ny stjärna i Hollywood, precis som en affärsman lämnar sitt företag till en nära ättling, och vi finner det naturligt att ett barn eller barnbarn till en berömd skådespelare, sångare, poet, ingenjör, kirurg, advokat eller till och med president i landet ärver rätten att göra anspråk på att vara arvtagare till prestige och framgång, oavsett om de har talangen eller inte, eftersom arvet är ett av blod eller närhet inom den sociala kedjan.

Det här är protokasterna som lyckas skydda sig från kriser, från marknadskonkurrens och från osäkerhet och fattigdom.

Det kommer inte att bli en revolution, utan snarare en naturlig utveckling enligt Hobbes, Thomas förväntningar. 1500-talet. Vem hade kunnat tro det!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Das gesellschaftliche und systematische Zeitalter

Das gesellschaftliche und systematische Zeitalter

Sechsunddreißig Jahre nach der Erstausgabe des Buches, das zunächst online veröffentlicht und in der Nationalbibliothek in Rio de Janeiro, Brasilien, registriert wurde, ist es an der Zeit, die geopolitische und soziologische Perspektive dieser Ideologie zu bilanzieren. Die Originalfassung des Buches *Conglobado, Sistemista e Societarismo* ist noch immer maschinengeschrieben.

Seit dem 19. Jahrhundert haben Gesellschaften die Modelle soziopolitischer Organisation erschöpft. Karl Marx prangert die brutale, animalische, grausame Industrialisierung an – in Wirklichkeit menschlich, denn nicht einmal das Gesetz des Dschungels wäre schlimmer, als Männer, Frauen und Kinder zu zwingen, täglich Höchstleistungen zu erbringen, ohne ihnen das Recht auf Ruhe, Pausen zum Essen oder Nichtessen zu gewähren – ein Labor der Folter und der Erschöpfungstests ohne Arbeitsgesetze.

Angesichts dieses willkürlichen Strebens nach Profit um jeden Preis blieb Marx nichts anderes übrig, als dieses System anzuprangern und es Kapitalismus zu nennen. In Wahrheit wäre es treffender, von Mechanisierung zu sprechen, denn der Fordismus machte den Arbeiter zu einem bloßen Anhängsel der Maschinen, das dem stetigen und gleichförmigen Prozessablauf rund um die Uhr folgte – eine Diktatur des unaufhaltsamen Mechanismus.

Die vorgeschlagene Sanktion für die Probleme des Kapitalismus war simplistisch und entbehrte jeglicher Grundlage, genau wie in der Philosophie Theoreme und Aussagen Konstruktionen sind, die niemals überprüft werden können; darin liegt die Stärke der Philosophie: Sie benötigt keinen Beweis.

So lautete der Vorschlag, jegliches Privateigentum abzuschaffen, und somit wären die Menschen ohne persönlichen Besitz gleich und folglich glücklich – in einer Welt ohne jegliche Hierarchie, ohne Unterdrückung, ohne Neid, ohne Ungleichheit. Berücksichtigte man nicht, dass eine Zivilisation, die auf dem Kampf ums Überleben beruht und völlig unvorbereitet darauf ist, sich selbst zu zerstören, indem sie all die außergewöhnlichen Talente unterdrückt, die zufällig aus der Masse hervortreten? Sollten wir uns daher Gedanken darüber machen, wie wir das Talent eines Messi, Pelé, Werner von Braun, Isaac Newton, Michael Jackson, Bill Gates oder John Lennon angemessen vergüten und kompensieren können?

Ungleichheiten sind nicht das Unglück der Menschheit; vielmehr sind sie der Reichtum, der durch die natürliche Vielfalt entsteht und der, gemäß dem Gesetz der natürlichen Selektion im Darwinismus, den Fortbestand und die Evolution der Gesellschaft sichert.

Die Vielfalt menschlicher Phänotypen – Unterschiede in Haarfarbe, Augenfarbe, Hautfarbe, tausende Sprachen, eine unendliche Vielfalt an Küchen, besondere Fähigkeiten im Fußball, Schwimmen, Surfen, Gesang, Schönheit, Poesie, Literatur, Religionen, Sekten, Glaubensrichtungen – all dies wirft der Marxismus in einen gemeinsamen Topf und reduziert die menschlichen Bedürfnisse auf das bloße vegetative Überleben.

Mashlows Pyramide ist ein Streitpunkt; menschliche Bedürfnisse werden auf einen Ameisenhaufen reduziert.

Um dieses System zu ermöglichen, ist es notwendig, alle zu zwingen und zu überwachen und sie in ein permanentes Regime gewaltsamer totalitärer Unterwerfung ohne jegliche Meinungs- oder Verhaltensvielfalt zu zwingen. Der Marxismus ist inklusiv und zwingt alle außer der kommunistischen Elite.

Das Neue

Die führenden Gesellschaften der Welt, wie beispielsweise Südkorea, Japan oder Norwegen, befinden sich auf einem unumkehrbaren Weg hin zu einem systemistischen und gesellschaftsorientierten Prozess.

Das gesellschaftsorientierte System organisiert sich in Bevölkerungsschichten mit natürlichen und gemeinsamen Interessen innerhalb des Kerns der sozialen, wirtschaftlichen, beruflichen und regionalen Gruppe.

Sie benötigen physische, regionale und lokale Nähe, um potenzielle Konflikte zu erzeugen und so Synergien und Synästhesie zu schaffen, die den Gruppeneffekt im Hinblick auf die Interessen aller und jedes einzelnen Gruppenmitglieds generieren.

Diese Koalitionen isolieren sich von anderen Gruppen und reproduzieren dieses Verhalten innerhalb ihrer Gruppen.

Die Folge ist, dass die noch nicht vollständig integrierten Bevölkerungsgruppen die enorme Ungleichheit im Mangel an Chancen und Ressourcen wahrnehmen, um sich aus ihrer Rückständigkeit und sozioökonomischen Benachteiligung zu befreien.

In Brasilien beispielsweise spielt es keine Rolle, wie die Bevölkerung die Parlamentarier wählt, da das System institutionell so aufgebaut ist, dass es vor vielfältigen und unterschiedlichen revolutionären Aktionen geschützt bleibt. Sind die politischen Regeln einmal etabliert, kann nicht einmal wirtschaftliche Macht die politische Kontrolle umgehen.

Allen Bundesstaaten im Norden und Nordosten Brasiliens sind mindestens die Stimmen ihrer 45 Senatoren – etwa 56 Prozent des Senats – garantiert, um die Präsidentschaft dauerhaft zu kontrollieren.

Ebenso garantiert das System zur Sitzverteilung in der Bundeskammer gemäß den Wahlregeln, basierend auf der Arithmetik der von den Institutionen auferlegten Bedingungen, die Hälfte plus einen der 513 Sitze. Diese Regelungen können von den Wählern im Süden, Südosten und Mittelwesten nicht geändert werden.

In Japan rekrutieren Unternehmen, ähnlich wie in Südkorea, neue Mitarbeiter häufig über die familiären Beziehungen ihrer eigenen Angestellten.

In Norwegen, Saudi-Arabien und den USA gibt es eine wohlhabende Gesellschaft, deren Mitglieder sich in Führungspositionen in Industrie, Banken, Immobilienbranche, Ölkonzernen sowie unter Prominenten in Kunst, Sport und Universitäten reproduzieren. Dieselbe Elite erneuert sich nie durch den Wechsel privilegierter Posten, sondern durch Machtpositionen.

Der Sohn eines Hollywoodstars wird mit Sicherheit selbst zum Star in Hollywood, so wie ein Geschäftsmann sein Unternehmen einem nahen Nachkommen vererbt. Und es erscheint uns selbstverständlich, dass ein Kind oder Enkelkind eines berühmten Schauspielers, Sängers, Dichters, Ingenieurs, Chirurgen, Anwalts oder gar Präsidenten das Recht erbt, Prestige und Erfolg für sich zu beanspruchen, unabhängig von Talent oder nicht, denn das Erbe beruht auf Blutsverwandtschaft oder sozialer Nähe.

Dies sind die Proto-Kasten, die sich vor Krisen, Marktwettbewerb, Unsicherheit und Armut schützen.

Es wird keine Revolution sein, sondern eine natürliche Evolution, ganz im Sinne von Thomas Hobbes im 16. Jahrhundert. Wer hätte das gedacht!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

سماجی تے منظم دور

سماجی تے منظم دور

کتاب دے پہلے ایڈیشن دے 36 سال بعد، جہڑا پہلی وار آن لائن چھاپیا گیا سی تے برازیل دے شہر ریو ڈی جنیرو چ نیشنل لائبریری چ رجسٹرڈ ہویا سی، کتاب دا اصل، ہُن وی ٹائپ رائٹڈ، ورژن *Conglobado, Systemista e Societarismo*، ایس نظریے دے جغرافیائی سیاسی تے سماجی نقطہ نظر دا جائزہ لین دا ویلہ آ گیا اے۔

معاشریاں نے 19ویں صدی توں سماجی سیاسی تنظیم دے ماڈل ختم کر دتے ہن۔ کارل مارکس وحشی، جانوراں ورگی، وحشی صنعتی کاری دی نندیا کردا اے - حقیقت وچ، انسانی، کیونکہ جنگل دا قانون وی مرداں، عورتاں تے بچیاں نو آرام کرن دے حق، کھان یا نہ کھان دے وقفے دے بغیر زیادہ توں زیادہ روزانہ پیداوار کرن تے مجبور کرن توں بدتر نئیں ہووے گا - مزدوراں دے قواعد و ضوابط دے بغیر تشدد تے تھکاوٹ دی جانچ دی اک لیبارٹری۔

ہر قیمت تے لابھ دی اس منمرضی دے حصول نوں دیکھدے ہوئے، مارکس کول اس پربندھ دی نندا کرن اتے اس نوں سرمایہ داری کہن توں سوا کوئی چارہ نہیں سی؛ سچائی چ، اینوں مکینائزیشن کہنا بہتر ہووے گا، کیونکہ فورڈزم نے مزدور نو محض مشیناں دا اک ضمیمہ بنا دتا، جس نے چوبیس گھنٹے عمل دی مسلسل تے مسلسل رفتار دی پیروی کیتی - ناقابل روک میکانزم دی آمریت۔

سرمایہ داری دے مسئلیاں لئی مجوزہ سزا سادہ سی تے ثبوت دی بنیاد توں بغیر سی، بالکل فلسفے وچ، تھیوریم تے تجاویز اوہ تعمیرات نیں جہناں نوں کدی وی آزمایا نئیں جائے گا، یا کدی نئیں کیتا جا سکدا؛ ایہ فلسفے دی وڈی طاقت اے، اس نوں ثبوت دی لوڑ نئیں اے۔

اس طرح، تجویز ساری نجی ملکیت دے خاتمے دی سی، تے اس طرح، کسی وی ذاتی ملکیت دے بغیر، لوک برابر ہون گے تے نتیجے دے طور تے خوش ہون گے، اک اجہے جگ چ جہدے چ کسے وی قسم دی درجہ بندی نئیں، بغیر ظلم دے، بغیر حسد دے، بغیر عدم مساوات دے۔ کی اس نے اس تہذیب نو مدنظر نئیں رکھیا، جہڑی بقا دی جدوجہد تے تعمیر کیتی گئی اے تے عوام چوں لاپرواہی نال ابھرن آلی تمام غیر معمولی صلاحیتاں نو دبا کے خود نو جلان لئی مکمل طور تے تیار نئیں اے، کی سانوں ایہ غور کرنا چاہیدا اے کہ میسی، پیلے، ورنر وان براؤن، آئزک نیوٹن، مائیکل جیکسن، بل گینن یا لین گینن دی صلاحیتاں نو کس طرح معاوضہ تے معاوضہ دتا جائے؟

