Ένας Ελέφαντας για Κατοικίδια

Ένας Ελέφαντας για Κατοικίδια

Δεν ήθελαν να αγοράσουν τα Ρωσικά Σουχόι, θα το μετανιώσουν. Δεν θα υπάρξει ποτέ συνεργασία με τις ΗΠΑ. Θα ήταν σαν ένα μυρμήγκι και έναν ελέφαντα, ή ένα περιστέρι και ένα λιοντάρι - το ένα δεν χρειάζεται το άλλο, αλλά το ένα είναι πολύ μεγαλύτερο και το άλλο πολύ μικρότερο. Το μυρμήγκι δεν μπορεί να σκοτώσει έναν ελέφαντα, αλλά ο ελέφαντας δεν μπορεί να βρει το μυρμήγκι να το ποδοπατήσει. Το λιοντάρι δεν μπορεί να πιάσει το περιστέρι εν πτήσει.

Έτσι, αυτή η διαμάχη μεταξύ του ελέφαντα και του μυρμηγκιού, και μεταξύ του λιονταριού και του περιστεριού, δεν έχει νικητές ή ηττημένους. Κανένα από τα δύο δεν αποκτά πλεονέκτημα ή μειονέκτημα επειδή βρίσκονται σε πολύ διαφορετικές κλίμακες.

Η Βραζιλία πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι εταίρος της Ουάσιγκτον, όπως ένα λιοντάρι που κοιτάζει μια μυρμηγκοφωλιά, ή ένας ελέφαντας που κοιτάζει ένα περιστέρι. Δεν υπάρχει θαυμασμός ή περιφρόνηση, μόνο απάθεια, αδιαφορία, ανυπαρξία, σχεδόν ανυπαρξία.

Έτσι, το μυρμήγκι μπορεί να θαυμάσει το μέγεθος του ελέφαντα μέχρι να δει την ποσότητα τροφής που χρειάζεται να τρώει κάθε μέρα, την ποσότητα περιττωμάτων που παράγει καθημερινά, την ποσότητα νερού που κυκλοφορεί μέσα και έξω από το στομάχι του ελέφαντα.

Το περιστέρι μπορεί να θαυμάσει την τεράστια δύναμη του λιονταριού μέχρι να δει τη σωματική και πνευματική προσπάθεια που απαιτείται για να αποκτήσει την τροφή του κυνηγώντας, καταδιώκοντας, κυνηγώντας το θήραμα, επιταχύνοντας το καρδιοπνευμονικό του σύστημα για να βρει τροφή, και στη συνέχεια, εξαντλημένο, χρειάζεται να πίνει πολύ νερό και να κοιμάται για τουλάχιστον είκοσι ώρες.

Το καθένα με τις δικές του δυσκολίες, το τεράστιο κόστος του.

Το μυρμήγκι χρειάζεται άλλα μυρμήγκια, την οργάνωση της μυρμηγκοφωλιάς, για να απαλλαγεί από μικρούς και μεσαίους θηρευτές, και όλα είναι υπεροργανωμένα και ιεραρχικά στη μυρμηγκοφωλιά, ακολουθώντας τη ρουτίνα μέχρι την επόμενη χειμερινή περίοδο, τη μονότονη ρουτίνα, συνήθως τέλεια και ήρεμη.

Η πλούσια ζωή του λιονταριού είναι παράλογη. Η ζωή ενός σκλάβου, στο μέγεθος του ελέφαντα, είναι παράλογη. Ο μινιμαλισμός των μυρμηγκιών, που χρειάζονται μόνο λίγο από όλα: νερό, τροφή, χώρο και καταφύγιο.

Έτσι, η Βραζιλία είναι τόσο μεγάλη όσο ένας ελέφαντας που δεν μπορεί να κρατηθεί ως κατοικίδιο. Χρειάζεται τα πάντα σε αφθονία, παράγει πολλά σκουπίδια, πολλά απόβλητα, πολλά μπάζα, πολλά απορρίμματα. Χρειάζεται να παράγει εκατομμύρια αυτοκίνητα ετησίως, δισεκατομμύρια πολλά πράγματα όπως καρφιά, βίδες, χαρτί, στυλό, γλυκά, ποτήρια, φακελάκια - πράγματα που οι άνθρωποι παρατηρούν μόνο όταν λείπουν, όπως πόσιμο νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, αποκομιδή απορριμμάτων, λεωφορεία, τρένα, ρούχα, παπούτσια, κατσαρόλες, ποτήρια, αποσμητικά, σαπούνια, αρώματα. Επομένως, η προσπάθεια σύγκρισης της Βραζιλίας με την Κίνα, την Ινδία ή τη Ρωσία είναι έργο ψυχοπαθών, όπως η ελίτ στις ΗΠΑ.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político