عدم مساوات انسانیت دی بدقسمتی نئیں اے; بلکہ، اوہ قدرتی تنوع دے ذریعہ دتی گئی امیری اے، جہڑی، ڈارون ازم وچ قدرتی انتخاب دے قانون دے مطابق، معاشرے دی برقراری تے ارتقاء نو محفوظ کردی اے۔

انسانی فینوٹائپاں دی مختلف قسماں - ہزاراں دی گنتی چ والاں دے رنگ، اکھاں، چمڑی، زباناں چ تبدیلیاں، کھان پین دیاں شیواں دی اک لامحدود صف، فٹ بال، تیراکی، سرفنگ، گلوکار، خوبصورتی، شاعری، ادب، مذہباں، فرقیاں، عقائد چ خصوصی مہارتاں - مارکسزم ایہ سب کجھ عام لوکاں چ سُٹدا اے، گھٹ توں گھٹ سبزیاں دی لوڑ نوں گھٹ کردا اے۔ بقا۔

میشلو دا اہرام اک جھگڑا اے؛ انسانی لوڑ اک انسانی اینتھل تک گھٹ جاندی اے۔

اس نظام نو ممکن بنان دے لیی، ہر اک نو زبردستی تے نگرانی کرنا ضروری اے، لوکاں نو سوچ یا طرز عمل دی تنوع دے بغیر پرتشدد مطلق العنان تابعداری دے مستقل حکومت اچ مجبور کرنا ضروری اے۔ مارکسزم شمولیت والا اے تے کمیونسٹ اشرافیہ دے علاوہ سب نو مجبور کردا اے۔

نیاپن

دنیا دے معروف معاشرے، جداں جنوبی کوریا، جاپان یا ناروے دے معاشرے، نظام پسند تے معاشرتی عمل د‏‏ی طرف ناقابل واپسی راہ اُتے چلے گئے نيں۔

سوسائٹیسٹ سسٹم اپنے آپ نو سماجی، معاشی، پیشہ ورانہ تے علاقائی گروپ دے مرکز دے اندر قدرتی تے مشترکہ مفادات دے نال آبادی دی تہاں وچ منظم کردا اے۔

اوہناں نوں ممکنہ ٹکراواں بنان لئی جسمانی، علاقائی تے مقامی قربت دی لوڑ اے، جس نال تال میل تے سنستھیسیا پیدا ہوندا اے تاں جے سارے تے گروپ دے ہر رکن دے مفادات دے سلسلے وچ گروپ اثر پیدا کیتا جا سکے۔

ایہ اتحاد اپنے آپ نو دوجے گروہاں توں الگ تھلگ کردے نیں تے گروہاں دے اندر اپنے آپ چ اس رویے نو دوبارہ پیش کردے نیں۔

نتیجہ ایہ نکلدا اے کہ معاشرے دے اوہ طبقے جہڑے ہلے تیکر معاشرے وچ مکمل طور تے ضم نئیں ہوئے نیں، اپنے پسماندگی تے سماجی معاشی نقصان دے مرحلے توں آزاد ہون دے موقعے تے وسائل دی کمی وچ بے پناہ تفاوت دا احساس کردے نیں۔

مثال دے طور تے، برازیل وچ، اس گل نال کوئی فرق نئیں پیندا کہ لوک پارلیمنٹرین نوں کس طرح ووٹ دیندے نیں کیونکہ نظام ادارہ جاتی طور تے متنوع تے مختلف انقلابی کارروائیاں دے خلاف محفوظ رہن لئی تیار اے۔ اک وار جدوں سیاسی اصول قائم ہو جاندے نیں، تے معاشی طاقت وی سیاسی کنٹرول نو ٹال نئیں سکدی۔

شمالی تے شمال مشرقی علاقیاں دیاں ساریاں ریاستاں نوں اپنے 45 سینیٹراں دے گھٹ توں گھٹ ووٹاں دی ضمانت دتی جاندی اے، جو کہ سینیٹ دا تقریباً چھپن فیصد اے، صدارت نوں مستقل طور تے کنٹرول کرن لئی۔

اسی طرح، وفاقی چیمبر وچ سیٹاں دی تقسیم دا نظام انتخابی قوانین دے مطابق، اداریاں ولوں عائد کردہ شرائط دی ریاضی دی بنیاد تے، پنج سو تیراں سیٹاں وچوں ادھی دے علاوہ اک سیٹاں دی ضمانت دیندا اے، تے ایہناں نوں جنوب، جنوب مشرقی، تے وسطی مغربی علاقیاں دے ووٹراں ولوں الٹا نئیں دتا جا سکدا۔

جاپان وچ، کمپنیاں اپنے ملازماں دے خاندانی تعلقات دی بنیاد تے نویں ملازماں دی بھرتی دا نظام برقرار رکھدیاں نیں، جویں کہ جنوبی کوریا وچ اے۔

ناروے، سعودی عرب تے امریکہ وچ، اک امیر معاشرہ اے جہڑا صنعتاں، بینکاں، رئیل اسٹیٹ، تیل کمپنیاں تے آرٹس، کھیڈاں تے یونیورسٹیاں وچ مشہور شخصیتاں وچ اعلیٰ عہدیاں تے اپنے آپ نو دوبارہ پیش کردا اے۔ اوہی اشرافیہ کدی وی مراعات یافتہ عہدیاں دی گردش دے ذریعے اپنے آپ نو تجدید نئیں کردی، بلکہ کمانڈ دے عہدیاں دے ذریعے۔

ہالی ووڈ سٹار دا پتر یقینی طور تے ہالی وڈ وچ اک نواں سٹار ہووے گا، بالکل انج ای جیویں اک کاروباری بندہ اپنی کمپنی اپنے نیڑے دے اولاد نوں چھڈ دیوے گا، تے سانوں ایہ گل فطری لگدی اے کہ کسے مشہور اداکار، گلوکار، شاعر، انجینئر، سرجن، وکیل، یا ایتھوں تیکر کہ ملک دے صدر دا بچہ یا پوتا وقار تے کامیابی دا وارث ہون دا دعویٰ کرن دا حق حاصل کردا اے، چاہے اوہ پرتیبھا دا وارث ہووے یا نہ ہووے، کیونکہ اوہناں کول خون دی ورثہ اے یا نئیں، یا سماجی سلسلے دے اندر قربت۔

ایہ اوہ پروٹو کاسٹز نیں جہڑیاں اپنے آپ نو بحراناں توں، مارکیٹ دے مقابلے توں، تے غیر یقینی صورتحال تے غربت توں بچان چ کامیاب ہو جاندیاں نیں۔

ایہ کوئی انقلاب نئیں ہووے گا، بلکہ ہوبز، تھامس دیاں توقعات دے مطابق اک فطری ارتقاء ہووے گا۔ 16ویں صدی۔ کون سوچدا سی!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਯੁੱਗ

ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਯੁੱਗ

ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਤੋਂ 36 ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਔਨਲਾਈਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਰੀਓ ਡੀ ਜਨੇਰੀਓ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੀ, ਕਿਤਾਬ *ਕਾਂਗਲੋਬਾਡੋ, ਸਿਸਟਮਿਸਟਾ ਈ ਸੋਸਾਇਟਾਰਿਜ਼ਮੋ* ਦਾ ਅਸਲੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸੰਸਕਰਣ, ਇਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜ-ਸ਼ਾਸਤਰਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਮਾਜਾਂ ਨੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ ਭਿਆਨਕ, ਜਾਨਵਰਵਾਦੀ, ਵਹਿਸ਼ੀ ਉਦਯੋਗੀਕਰਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗਲ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਵੀ ਮਰਦਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ, ਖਾਣ ਜਾਂ ਨਾ ਖਾਣ ਲਈ ਬਰੇਕ ਲੈਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ - ਕਿਰਤ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤਸ਼ੱਦਦ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ।

ਹਰ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਇਸ ਮਨਮਾਨੀ ਪਿੱਛਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਰਕਸ ਕੋਲ ਉਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਸੱਚ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨੀਕਰਨ ਕਹਿਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫੋਰਡਵਾਦ ਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਗਤੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਸੀ - ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਵਿਧੀ ਦੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ।

ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਸਜ਼ਾ ਸਰਲ ਸੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਉਹ ਉਸਾਰੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਦੇ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਸਬੂਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਸਾਰੀ ਨਿੱਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨਿੱਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ, ਲੋਕ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਦ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਜ਼ੁਲਮ, ਈਰਖਾ, ਅਸਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਕੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਭਿਅਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਚਾਅ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ 'ਤੇ ਬਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉੱਭਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸਧਾਰਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਸੀ, ਪੇਲੇ, ਵਰਨਰ ਵਾਨ ਬ੍ਰੌਨ, ਆਈਜ਼ੈਕ ਨਿਊਟਨ, ਮਾਈਕਲ ਜੈਕਸਨ, ਬਿਲ ਗੇਟਸ, ਜਾਂ ਜੌਨ ਲੈਨਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਹਨਤਾਨਾ ਅਤੇ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ?

ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਸਗੋਂ, ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਮੀਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਡਾਰਵਿਨਵਾਦ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਥਾਈਪਣ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਮਨੁੱਖੀ ਫੀਨੋਟਾਈਪਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ - ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ, ਅੱਖਾਂ, ਚਮੜੀ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ, ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੁਨਰ, ਤੈਰਾਕੀ, ਸਰਫਿੰਗ, ਗਾਇਕ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਕਵਿਤਾ, ਸਾਹਿਤ, ਧਰਮ, ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ - ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਇਸ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਬਨਸਪਤੀ ਬਚਾਅ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਸ਼ਲੋ ਦਾ ਪਿਰਾਮਿਡ ਇੱਕ ਝਗੜਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਕੀੜੀ ਦੇ ਢੇਰ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਸਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੋਚ ਜਾਂ ਆਚਰਣ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਹਿੰਸਕ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਅਧੀਨਗੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ। ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਸਮਾਵੇਸ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਵੀਨਤਾ

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਸਮਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ, ਜਾਪਾਨ, ਜਾਂ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੱਲ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹਨ।

ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ, ਆਰਥਿਕ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮੂਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਹਿੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਆਬਾਦੀ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਵੀ ਟੱਕਰਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਭੌਤਿਕ, ਖੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਲਮੇਲ ਅਤੇ ਸੰਯੋਜਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ।

ਇਹ ਗੱਠਜੋੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਛੜੇਪਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੜਾਅ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਅਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਲੋਕ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੋਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਸਟਮ ਸੰਸਥਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਅਤੇ ਭਿੰਨ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।

ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਲੀ-ਪੰਜ ਸੈਨੇਟਰਾਂ, ਸੈਨੇਟ ਦੇ ਲਗਭਗ ਛਪੰਜ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ, ਦੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਘੀ ਚੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਸੀਟਾਂ ਵੰਡਣ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਗਣਿਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਚੋਣ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਤੇਰਾਂ ਸੀਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੇ ਪਲੱਸ ਇੱਕ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਲਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਨਵੇਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਨਾਰਵੇ, ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਸਮਾਜ ਹੈ ਜੋ ਉਦਯੋਗਾਂ, ਬੈਂਕਾਂ, ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ, ਤੇਲ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਲਾ, ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ-ਦਰਜੇ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵਿਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਕਮਾਂਡ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ।

ਇੱਕ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਸਟਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜ਼ਰੂਰ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਟਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਵੰਸ਼ਜ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਦਾਕਾਰ, ਗਾਇਕ, ਕਵੀ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਸਰਜਨ, ਵਕੀਲ, ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਾਸਤ ਸਮਾਜਿਕ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੂਨ ਜਾਂ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਕਟਾਂ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਇਨਕਲਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਹੌਬਸ, ਥਾਮਸ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਕਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। 16ਵੀਂ ਸਦੀ। ਕਿਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

सामाजिक और सिस्टमैटिक दौर

सामाजिक और सिस्टमैटिक दौर

किताब के पहले एडिशन के 36 साल बाद, जो पहली बार ऑनलाइन पब्लिश हुआ था और ब्राज़ील के रियो डी जेनेरियो में नेशनल लाइब्रेरी में रजिस्टर हुआ था, किताब का ओरिजिनल, अभी भी टाइप किया हुआ वर्शन *कॉन्ग्लोबैडो, सिस्टेमिस्टा ई सोसाइटेरिस्मो*, अब इस आइडियोलॉजी के जियोपॉलिटिकल और सोशियोलॉजिकल नज़रिए का जायज़ा लेने का समय आ गया है।

19वीं सदी से समाजों ने सोशियो-पॉलिटिकल ऑर्गनाइज़ेशन के मॉडल खत्म कर दिए हैं। कार्ल मार्क्स क्रूर, जानवरों जैसे, वहशी इंडस्ट्रियलाइज़ेशन की बुराई करते हैं—असल में, इंसानी, क्योंकि जंगल का कानून भी मर्दों, औरतों और बच्चों को बिना आराम करने, खाने या न खाने के ब्रेक के हर दिन ज़्यादा से ज़्यादा प्रोडक्शन करने के लिए मजबूर करने से बुरा नहीं होगा—बिना लेबर रेगुलेशन के टॉर्चर और थकान टेस्टिंग की लैब।

हर कीमत पर प्रॉफ़िट के इस मनमाने पीछा को देखते हुए, मार्क्स के पास उस सिस्टम की बुराई करने और उसे कैपिटलिज़्म कहने के अलावा कोई चारा नहीं होगा; सच तो यह है कि इसे मशीनीकरण कहना बेहतर होगा, क्योंकि फोर्डिज़्म ने मज़दूर को सिर्फ़ मशीनों का एक हिस्सा बना दिया, जो चौबीसों घंटे लगातार और एक जैसी स्पीड से काम करता रहता है – एक ऐसी तानाशाही जिसे रोका न जा सके।

कैपिटलिज़्म की समस्याओं के लिए जो सज़ा दी गई थी, वह बहुत आसान थी और बिना किसी सबूत के थी, ठीक वैसे ही जैसे फिलॉसफी में, थ्योरम और प्रपोज़िशन ऐसी बातें होती हैं जिन्हें कभी टेस्ट नहीं किया जा सकता, या कभी टेस्ट नहीं किया जा सकता; यही फिलॉसफी की मुख्य ताकत है, इसे सबूत की ज़रूरत नहीं है।

इस तरह, प्रपोज़ल सभी प्राइवेट प्रॉपर्टी को खत्म करने का था, और इस तरह, बिना किसी पर्सनल चीज़ के, लोग बराबर होंगे और इसलिए खुश रहेंगे, एक ऐसी दुनिया में जहाँ किसी भी तरह का हायरार्की न हो, बिना ज़ुल्म के, बिना जलन के, बिना गैर-बराबरी के। क्या इस बात का ध्यान नहीं रखा गया कि सभ्यता, जो ज़िंदा रहने की लड़ाई पर बनी है और आम लोगों से अचानक निकलने वाले सभी खास टैलेंट को दबाकर खुद को खत्म करने के लिए पूरी तरह तैयार नहीं है, क्या हमें यह सोचना चाहिए कि मेस्सी, पेले, वर्नर वॉन ब्रॉन, आइज़ैक न्यूटन, माइकल जैक्सन, बिल गेट्स, या जॉन लेनन जैसे टैलेंट को कैसे इनाम और मुआवज़ा दिया जाए?

असमानताएँ इंसानियत की बदकिस्मती नहीं हैं; बल्कि, वे कुदरती अलग-अलग तरह की चीज़ों से मिली तरक्की हैं, जो डार्विनिज़्म में कुदरती सिलेक्शन के नियम के मुताबिक, समाज को बनाए रखती हैं और आगे बढ़ाती हैं।

इंसानी बनावट की अलग-अलग तरह—बालों के रंग, आँखें, स्किन, हज़ारों भाषाओं में बदलाव, खाने की अनगिनत वैरायटी, फुटबॉल, स्विमिंग, सर्फिंग, सिंगर, खूबसूरती, कविता, साहित्य, धर्म, पंथ, विश्वास में खास स्किल—मार्क्सवाद इन सबको एक ही गड्ढे में डाल देता है, और इंसानी ज़रूरतों को सिर्फ़ मामूली ज़िंदगी जीने तक सीमित कर देता है।

मैशलो का पिरामिड एक झगड़ा है; इंसान की ज़रूरतें इंसानी चींटियों के बिल तक सिमट गई हैं।

इस सिस्टम को मुमकिन बनाने के लिए, सभी पर दबाव डालना और उन पर नज़र रखना ज़रूरी है, जिससे लोग बिना किसी सोच या व्यवहार में अलग-अलग तरह के हिंसक तानाशाही शासन में हमेशा के लिए मजबूर हो जाएं। मार्क्सवाद सबको साथ लेकर चलने वाला है और कम्युनिस्ट एलीट को छोड़कर सभी को मजबूर करता है।

नई बात

दुनिया के सबसे बड़े समाज, जैसे कि साउथ कोरिया, जापान या नॉर्वे, एक ऐसे रास्ते पर हैं जिसे बदला नहीं जा सकता और वे एक सिस्टमिस्ट और सोसाइटरिस्ट प्रोसेस की ओर बढ़ रहे हैं।

सोसाइटरिस्ट सिस्टम खुद को आबादी की कई परतों में बांटता है, जिनके सामाजिक, आर्थिक, प्रोफेशनल और रीजनल ग्रुप के अंदर नैचुरल और कॉमन फायदे होते हैं।

उन्हें संभावित टकराव पैदा करने के लिए फिजिकल, रीजनल और लोकल नज़दीकी की ज़रूरत होती है, जिससे ग्रुप के सभी और हर सदस्य के फायदों के हिसाब से ग्रुप इफ़ेक्ट पैदा करने के लिए सिनर्जी और सिनेस्थीसिया बनता है।

ये गठबंधन खुद को दूसरे ग्रुप से अलग कर लेते हैं और ग्रुप के अंदर आपस में इसी व्यवहार को दोहराते हैं।

इसका नतीजा यह है कि समाज के जो हिस्से अभी तक समाज में पूरी तरह से शामिल नहीं हुए हैं, वे अपने पिछड़ेपन और सामाजिक-आर्थिक नुकसान से बाहर निकलने के लिए मौके और संसाधनों की कमी में बहुत ज़्यादा फ़र्क महसूस करते हैं।

उदाहरण के लिए, ब्राज़ील में, इससे कोई फ़र्क नहीं पड़ता कि लोग सांसदों को कैसे वोट देते हैं क्योंकि सिस्टम अलग-अलग और अलग-अलग क्रांतिकारी कामों से बचने के लिए संस्थागत रूप से तैयार है। एक बार राजनीतिक नियम बन जाने के बाद, आर्थिक ताकत भी राजनीतिक कंट्रोल को नहीं तोड़ सकती।

उत्तर और उत्तर-पूर्व क्षेत्रों के सभी राज्यों को राष्ट्रपति पद पर हमेशा कंट्रोल रखने के लिए कम से कम अपने पैंतालीस सीनेटरों, यानी सीनेट के लगभग छप्पन प्रतिशत, के वोटों की गारंटी है।

इसी तरह, फ़ेडरल चैंबर में सीटें बांटने का सिस्टम चुनावी नियमों के अनुसार, संस्थाओं द्वारा लगाई गई शर्तों के हिसाब से, पाँच सौ तेरह सीटों में से आधी से ज़्यादा एक सीट की गारंटी देता है, और इन्हें दक्षिण, दक्षिण-पूर्व और मध्य-पश्चिम क्षेत्रों के वोटर पलट नहीं सकते।

जापान में, कंपनियाँ अपने कर्मचारियों के पारिवारिक रिश्तों के आधार पर नए कर्मचारियों को भर्ती करने का एक सिस्टम बनाए रखती हैं, जैसा कि साउथ कोरिया में होता है।

नॉर्वे, सऊदी अरब और USA में, एक अमीर समाज है जो इंडस्ट्रीज़, बैंकों, रियल एस्टेट, तेल कंपनियों और कला, खेल और यूनिवर्सिटीज़ में मशहूर हस्तियों के बीच ऊँचे पदों पर अपनी जगह बनाता है। वही एलीट कभी भी खास पदों के रोटेशन से खुद को नया नहीं बनाते, बल्कि कमांड वाले पदों से खुद को नया बनाते हैं।

हॉलीवुड स्टार का बेटा ज़रूर हॉलीवुड में एक नया स्टार बनेगा, जैसे कोई बिज़नेसमैन अपनी कंपनी किसी करीबी वंशज को छोड़ देगा, और हमें यह स्वाभाविक लगता है कि किसी मशहूर एक्टर, सिंगर, कवि, इंजीनियर, सर्जन, वकील, या देश के प्रेसिडेंट के बच्चे या पोते को भी इज्जत और सफलता का वारिस होने का दावा करने का अधिकार विरासत में मिलता है, भले ही उनमें टैलेंट हो या न हो, क्योंकि विरासत खून या सोशल चेन में करीबी की होती है।

ये वो प्रोटो-कास्ट हैं जो खुद को संकटों, मार्केट कॉम्पिटिशन, और अनिश्चितता और गरीबी से बचाने में कामयाब होते हैं।

यह कोई क्रांति नहीं होगी, बल्कि हॉब्स, थॉमस की उम्मीदों के अनुसार एक स्वाभाविक विकास होगा। 16वीं सदी। किसने सोचा होगा!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Inuiaqatigiinni aamma systematiskimik piffissaq

Inuiaqatigiinni aamma systematiskimik piffissaq

Atuakkap siullerpaamik saqqummersinneqarneraniit ukiut 36-it qaangiummata, siullerpaamik nittartakkakkut saqqummersinneqartoq Brasiliami Rio de Janeiromilu Nunatta Atuagaateqarfiani nalunaarsorneqarsimasoq, atuakkap *Conglobado, Sistemista e Societarismo*-p aallaqqaasiutaa, suli allaffissornikkut allanneqarsimasoq, piffissanngorpoq isumalioqatigiissitap taassuma geopolitikkikkut inuiaqatigiinnillu isiginnittaasianik misissueqqissaarnissaq.

Inuiaqatigiit ukiuni 1800-kkunnili inuiaqatigiinni politikkikkut aaqqissuussinermi malittarisassat atorsimavaat. Karl Marxip isornartorsiorpaa industrialiserineq sakkortoq, uumasutut, savalimmiusoq — ilumut inuuneq, tassami jungle-mi inatsit aamma ajornerunngilaq angutit, arnat meeqqallu ullormut annerpaamik tunisassiornissaannut pinngitsaalisaanermit, eqqissisimaarnissamut, pauseqarnissamut nerisaqarnissamulluunniit pisinnaatitaaffinnik peqanngitsumik — laboratoriami naalliutsitsinermik aammalu qasuersaarnermik malittarisassaqanngitsumik.

Tamanna arlaannaatigulluunniit iluanaaruteqarnissamik arbitrærimik ujartuineq eqqarsaatigalugu Marxip allamik periarfissaqanngilaq systemi taanna isornartorsiorlugu kapitalismemik taasinnaallugu; ilumut, pitsaanerussaaq mekanisering-imik taaguuteqartinniarlugu, tassami fordismip sulisoq maskiinanut ilanngussanngortippaa, suliap ullormut akunnerit 24-t ingerlaannartumik aammalu ataatsimoortumik sukkassuseqarnera malillugu – mekanismep unitsinneqarsinnaanngitsup diktatoriunera.

Kapitalismip ajornartorsiutaanut pineqaatissiissut siunnersuutigineqartoq piviusunngortinneqarpoq uppernarsaatissanillu tunngaveqanngitsumik, soorlu aamma Filosofimi teoremit siunnersuutillu tassaapput sanaartukkat misilerarneqarsinnaanngitsut, imaluunniit misilerarneqarsinnaanngitsut; tamanna Filosofip pingaarnertut nukittorsarpaa, uppernarsaatinik pisariaqartitsineq ajorpaa.

Taamaalilluni siunnersuut tassaavoq namminersortuni pigisat tamarmik nungutaanissaat, taamaalillunilu nammineq pigisat arlaannaalluunniit pigineqanngippata inuit naligiissapput kingunerlutillu nuannaarlutik, silarsuarmi qanoq ittumik hierarkiqanngitsumi, naalliutsitsisoqanngitsumi, pissusilersortoqanngitsumi, naligiinnginneq ajortoq. Eqqarsaatigalugu civilisationi, inuunermi akiuussuteqarnermik tunngaveqartoq aammalu imminut toqutsinissamut tamakkiisumik piareersarsimanngitsoq, immikkut ittumik piginnaasat tamarmik amerlasuunit pissanganartumik saqqummertartut unitsinnerisigut, eqqarsaatigisariaqalerparput Messip, Pelép, Werner vonac New John Gantonip, Bill John Lep, I

Naligiinnginneq inuiaqatigiinni ajornartorsiutaanngilaq; sinnerlugu tassaapput pisuussutit pinngortitami assigiinngisitaarnermit tunniunneqartut, taakku Darwinismemi pinngortitami toqqaanissamut inatsit naapertorlugu inuiaqatigiit ingerlaannarnissaannik ineriartornissaannillu illersuisuuvoq.

Inuit fænotypiisa assigiinngisitaarnerat — nukiit qalipaataasa allanngornerat, isai, amiat, oqaatsit tusindilikkaat, nerisassat assigiinngitsut, arsarnermi immikkut piginnaasat, naluttarneq, surfing, erinarsortartut, ilungersorneq, poesi, atuakkiorneq, upperisarsiornerit, sektit, upperisanik reducing this ofhumant th minimal-imik vegetativ-imik inuuneqarneq.

Mashlow-p pyramidia tassaavoq oqallinneq; inuup pisariaqartitaa inuup anthillianut annikillisinneqarpoq.

Systemi taanna periarfissinniarlugu pisariaqarpoq kikkut tamarmik pinngitsaalisaanissaat nakkutigineqarnissaallu, inuit assigiinngisitaarnermik eqqarsartaatsimilluunniit pissusilersornermilluunniit permanent-regime-mut pinngitsaalisaallutik. Marxismi tamanik ilanngussaavoq aammalu kommunistit elite-at minillugu kikkut tamarmik pinngitsaalisarlugit.

Nutaarsiassaq

Nunarsuarmi inuiaqatigiit siuttuusut, soorlu Korea Kujallermi, Japanimi Norgemiluunniit, systemistimik aamma societaristimik ingerlatseriaatsimut utertinneqarsinnaanngitsumik ingerlapput.

Societaristisk systemip imminut aaqqissuussisarpaa innuttaasut pinngortitami aamma ataatsimoorussamik soqutigisallit, inuiaqatigiinni, aningaasarsiornikkut, suliassaqarfimmi aamma nunap immikkoortuini gruppip tunngaviusumik iluani.

Taakku timikkut, nunap immikkoortuini aamma sumiiffinni qanittuunissaq pisariaqartippaat, nakkutilliisoqarsinnaasunik pilersitsiniarlutik, synergimik aamma synestesimik pilersitsillutik, tamarmik aamma gruppimi ilaasortat ataasiakkaat soqutigisaannut atatillugu gruppeffektimik pilersitsiniarlutik.

Suleqatigiissitat taakku gruppinit allanit immikkoortitsisarput aammalu gruppit iluanni pissuseq taanna imminnut akornanni eqqumiigisarpaat.

Kingunertut tassaavoq inuiaqatigiinni immikkoortut inuiaqatigiinnut suli tamakkiisumik ilanngunneqanngitsut kinguarsimanerminni aamma inuiaqatigiinni aningaasarsiornikkut ajornartorsiornerminniit annaannissaminnut periarfissaqannginnermi pisuussutillu amigaatigineqartut annertuumik assigiinngissuteqarnerat misigisarpaat.

Assersuutigalugu Brasiliami inuit qanoq qinersisarnersut pingaaruteqanngilaq, pissutigalugu systemi institutionelt piareersimammat assigiinngitsunik assigiinngisitaartunillu revolutionimik iliuuseqarnissamut suli illersorneqarluni. Politikkikkut malittarisassat pilersinneqareerpata aningaasarsiornikkut oqartussaaneq aamma politikkikkut aqutsineq unitsissinnaanngilaa.

Naalagaaffiit tamarmik Avannaani Avannaanilu nunap immikkoortuini minnerpaamik senatoriminnit 45-nit, senatimi 56 procentit missaanniittunit, taasissutigineqarnissaat qulakkeerneqarpoq, præsidentinngornissaq ataavartumik aqunniarlugu.

Taamatuttaaq føderale kammerimi inissat agguataarneqarnerannut systemip qinersisarnermi malittarisassat malillugit inissat pingasut 13-it affaat plus ataaseq qulakkeertarpaa, pissutsit institutioninit atuuttut aritmetikkiat tunngavigalugu, taakkulu qinersisartut Syd-, Sydøst-Region-imi, aamma Central-Vest-imiittut unitsinneqarsinnaanngillat.

Japanimi suliffeqarfiit namminneq sulisuminnik ilaqutariinnut attaveqarnerat tunngavigalugu nutaanik sulisussarsiortarnermik systemimik ingerlatsipput, soorlu Korea Kujallermi taamaattoq.

Norgemi, Saudi Arabiami USA-milu inuiaqatigiit pisuujupput, suliffissuarni, aningaaserivinni, inissianik tuniniaanermi, uuliasiorfinni, aammalu eqqumiitsuliornermi, timersornermi ilinniarnertuunngorniarfinnilu tusaamasat akornanni qullersatut inissisimallutik imminut pilersortartut. Elite taanna aamma privilegieret postit rotationiat aqqutigalugu imminut nutartertarpallaanngilaq, kisiannili aqutsisutut atorfiit aqqutigalugit.

Hollywoodimi stjerne-p ernertaa qularnanngitsumik Hollywoodimi stjerne-nngortussaavoq, soorlu suliffeqarfimmik ingerlatsisoq suliffeqarfimminik qanimut kingornussassaminut qimattarpaa, aammalu isiginnaartitsisartup, erinarsortartup, oqaluttualiortup, ingeniørip, kirurgip, inatsisilerituup, imaluunniit nunap præsidentiata pisinnaatitaaffimmik arsaarinnittartoq angusaqarluarnissaminut imaluunniit angusaqarluarnissaminut talenti, pissutigalugu legati tassaavoq blod imaluunniit qanittumik inuiaqatigiinni kæde-p iluani.

Taakku tassaapput proto-kaste-t ajornartorsiornernit, niuernermi unammillernermit, aammalu qularnanngitsumik piitsuunermillu imminnut illersorsinnaasut.

Tassaanngilaq revolution, kisiannili Hobbesip, Thomasip, kissaatigisai malillugit pinngortitami ineriartorneq. 1500-kkunni. Kiap eqqarsaatigisimassavaa!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ሕብረተሰባውን ስርዓታውን ዘመን

ሕብረተሰባውን ስርዓታውን ዘመን

ድሕሪ 36 ዓመት ካብታ ንመጀመርታ ግዜ ብኢንተርነት ዝተሓትመትን ኣብ ሃገራዊ ቤተ-መጻሕፍቲ ሪዮ ዲ ጃኔሮ ብራዚል ዝተመዝገበትን መጽሓፍ፡ መበቆላዊት፡ ክሳብ ሕጂ ብታይፕ ዝተጻሕፈት፡ ስሪት ናይታ *ኮንግሎባዶ፡ ሲስተሚስታ ኢ ሶሲታሪዝሞ* እትብል መጽሓፍ፡ ነዚ ስነ-ሓሳብ ጂኦፖለቲካውን ማሕበረ-ስነ-ሓሳባውን ኣረኣእያ ክንመዝኖ ግዜ በጺሑ ኣሎ።

ሕብረተሰባት ካብ መበል 19 ክፍለ ዘመን ጀሚሮም ሞዴላት ማሕበረ-ፖለቲካዊ ውዳበ ኣድኪሞም እዮም። ካርል ማርክስ ነቲ ጨካን፡ እንስሳዊ፡ ኣረሜናዊ ኢንዱስትርያላይዜሽን ይኹንኖ-ኣብ ክውንነት ሰብኣዊ፡ ምኽንያቱ ሕጊ ጫካ’ውን እንተኾነ፡ ደቂ ተባዕትዮ፡ ደቂ ኣንስትዮን ህጻናትን ብዘይ መሰል ዕረፍቲ፡ ዕረፍቲ ምብላዕ ወይ ዘይምብላዕ ኣብ መዓልቲ ዝለዓለ ደረጃ ከፍርዩ ካብ ምግዳድ ዝኸፍእ ኣይምኾነን- ብዘይ ናይ ዕዮ ደንቢ ናይ ስቅያትን ድኻምን መርመራ ቤተ-ፈተነ።

ነዚ ብዝኾነ ይኹን ዋጋ መኽሰብ ንምርካብ ዝግበር ኢደወነናዊ ምድላይ ኣብ ግምት ብምእታው፡ ማርክስ ነቲ ስርዓት ካብ ምኹናንን ርእሰማላውነት ካብ ምባልን ሓሊፉ ካልእ ኣማራጺ ኣይምሃለዎን፤ ብሓቂ ፎርዲዝም ነቲ ሰራሕተኛ መመላእታ ናይተን ማሽናት ጥራይ ስለ ዝገበሮ፡ ነቲ ቀጻልን ቀዋምን ፍጥነት ናይቲ መስርሕ ኣብ መዓልቲ ዕስራን ኣርባዕተን ሰዓታት ተኸቲሉ - ምልኪ ናይቲ ደው ዘይብል መካኒዝም – መካናይዜሽን ምባል ይሓይሽ።

እቲ ንጸገማት ርእሰማላውነት ዝቐረበ መቕጻዕቲ ቀሊልን ብዘይ መርትዖ መሰረትን እዩ ነይሩ፣ ልክዕ ከምቲ ኣብ ፍልስፍና ቴዎረማትን ሓሳባትን ፈጺሞም ዘይፍተኑ፣ ወይ ክፍተኑ ዘይክእሉ ህንጻታት እዮም፤ እዚ ቀንዲ ሓይሊ ፍልስፍና እዩ፣ መርትዖ ኣየድልዮን እዩ።

በዚ ኸኣ እቲ እማመ ንኹሉ ናይ ብሕቲ ንብረት ንምጥፋእ እዩ ነይሩ፣ በዚ ኸኣ ብዘይ ዝኾነ ውልቃዊ ንብረት፣ ሰባት ማዕረ ክኾኑን ከም ሳዕቤኑ ድማ ሕጉሳት ክኾኑን እዮም፣ ኣብዛ ብዝኾነ ዓይነት ስርዓተ-መሰረት፣ ብዘይ ጭቆና፣ ብዘይ ቅንኢ፣ ብዘይ ዘይምዕሩይነት ዓለም። ኣብ ቃልሲ ህላወ ዝተሃንጸን ንኹሉ እቲ ብዘይ ገለ ዕላማ ካብ ሓፋሽ ዝወጽእ ፍሉይ ተውህቦ ብምዕፋን ንነብሱ ከቃጽል ፍጹም ዘይተዳለወ ስልጣነ፡ ንሓደ ሜሲ፡ ፔለ፡ ቨርነር ፎን ብራውን፡ ኣይዛክ ኒውተን፡ ማይክል ጃክሰን፡ ቢል ጌትስ፡ ወይ ጆን ሌኖን ከመይ ጌርና ክንክሕሶን ክንክሕሶን ከም እንኽእል ኣብ ግምት ከነእቱ ከም ዘለና ኣብ ግምት ኣየእተወን ድዩ?

ዘይምዕሩይነት ሕማቕ ዕድል ሰብኣውነት ኣይኮነን፤ እንታይ ደኣ፡ ብመሰረት ሕጊ ተፈጥሮኣዊ ምርጫ ኣብ ዳርዊኒዝም፡ ንቐጻልነትን ፍልቀትን ሕብረተሰብ ዝዕቅብ ተፈጥሮኣዊ ብዙሕነት ዝህቦ ሃብቲ እዮም።

ዝተፈላለየ ዓይነት ፊኖታይፕ ደቂ ሰባት-ለውጢ ሕብሪ ጸጉሪ፡ ዓይኒ፡ ቆርበት፡ ቋንቋታት ብኣሽሓት፡ ደረት ኣልቦ ስርርዕ መግቢ፡ ፍሉይ ክእለት ኣብ ኩዕሶ እግሪ፡ ምሕንባስ፡ ሰርፊንግ፡ ደረፍቲ፡ ጽባቐ፡ ግጥሚ፡ ስነ-ጽሑፍ፡ ሃይማኖታት፡ ኑፋቄታት፡ እምነታት-ማርክስነት ነዚ ኩሉ ናብቲ ናይ ሓባር ጉድጓድ ይድርብዮ፡ ድሌታት ደቂ ሰባት ናብ ዝተሓተ ኣትክልቲ ይቕንሶ ብህይወት ምጽናሕ።

ፒራሚድ ማሽሎው ባእሲ እዩ፤ ድሌት ደቂ ሰባት ናብ ቆፎ ጻጸ ወዲ ሰብ ይንኪ።

እዚ ስርዓት’ዚ ንኽከኣል፡ ንኹሉ ሰብ ምግዳድን ምክትታልን የድሊ፣ ሰባት ብዘይ ዝኾነ ብዙሕነት ኣተሓሳስባ ይኹን ኣካይዳ ናብ ንዘልኣለም ዝጸንሕ ዓመጽ ዝመልኦ ምልካዊ ተገዛእነት ዘለዎ ስርዓት ኣገዲድካ። ማርክስነት ንኹሉ ዝሓቁፍን ብዘይካ ኮሚኒስታዊ ኤሊት ንኹሉ ዘገድድን እዩ።

እቲ ሓድሽ ነገር

ከም በዓል ደቡብ ኮርያ፡ ጃፓን ወይ ኖርወይ ዝኣመሰሉ መሪሕ ሕብረተሰባት ዓለም፡ ናብ ስርዓትኣውን ሕብረተሰባውን መስርሕ ዝወስድ ዘይምለስ መንገዲ ይኸዱ ኣለዉ።

ስርዓት ሕብረተሰብ ኣብ ውሽጢ ሕመረት ማሕበራውን ቁጠባውን ሞያውን ዞባውን ጉጅለ ተፈጥሮኣውን ሓባራውን ረብሓታት ዘለዎም ንብርክታት ህዝቢ ይውድባ።

ክህልዉ ዝኽእሉ ምግጫው ንምፍጣር ኣካላዊ፣ ዞባውን ከባብያውን ቅርበት የድልዮም፣ ምስ ረብሓታት ኩሉን ነፍሲ ወከፍ ኣባል ጉጅለን ብምትእስሳር ናይ ጉጅለ ውጽኢት ንምፍጣር ምትሕብባርን ምትሕብባርን ይፈጥር።

እዞም ጥምረት ካብ ካልኦት ጉጅለታት ተነጺሎም ነዚ ባህሪ ኣብ መንጎኦም ኣብ ውሽጢ ጉጅለታት ይደግሙ።

ሳዕቤኑ ድማ እቶም ገና ምሉእ ብምሉእ ምስ ሕብረተሰብ ዘይተዋሃሃዱ ክፍልታት ሕብረተሰብ ካብቲ ዝነበሮም ደረጃ ድሕረትን ማሕበረ-ቁጠባዊ ጉድለትን ንኽናገፉ ኣብ ሕጽረት ዕድልን ጸጋታትን ዘሎ ዓቢ ዘይምዕሩይነት ይግንዘቡ።

ንኣብነት ኣብ ብራዚል፡ እቲ ስርዓት ካብ ዝተፈላለዩን ዝተፈላለዩን ሰውራዊ ተግባራት ተዓሺጉ ክጸንሕ ብትካላዊ መንገዲ ድሉው ስለዝኾነ፡ ሰባት ንኣባላት ባይቶ ብኸመይ ከም ዝመርጹ ፍልልይ የብሉን። እቲ ፖለቲካዊ ሕግታት ምስተተኽለ፡ ቁጠባዊ ሓይሊ እኳ ፖለቲካዊ ቁጽጽር ክዕንቅፍ ኣይክእልን እዩ።

ኩለን ኣብ ዞባታት ሰሜንን ሰሜናዊ ምብራቕን ዝርከባ ግዝኣታት፡ ነቲ ፕረዚደንትነት ንዘልኣለም ንምቁጽጻር፡ እንተወሓደ ድምጺ ኣርብዓን ሓሙሽተን ሰነተራተን፡ ማለት ኣስታት ሓምሳን ሽዱሽተን ሚእታዊት ካብ ሰኔት ውሕስነት ኣለወን።

ብተመሳሳሊ ኣብ ፌደራል ባይቶ ወንበር ዝዕደለሉ ስርዓት ብመሰረት ሕጊ መረፃ ካብ ሓሙሽተ ሚእትን ዓሰርተ ሰለስተን ወንበር ፍርቂ ተወሲኹ ሓደ ውሕስና ዝህብ ኮይኑ፣ ብሕሳብ ናይተን ትካላት ዘቐመጥኦ ቅድመ ኩነት መሰረት ብምግባር፣ እዚኦም ድማ ኣብ ዞባታት ደቡብ፣ ደቡባዊ ምብራቕ፣ ማእኸላይ-ምዕራብ ብዝርከቡ መራፅቲ ንድሕሪት ክምለሱ ኣይክእሉን እዮም።

ኣብ ጃፓን፡ ኩባንያታት ከምቲ ኣብ ደቡብ ኮርያ ዝረአ፡ ኣብ ስድራቤታዊ ዝምድና ናይ ገዛእ ርእሰን ሰራሕተኛታት ዝተመርኮሰ ሓደስቲ ሰራሕተኛታት ናይ ምቑጻር ስርዓት ይሕዛ።

ኣብ ኖርወይ፡ ስዑዲ ዓረብን ኣመሪካን፡ ኣብ ኢንዱስትሪታት፡ ባንክታት፡ ንብረት፡ ኩባንያታት ነዳዲ፡ ከምኡ’ውን ኣብ መንጎ ፍሉጣት ሰባት ኣብ ስነ-ጥበብ፡ ስፖርትን ዩኒቨርሲቲታትን ኣብ ልዑል ደረጃታት ንነብሱ ዝባዝሕ ሃብታም ሕብረተሰብ ኣሎ። 

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

ދަ ސޮސައިޓަލް އެންޑް ސިސްޓަމެޓިކް އީރާ

ދަ ސޮސައިޓަލް އެންޑް ސިސްޓަމެޓިކް އީރާ

ފުރަތަމަ ފަހަރަށް އޮންލައިންކޮށް ޝާއިއުކޮށް ބްރެޒިލްގެ ރިއޯ ޑި ޖެނީރޯގެ ނޭޝަނަލް ލައިބްރަރީގައި ރަޖިސްޓްރީކުރި ފޮތުގެ ފުރަތަމަ އެޑިޝަނަށް 36 އަހަރު ފަހުން، *ކޮންލޮބަޑޯ، ސިސްޓެމިސްޓާ އީ ސޮސިއޭޓަރިޒަމް* ފޮތުގެ އަސްލު، އަދިވެސް ޓައިޕްކޮށްފައި، މި ފިކުރުގެ ޖިއޮޕޮލިޓިކަލް އަދި ސޯޝިއޮލޮޖިކަލް ޕާސްޕެކްޓިވްގެ ސްޓޮކް ނަގަންވީ ވަގުތު ޖެހިއްޖެއެވެ.

މުޖުތަމަޢުތަކުން 19 ވަނަ ގަރުނުން ފެށިގެން އިޖްތިމާޢީ ސިޔާސީ ޖަމާޢަތުގެ މޮޑެލްތައް ހުސްވެފައިވެއެވެ. ކާލް މާކްސް ކުށްވެރިކުރައްވަނީ ވަރުގަދަ، ޖަނަވާރުވެރި، ވަލު ސިނާއީ އުފެއްދުންތެރިކަން- ހަގީގަތުގައި އިންސާނީ، ސަބަބަކީ ޖަންގަލީގެ ގާނޫނު ވެސް އަރާމުކުރުމުގެ ހައްގު ނެތި، އަރާމުކުރުމުގެ ހައްގާއި، ކެއުމުގެ ބްރޭކް ނުވަތަ ނުކެއުމުގެ ހައްގު ނެތި ދުވާލަކު އެންމެ ގިނައިން އުފެއްދުމަށް ފިރިހެނުންނާއި އަންހެނުންނާއި ކުޑަކުދިންނަށް މަޖުބޫރުކުރުމަށް ވުރެ ގޯސް ނުވާނެތީ އެވެ.

ކޮންމެ އަގެއް ދެއްކިޔަސް ފައިދާ ހޯދުމަށް ކުރާ މި އަމިއްލައަށް ކުރާ މަސައްކަތަށް ބަލާއިރު، އެ ނިޒާމު ކުށްވެރިކޮށް، ކެޕިޓަލިޒަމް ކިޔުން ނޫން ގޮތެއް މާކްސް އަށް ނެތެވެ؛ ހަގީގަތުގައި، ދުވާލަކު ހަތަރު ވިހި ގަޑިއިރު ކުރިއަށްދާ ޕްރޮސެސްގެ މެދުނުކެނޑި އަދި މެދުނުކެނޑި ދުއްވާ ސްޕީޑަށް ތަބާވެ، ފޯޑިޒަމް އިން މަސައްކަތްތެރިޔާ ހަމައެކަނި މެޝިންތަކުގެ އެޕެންޑޭޖަކަށް ހަދާފައި އޮތުމުން، އެކަމަށް މެކޭނައިޒޭޝަން ކިޔުން ރަނގަޅުވާނެއެވެ.

ކެޕިޓަލިޒަމްގެ މައްސަލަތަކަށް ހުށަހެޅި އަދަބަކީ ސާދާ އަދި ހެކިތަކުގެ އަސާސެއް ނެތް އަދަބެއް ކަމުގައި ވާއިރު، ފަލްސަފާގައި ތިއަރީތަކާއި ޕްރޮޕޮޒިޝަންތަކަކީ ދުވަހަކުވެސް ޓެސްޓް ނުކުރެވޭނެ، ނުވަތަ ދުވަހަކުވެސް ޓެސްޓް ނުކުރެވޭނެ ކޮންސްޓްރަކްޝަންތަކެކެވެ؛ މިއީ ފަލްސަފާގެ މައިގަނޑު ވަރުގަދަކަން، އެއީ ދަލީލެއް ބޭނުން ނުވާ ކަމެއް.

މިގޮތުން ހުށަހެޅި ހުށަހެޅުމަކީ އަމިއްލަ ހުރިހާ މުދަލެއް ނެތިދިއުމަށާއި، މިހެންވުމުން، އެއްވެސް ޒާތީ މުދަލެއް ނެތި، އެއްވެސް ބާވަތެއްގެ ދަރަޖައެއް ނެތް، އަނިޔާވެރިކަމެއް ނެތް، ހަސަދަވެރިކަމެއް ނެތް، ނުހައްގުން ނެތް ދުނިޔޭގައި މީހުން ހަމަހަމަވެ، ނަތީޖާއެއްގެ ގޮތުން އުފާވެރިވާނެ ކަމަށެވެ. ދިރިހުރުމުގެ މަސައްކަތުގެ މައްޗަށް ބިނާވެފައިވާ އަދި އާންމުންގެ ތެރެއިން އާދައިގެ ގޮތަކަށް ނިކުންނަ ހުރިހާ ޚާއްޞަ ހުނަރުތަކެއް ފިއްތާލައިގެން އަމިއްލައަށް އަނދާ ހުލިވާން މުޅިން ތައްޔާރު ނުވާ ޙަޟާރަތެއް، މެސީ، ޕެލޭ، ވާނަރ ފޮން ބްރައުން، އައިޒާކް ނިއުޓަން، މައިކަލް ޖެކްސަން، ބިލް ގޭޓްސް، ނުވަތަ ޖޯން ލެނަންގެ ހުނަރަށް މުސާރަދީ ބަދަލު ދޭނެ ގޮތަކާ މެދު ވިސްނަންވީ ނޫން ހެއްޔެވެ؟

ނުތަނަވަސްކަމަކީ އިންސާނިއްޔަތުގެ ބަދުނަސީބެއް ނޫނެވެ؛ އޭގެ ބަދަލުގައި އެއީ ޑާވިނިޒަމްގައި ޤުދުރަތީ ގޮތުން ހޮވުމުގެ ޤާނޫނުގައިވާ ގޮތުން މުޖުތަމަޢުގެ ދިގުދެމިގެންދިއުމާއި ތަރައްޤީ ރައްކާތެރިކޮށްދޭ ޤުދުރަތީ ތަފާތުކަމުން ލިބޭ މުއްސަނދިކަމެވެ.

އިންސާނާގެ ތަފާތު ފީނޯޓައިޕްސް- އިސްތަށިގަނޑުގެ ކުލަ، ލޮލަށް، ހަންގަނޑަށް، ބަސްތަކަށް އެތައް ހާސް ބަދަލުތަކެއް، ނިމުމެއް ނެތް ކެއުންތަކުގެ ޖަމާއަތެއް، ފުޓްބޯޅަ، ފަތާ، ރާޅާއެޅުމާއި، ލަވަކިޔުންތެރިންނާއި، ރީތިކަމާއި، ޅެންވެރިކަމާއި، އަދަބިއްޔާތާއި، ދީންތަކާއި، މަޒުހަބުތަކާއި، ގަބޫލުކުރުންތަކުގެ ޚާއްޞަ ހުނަރުތައް- މާކްސިޒަމް މިހުރިހާ ކަމެއް އާންމު ވަޅުގަނޑަށް ވައްޓާލައެވެ ދިރިހުރުން.

މަސްލޯގެ ޕިރަމިޑަކީ ޒުވާބެއް؛ އިންސާނާގެ ބޭނުން ކުޑަވެގެން ދަނީ އިންސާނާގެ ކުނިކޮޅަކަށް.

މި ނިޒާމު ކުރެވޭނެ ގޮތް ހެދުމަށްޓަކައި، އެއްވެސް ތަފާތު ފިކުރެއް ނުވަތަ ސުލޫކެއް ނެތި، އަނިޔާވެރި ޚުދުމުޚުތާރު ކިޔަމަންތެރިކަމުގެ ދާއިމީ ނިޒާމަކަށް މީހުން މަޖުބޫރުކޮށް، އެންމެންނަށް މަޖުބޫރުކޮށް މޮނިޓަރ ކުރުން މުހިންމެވެ. މާކްސިޒަމަކީ އިންކްލޫސިވް އަދި ކޮމިއުނިސްޓް އެލައިޓް ފިޔަވައި އެންމެންނަށް މަޖުބޫރު ކުރާ އެއްޗެކެވެ.

އެ އައުކަން

ދެކުނު ކޮރެއާ، ޖަޕާން، ނުވަތަ ނޯވޭ ފަދަ ދުނިޔޭގެ ކުރިއަރާފައިވާ މުޖުތަމަޢުތައް ދަނީ ސިސްޓަމިސްޓް އަދި ސޮސައިޓޭރިސްޓް ޕްރޮސެސްއަކަށް ފަހަތަށް ނުޖެހޭ މަގެއްގައި.

ސޮސައިޓީރިސްޓް ނިޒާމު އިންތިޒާމުވެފައިވަނީ އިޖުތިމާޢީ، އިޤްތިޞާދީ، ޕްރޮފެޝަނަލް، އަދި ސަރަޙައްދީ ގްރޫޕްގެ ތެރޭގައި ގުދުރަތީ އަދި އާންމު މަސްލަހަތުތަކެއް ހުންނަ އާބާދީގެ ފަށަލަތަކަކަށެވެ.

އެމީހުންނަށް ބޭނުންވަނީ ފިޒިކަލް، ރީޖަނަލް، އަދި ލޯކަލް ޕްރޮކްސިމިޓީ ޕޮޓެންޝަލް ކޮލިޝަންސް އުފެއްދުމަށް، ސިނަޖީ އާއި ސިނެސްތެޝިއާ އުފައްދައިގެން ގްރޫޕް އިފެކްޓް އުފެއްދުމަށް ގްރޫޕްގެ އެންމެންނާއި ކޮންމެ މެމްބަރެއްގެ މަސްލަހަތާ ގުޅިގެންނެވެ.

މި ކޯލިޝަންތަކުން އެހެން ޖަމާއަތްތަކާ އެކަހެރިވެ، ގްރޫޕްތަކުގެ ތެރޭގައި އެމީހުންގެ މެދުގައި މި ސުލޫކު އުފައްދައެވެ.

ނަތީޖާއަކީ، މުޖުތަމަޢުގެ އަދި ފުރިހަމައަށް މުޖުތަމަޢުގައި ނުގުޅިފައިވާ ބައިތަކަށް، ފަހަތަށް ޖެހި، އިޖްތިމާޢީ އިޤްތިޞާދީ ނާކާމިޔާބީގެ މަރުޙަލާއިން ސަލާމަތްވުމަށް ފުރުޞަތާއި ވަސީލަތްތައް ނެތުމުގެ ބޮޑު ތަފާތުކަން ދެކެއެވެ.

މިސާލަކަށް ބްރެޒިލްގައި ޕާލަމެންޓްރީންނަށް ވޯޓު ދިނުމަކީ ކިތަންމެ ކަމެއް މުހިންމެއް ނޫން ސަބަބަކީ ތަފާތު އަދި ތަފާތު އިންގިލާބީ އަމަލުތަކުން ރައްކާތެރިވެފައި އޮތުމަށް ނިޒާމު މުއައްސަސާތަކުން ތައްޔާރަށް އޮތުމުންނެވެ. ސިޔާސީ ޤަވާޢިދުތައް ޤާއިމުވެއްޖެނަމަ، އިޤްތިޞާދީ ބާރަކަށްވެސް ސިޔާސީ ކޮންޓްރޯލް ފަހަނައަޅައި ނުދެވޭނެއެވެ.

އުތުރާއި އިރުއުތުރު ސަރަހައްދުގެ ހުރިހާ ސްޓޭޓަކަށް ވެސް ރިޔާސީ ދައުރު ދާއިމީ ގޮތެއްގައި ކޮންޓްރޯލް ކުރުމަށްޓަކައި މަދުވެގެން އެ ސްޓޭޓްތަކުގެ ސާޅީސް ފަސް ސެނެޓަރުންގެ ވޯޓު، ސެނެޓުގެ ގާތްގަނޑަކަށް ފަންސާސް ހަ ޕަސެންޓް ލިބޭނެ ކަމުގެ ޔަގީންކަން އެބައޮތެވެ.

ހަމައެފަދައިން، ފެޑެރަލް ޗެމްބަރުގައި ގޮނޑި ބަހާ ނިޒާމުގައި، މުއައްސަސާތަކުން ކަނޑައަޅާފައިވާ ޝަރުތުތަކުގެ ހިސާބުގެ މައްޗަށް ބިނާކޮށް، އިންތިޚާބުގެ ގަވާއިދުގައިވާ ގޮތުން ފަސްސަތޭކަ ތިރީސް ގޮނޑިގެ ތެރެއިން ބައި އިތުރުކޮށް އެއް ގޮނޑި ގެރެންޓީ ދީފައިވާއިރު، މިކަންކަން ދެކުނާއި އިރުދެކުނު އަދި މެދުތެރޭ ހުޅަނގު ސަރަހައްދުގެ ވޯޓުލާ މީހުންނަށް ފަހަތަށް ނުޖެހޭނެ އެވެ.

ޖަޕާނުގައި ކުންފުނިތަކުން ގެންގުޅެނީ ދެކުނު ކޮރެއާގައި ވެސް ވާ ފަދައިން އަމިއްލަ މުވައްޒަފުންގެ އާއިލީ ގުޅުންތަކަށް ބަލައިގެން އާ މުވައްޒަފުން ހޯދުމުގެ ނިޒާމެކެވެ.

ނޯވޭ، ސައުދީ އަރަބިއްޔާ އަދި އެމެރިކާގައި ސިނާއަތްތަކާއި، ބޭންކުތަކާއި، ރިއަލް އެސްޓޭޓާއި، ތެޔޮ ކުންފުނިތަކާއި، އާޓްސް، ކުޅިވަރު، އަދި ޔުނިވާސިޓީތަކުގެ މަޝްހޫރު ފަރާތްތަކުގެ ތެރޭގައި މަތީ މަގާމުތަކުގައި ރިޕްރޮޑަކްޓްވާ މުއްސަނދި މުޖުތަމަޢެއް އެބައޮތެވެ. 

oberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

සමාජීය හා ක්‍රමානුකූල යුගය

සමාජීය හා ක්‍රමානුකූල යුගය

*Conglobado, Sistemista e Societarismo* නම් පොතේ මුල්, තවමත් ටයිප් කර ඇති අනුවාදය වන බ්‍රසීලයේ රියෝ ද ජැනයිරෝ හි ජාතික පුස්තකාලයේ ප්‍රථම වරට අන්තර්ජාලය හරහා ප්‍රකාශයට පත් කර ලියාපදිංචි කර ඇති පොතේ පළමු සංස්කරණයෙන් වසර තිස් හයකට පසු, මෙම දෘෂ්ටිවාදයේ භූ දේශපාලනික හා සමාජ විද්‍යාත්මක ඉදිරිදර්ශනය තක්සේරු කිරීමට කාලය පැමිණ තිබේ.

19 වන සියවසේ සිට සමාජ දේශපාලනික සංවිධානයේ ආකෘති සමාජයන් විසින් වෙහෙසට පත් කර ඇත. කාල් මාක්ස් දරුණු, සත්වවාදී, ම්ලේච්ඡ කාර්මිකකරණය හෙළා දකී - යථාර්ථයේ දී, මිනිසා, මන්ද වනාන්තරයේ නීතිය පවා පිරිමින්ට, කාන්තාවන්ට සහ ළමයින්ට විවේක ගැනීමට, කෑමට විවේක ගැනීමට හෝ කෑමට නොකෑමට අයිතියක් නොමැතිව දිනකට උපරිමය නිෂ්පාදනය කිරීමට බල කිරීමට වඩා නරක නොවනු ඇත - කම්කරු රෙගුලාසි නොමැතිව වධහිංසා සහ තෙහෙට්ටුව පරීක්ෂා කිරීමේ රසායනාගාරයකි.

ඕනෑම වියදමකින් ලාභය සඳහා මෙම අත්තනෝමතික ලුහුබැඳීම සැලකිල්ලට ගෙන, මාක්ස්ට එම ක්‍රමය හෙළා දැක එය ධනවාදය ලෙස හැඳින්වීම හැර වෙනත් විකල්පයක් නොතිබෙනු ඇත; ඇත්ත වශයෙන්ම, එය යාන්ත්‍රිකකරණය ලෙස හැඳින්වීම වඩා හොඳය, මන්ද ෆෝර්ඩිස්වාදය සේවකයා යන්ත්‍රවල උපාංගයක් පමණක් බවට පත් කළ අතර, එය දිනකට පැය විසිහතරක අඛණ්ඩ හා නිරන්තර වේගය අනුගමනය කරමින් - නතර කළ නොහැකි යාන්ත්‍රණයේ ඒකාධිපතිත්වයක් බවට පත් කළේය.

ධනවාදයේ ගැටළු සඳහා යෝජිත දඬුවම සරල වූ අතර සාක්ෂි පදනමක් නොමැතිව, දර්ශනයේ මෙන්, ප්‍රමේයයන් සහ යෝජනා කිසි විටෙකත් පරීක්ෂා කළ නොහැකි හෝ කිසි විටෙකත් පරීක්ෂා කළ නොහැකි ඉදිකිරීම් වේ; මෙය දර්ශනයේ ප්‍රධාන ශක්තියයි, එයට සාක්ෂි අවශ්‍ය නොවේ.

මේ අනුව, යෝජනාව සියලු පෞද්ගලික දේපළ වඳ වී යාම සඳහා වූ අතර, එබැවින්, කිසිදු පෞද්ගලික දේපළක් නොමැතිව, කිසිදු ආකාරයක ධූරාවලියක් නොමැති, පීඩනයකින් තොරව, ඊර්ෂ්‍යාවකින් තොරව, අසමානතාවයකින් තොරව, මිනිසුන් සමාන වන අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සතුටින් සිටිනු ඇත. පැවැත්ම සඳහා අරගලය මත ගොඩනැගුණු සහ ජනතාවගෙන් අහම්බෙන් මතුවන සියලුම සුවිශේෂී කුසලතා යටපත් කිරීමෙන් ස්වයං-ගිනි ගැනීමට සම්පූර්ණයෙන්ම සූදානම් නැති ශිෂ්ටාචාරය, මෙසී, පේලේ, වර්නර් වොන් බ්‍රවුන්, අයිසැක් නිව්ටන්, මයිකල් ජැක්සන්, බිල් ගේට්ස් හෝ ජෝන් ලෙනන් වැනි අයගේ දක්ෂතාවලට වන්දි ගෙවන්නේ කෙසේද සහ වන්දි ගෙවන්නේ කෙසේද යන්න සලකා බැලිය යුතු බව සැලකිල්ලට ගත්තේ නැද්ද?

අසමානතාවයන් මනුෂ්‍යත්වයේ අවාසනාව නොවේ; ඒ වෙනුවට, ඒවා ස්වාභාවික විවිධත්වය විසින් ලබා දෙන පොහොසත්කම වන අතර, එය ඩාවින්වාදයේ ස්වාභාවික වරණය පිළිබඳ නීතියට අනුව, සමාජයේ චිරස්ථායිතාව සහ පරිණාමය ආරක්ෂා කරයි.

මානව ෆීනෝටයිප් වල විවිධත්වය - හිසකෙස් වර්ණය, ඇස්, සම, දහස් ගණනින් භාෂාවල වෙනස්කම්, අසීමිත ආහාර පිසීම් මාලාවක්, පාපන්දු ක්‍රීඩාවේ විශේෂ කුසලතා, පිහිනීම, සර්ෆින්, ගායකයින්, අලංකාරය, කවි, සාහිත්‍යය, ආගම්, නිකායන්, විශ්වාසයන් - මාක්ස්වාදය මේ සියල්ල පොදු වළකට විසි කරයි, මිනිස් අවශ්‍යතා හුදෙක් අවම ශාකමය පැවැත්මකට අඩු කරයි.

මාෂ්ලෝගේ පිරමීඩය ආරවුලකි; මිනිස් අවශ්‍යතාවය මිනිස් කුහුඹුවෙකු බවට පත් කෙරේ.

මෙම ක්‍රමය කළ හැකි කිරීම සඳහා, සෑම කෙනෙකුටම බල කිරීම සහ නිරීක්ෂණය කිරීම අවශ්‍ය වන අතර, කිසිදු චින්තනයක හෝ හැසිරීමක විවිධත්වයකින් තොරව සදාකාලික ප්‍රචණ්ඩ ඒකාධිපති යටත් වීමේ පාලන තන්ත්‍රයකට මිනිසුන්ට බල කරයි. මාක්ස්වාදය ඇතුළත් වන අතර කොමියුනිස්ට් ප්‍රභූව හැර අන් සියල්ලන්ටම බල කරයි.

නව්‍යතාවය

දකුණු කොරියාව, ජපානය හෝ නෝර්වේ වැනි ලෝකයේ ප්‍රමුඛ සමාජ, පද්ධතිමය සහ සමාජවාදී ක්‍රියාවලියක් කරා ආපසු හැරවිය නොහැකි මාවතක ගමන් කරයි.

සමාජවාදී ක්‍රමය සමාජ, ආර්ථික, වෘත්තීය සහ කලාපීය කණ්ඩායමේ හරය තුළ ස්වාභාවික හා පොදු අවශ්‍යතා සහිත ජනගහනයේ ස්ථරවලට සංවිධානය වේ.

ඔවුන්ට විභව ගැටුම් ඇති කිරීමට භෞතික, කලාපීය සහ දේශීය සමීපත්වය අවශ්‍ය වන අතර, කණ්ඩායමේ සියලු දෙනාගේ සහ එක් එක් සාමාජිකයාගේ අවශ්‍යතා සම්බන්ධයෙන් කණ්ඩායම් බලපෑම ජනනය කිරීම සඳහා සහජීවනය සහ සංශ්ලේෂණය නිර්මාණය කරයි.

මෙම සන්ධාන අනෙකුත් කණ්ඩායම් වලින් හුදකලා වන අතර කණ්ඩායම් තුළ ඔවුන් අතර මෙම හැසිරීම ප්‍රතිනිෂ්පාදනය කරයි.

එහි ප්‍රතිවිපාකය වන්නේ සමාජයට තවමත් සම්පූර්ණයෙන්ම ඒකාබද්ධ වී නොමැති සමාජයේ කොටස් ඔවුන්ගේ පසුගාමී අවධියෙන් සහ සමාජ ආර්ථික අවාසියෙන් මිදීමට අවස්ථාව සහ සම්පත් නොමැතිකමේ දැවැන්ත අසමානතාවය වටහා ගැනීමයි.

උදාහරණයක් ලෙස බ්‍රසීලයේ, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට ඡන්දය දෙන ආකාරය වැදගත් නොවේ, මන්ද පද්ධතිය ආයතනික වශයෙන් විවිධාකාර හා වෙනස් විප්ලවවාදී ක්‍රියාවන්ට එරෙහිව ආරක්ෂා වීමට සූදානම්ව සිටින බැවිනි. දේශපාලන නීති ස්ථාපිත වූ පසු, ආර්ථික බලයට පවා දේශපාලන පාලනය මග හැරිය නොහැක.

උතුරු සහ ඊසානදිග කලාපවල සියලුම ප්‍රාන්තවලට ජනාධිපති ධුරය නිරන්තරයෙන් පාලනය කිරීම සඳහා අවම වශයෙන් ඔවුන්ගේ සෙනෙට් සභිකයින් හතළිස් පස් දෙනාගේ, සෙනෙට් සභිකයින්ගෙන් සියයට පනස් හයක් පමණ වන ඡන්ද සහතික කෙරේ.

ඒ හා සමානව, ෆෙඩරල් මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ ආසන බෙදා හැරීමේ ක්‍රමය ආයතන විසින් පනවන ලද කොන්දේසිවල අංක ගණිතය මත පදනම්ව මැතිවරණ නීතිවලට අනුව ආසන පන්සිය දහතුනෙන් අඩක් සහ එකක් සහතික කරන අතර, මේවා දකුණු, අග්නිදිග සහ මධ්‍යම-බටහිර කලාපවල ඡන්දදායකයින්ට ආපසු හැරවිය නොහැක.

ජපානයේ, සමාගම් දකුණු කොරියාවේ මෙන්, තමන්ගේම සේවකයින්ගේ පවුල් සබඳතා මත පදනම්ව නව සේවකයින් බඳවා ගැනීමේ ක්‍රමයක් පවත්වාගෙන යයි.

නෝර්වේ, සෞදි අරාබිය සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය තුළ, කර්මාන්ත, බැංකු, දේපළ වෙළඳාම්, තෙල් සමාගම් සහ කලා, ක්‍රීඩා සහ විශ්ව විද්‍යාලවල කීර්තිමත් පුද්ගලයින් අතර ඉහළ තනතුරු වල ප්‍රතිනිෂ්පාදනය වන ධනවත් සමාජයක් පවතී. එම ප්‍රභූ පැලැන්තියම කිසි විටෙකත් වරප්‍රසාද ලත් තනතුරු භ්‍රමණය කිරීමෙන් නොව අණ දෙන තනතුරු හරහා තමන්ව අලුත් කර නොගනී.

හොලිවුඩ් තරුවක පුතෙකු නිසැකවම හොලිවුඩයේ නව තරුවක් වනු ඇත, ව්‍යාපාරිකයෙකු තම සමාගම සමීප පරම්පරාවකට භාර දෙනවා සේම, ප්‍රසිද්ධ නළුවෙකු, ගායකයෙකු, කවියෙකු, ඉංජිනේරුවෙකු, ශල්‍ය වෛද්‍යවරයෙකු, නීතිඥයෙකු හෝ රටේ ජනාධිපතිවරයෙකුගේ දරුවෙකුට හෝ මුණුපුරෙකුට පවා කීර්තියේ සහ සාර්ථකත්වයේ උරුමක්කාරයා යැයි කියා ගැනීමේ අයිතිය උරුම වීම ස්වාභාවික බව අපට පෙනේ, ඔවුන්ට දක්ෂතා තිබේද නැද්ද යන්න නොසලකා, උරුමය සමාජ දාමය තුළ රුධිරයෙන් හෝ සමීපත්වයෙන් යුක්ත වන බැවිනි.

මේවා අර්බුදවලින්, වෙළඳපල තරඟයෙන් සහ අවිනිශ්චිතතාවයෙන් සහ දරිද්‍රතාවයෙන් ආරක්ෂා වීමට සමත් වන මූල-කුල වේ.

එය විප්ලවයක් නොවනු ඇත, නමුත් හොබ්ස්, තෝමස්ගේ අපේක්ෂාවන්ට අනුව ස්වාභාවික පරිණාමයක් වනු ඇත. 16 වන සියවස. කවුද හිතන්නේ!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Эпоха общества и систематизма

Эпоха общества и систематизма

Спустя тридцать шесть лет после первого издания книги, впервые опубликованной в электронном виде и зарегистрированной в Национальной библиотеке Рио-де-Жанейро, Бразилия, оригинальная, всё ещё машинописная, версия книги *Conglobado, Sistemista e Societarismo*, настало время подвести итоги геополитической и социологической перспективы этой идеологии.

Общества исчерпали модели социально-политической организации ещё с XIX века. Карл Маркс осуждает жестокую, животную, дикую индустриализацию — в действительности, гуманную, потому что даже закон джунглей не был бы хуже, чем принуждение мужчин, женщин и детей к максимальной производительности в день без права на отдых, перерывы на еду или отказ от еды — лабораторию пыток и испытаний на выносливость без трудового регулирования.

Учитывая это произвольное стремление к прибыли любой ценой, у Маркса не оставалось бы иного выбора, кроме как осудить эту систему и назвать её капитализмом; По правде говоря, лучше было бы назвать это механизацией, поскольку фордизм превратил рабочего всего лишь в придаток машин, подчиняющийся непрерывной и постоянной скорости процесса двадцать четыре часа в сутки – диктатуру неудержимого механизма.

Предложенное наказание за проблемы капитализма было упрощенным и не имело доказательной базы, подобно тому как в философии теоремы и утверждения являются конструкциями, которые никогда не будут или не могут быть проверены; в этом главная сила философии – она не нуждается в доказательствах.

Таким образом, предлагалось искоренить всю частную собственность, и, следовательно, без каких-либо личных владений люди были бы равны и, следовательно, счастливы в мире без какой-либо иерархии, без угнетения, без зависти, без неравенства. Разве не следует учитывать, что цивилизация, построенная на борьбе за выживание и совершенно не готовая к самосожжению путем подавления всех исключительных талантов, которые так легко проявляются в массах, должна задуматься о том, как вознаградить и компенсировать талант Месси, Пеле, Вернера фон Брауна, Исаака Ньютона, Майкла Джексона, Билла Гейтса или Джона Леннона?

Неравенство — это не несчастье человечества; скорее, это богатство, дарованное природным разнообразием, которое, согласно закону естественного отбора в дарвинизме, обеспечивает продолжение и эволюцию общества.

Разнообразие человеческих фенотипов — изменения цвета волос, глаз, кожи, тысячи языков, бесконечное множество кулинарных традиций, особые навыки в футболе, плавании, серфинге, пении, красоте, поэзии, литературе, религиях, сектах, верованиях — марксизм сводит все это к общему благу, сводя человеческие потребности к простому выживанию.

Пирамида Машлова — это ссора; человеческие потребности сведены к человеческому муравейнику.

Для того чтобы эта система стала возможной, необходимо принуждать и контролировать всех, заставляя людей находиться в вечном режиме насильственного тоталитарного подчинения без какого-либо разнообразия мыслей или поведения. Марксизм же инклюзивен и принуждает всех, кроме коммунистической элиты.

Новинка

Ведущие мировые общества, такие как Южная Корея, Япония или Норвегия, находятся на необратимом пути к системному и социоцентрическому процессу.

Социоцентрическая система организуется в слои населения с естественными и общими интересами в ядре социальной, экономической, профессиональной и региональной группы.

Им необходима физическая, региональная и местная близость для возникновения потенциальных столкновений, создания синергии и синестезии, порождающих групповой эффект в отношении интересов всех и каждого члена группы.

Эти коалиции изолируют себя от других групп и воспроизводят это поведение внутри групп.

В результате, слои общества, еще не полностью интегрированные в него, ощущают огромную разницу в возможностях и ресурсах, необходимых для преодоления отсталости и социально-экономического неблагополучия.

В Бразилии, например, не имеет значения, как люди голосуют за парламентариев, поскольку система институционально защищена от различных и противоречивых революционных действий. После установления политических правил даже экономическая власть не может обойти политический контроль.

Всем штатам Северного и Северо-Восточного регионов гарантированы как минимум голоса их сорока пяти сенаторов, что составляет около пятидесяти шести процентов от общего числа сенаторов, для постоянного контроля над президентством.

Аналогично, система распределения мест в федеральной палате гарантирует половину плюс одно из пятисот тринадцати мест в соответствии с избирательными правилами, основанными на арифметике условий, установленных институтами, и эти условия не могут быть изменены избирателями в Южном, Юго-Восточном и Центрально-Западном регионах.

В Японии компании поддерживают систему найма новых сотрудников, основанную на родственных связях своих собственных сотрудников, как это происходит в Южной Корее.

В Норвегии, Саудовской Аравии и США существует процветающее общество, которое воспроизводит себя на высоких должностях в промышленности, банках, сфере недвижимости, нефтяных компаниях, а также среди знаменитостей в искусстве, спорте и университетах. Элита никогда не обновляется за счет ротации привилегированных постов, а скорее за счет руководящих позиций.

Сын голливудской звезды непременно станет новой звездой Голливуда, так же как бизнесмен передаст свою компанию близкому потомку, и мы считаем естественным, что ребенок или внук известного актера, певца, поэта, инженера, хирурга, юриста или даже президента страны наследует право претендовать на звание наследника престижа и успеха, независимо от наличия таланта, потому что наследие передается по крови или по близости в социальной цепочке.

Это прото-касты, которым удается защитить себя от кризисов, от рыночной конкуренции, от неопределенности и бедности.

Это будет не революция, а скорее естественная эволюция в соответствии с ожиданиями Томаса Гоббса (XVI век). Кто бы мог подумать!

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

社会主義と体系主義の時代

社会主義と体系主義の時代

ブラジル、リオデジャネイロの国立図書館に登録され、オンラインで初版が刊行されてから36年が経ちました。本書『コングロバド、システミスタ、ソシエタリズム』の原本は、いまだにタイプライターで打たれたままです。今こそ、このイデオロギーの地政学的・社会学的視点を改めて検証する時が来たと言えるでしょう。

19世紀以降、社会は社会政治組織のモデルを使い果たしてしまいました。カール・マルクスは、獰猛で野蛮な産業化を非難します。実際には、それは人間的な営みと言えるでしょう。なぜなら、男性、女性、そして子供たちに休息も食事も許さず、一日最大生産量を強制する行為は、弱肉強食の法則よりもひどいものではないからです。労働規制のない、拷問と疲労実験の場と化しているのです。

あらゆる手段を講じて利益を追求するこの恣意的な状況を前に、マルクスは、このシステムを非難し、資本主義と呼ぶ以外に選択肢がなかったのです。実際には、機械化と呼ぶ方が適切だろう。なぜなら、フォード主義は労働者を機械の単なる付属物とし、24時間絶え間なく一定の速度で稼働するプロセスに従わせたからだ。それは、止められない機械の独裁であった。

資本主義の問題に対する提案された罰は、単純で証拠に基づかないものであった。哲学における定理や命題が、決して検証されることのない、あるいは検証され得ない構築物であるのと同様である。これこそが哲学の最大の強みであり、証明を必要としないのだ。

したがって、提案されたのはすべての私有財産の廃止であり、それによって人々はあらゆる私有財産を持たずに平等になり、結果として幸福になるというのである。そこには、いかなる階級制度も、抑圧も、嫉妬も、不平等もない世界が実現するはずだった。生存競争の上に築かれ、大衆から偶然に現れるあらゆる卓越した才能を抑圧することで自滅する覚悟など全くない文明において、メッシ、ペレ、ヴェルナー・フォン・ブラウン、アイザック・ニュートン、マイケル・ジャクソン、ビル・ゲイツ、ジョン・レノンといった才能ある人々への報酬や補償について、私たちは考えなかったのだろうか？

不平等は人類の不幸ではなく、むしろ自然の多様性がもたらす豊かさであり、ダーウィニズムにおける自然淘汰の法則によれば、社会の存続と進化を支えるものなのだ。

人間の表現型の多様性――髪の色、目の色、肌の色、数千にも及ぶ言語、無限とも言える料理の数々、サッカー、水泳、サーフィン、歌、美、詩、文学、宗教、宗派、信条――マルクス主義はこれらすべてを共通の穴に投げ込み、人間の欲求を最低限の植物的生存にまで矮小化してしまう。

マシュローの欲求階層説は争いの種であり、人間の欲求はアリ塚に矮小化されてしまう。

このシステムを維持するためには、すべての人を強制し監視し、思想や行動の多様性を一切排除した、暴力的な全体主義的服従の永続的な体制に人々を強制する必要がある。マルクス主義は包括的であり、共産主義エリートを除くすべての人を強制する。

新たな視点

韓国、日本、ノルウェーといった世界の主要社会は、システム主義的かつ社会主義的なプロセスへと不可逆的な道を歩んでいる。

社会主義システムは、社会、経済、職業、地域といった中核となる集団の中に、自然で共通の利益を持つ階層構造を形成する。

これらの集団は、物理的、地域的、そして局所的な近接性を必要とし、それによって潜在的な衝突が生じ、相乗効果と共感覚を生み出し、集団全体および各構成員の利益に関連した集団効果を生み出す。

これらの連合は他のグループから孤立し、グループ内でも同様の行動を繰り返します。

その結果、社会に完全に統合されていない層は、後進性や社会経済的不利な状況から抜け出すための機会や資源の不足という、途方もない格差を痛感することになります。

例えばブラジルでは、国民が議員にどのような投票をしても意味がありません。なぜなら、制度が多様で異質な革命的行動から守られるように設計されているからです。いったん政治ルールが確立されると、経済力をもってしても政治的支配を覆すことはできません。

北部および北東部のすべての州は、少なくとも45人の上院議員（上院議員の約56%）の票を確保することで、大統領職を永続的に掌握することが保証されています。

同様に、連邦議会の議席配分制度は、選挙規則に基づき、制度によって課せられた条件の算術計算によって、513議席のうち半数プラス1議席を保証するものであり、南部、南東部、中西部の有権者はこれを覆すことはできない。

日本では、韓国と同様に、企業が従業員の家族関係に基づいて新規採用を行う制度を維持している。

ノルウェー、サウジアラビア、米国では、産業界、銀行、不動産、石油会社、そして芸術、スポーツ、大学などの著名人の間で、富裕層が上位の地位に再生産されるという現象が見られる。 特権階級は、特権的な地位の交代によってではなく、指揮権の継承によってのみ、その地位を刷新する。

ハリウッドスターの息子は、間違いなくハリウッドの新たなスターとなるだろう。実業家が会社を近親者に引き継ぐのと同じように。有名な俳優、歌手、詩人、エンジニア、外科医、弁護士、あるいは大統領の子供や孫が、才能の有無に関わらず、名声と成功の継承権を主張するのは当然のこととされている。なぜなら、その継承は血縁関係、あるいは社会階層における近さによって決まるからだ。

こうした人々は、危機、市場競争、そして不確実性や貧困から身を守ることに成功している、いわば原始的なカースト集団である。

これは革命ではなく、16世紀のトーマス・ホッブズの予見通りの自然な進化と言えるだろう。一体誰がそんなことを想像できただろうか。

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político