Κανονικοποίηση της προσβολής και της δυσφήμισης, ίσως, της συκοφαντίας

Κανονικοποίηση της προσβολής και της δυσφήμισης, ίσως, της συκοφαντίας

Στη Βραζιλία, μπορεί κανείς να κατηγορήσει ένα άτομο ότι κατηγορείται.

Στη Βραζιλία, μπορεί κανείς να κατηγορήσει ένα άτομο ότι μηνύεται.

Στη Βραζιλία, μπορεί κανείς να κατηγορήσει ένα άτομο ότι είναι ύποπτο.

Στη Βραζιλία, μπορεί κανείς να κατηγορήσει ένα άτομο ότι κρίθηκε.

Στη Βραζιλία, μπορεί κανείς να κατηγορήσει ένα άτομο ότι κλητεύτηκε από το δικαστικό σύστημα.

Όλα αυτά τα αρχικά, εισαγωγικά και ανυποψίαστα πλαίσια μπορούν να αποτελούν απόδειξη αναμενόμενης ηθικής καταδίκης και ποινικού προηγουμένου, ανήθικου, παραβατικού, άδικου, χωρίς, πριν από την τελική κρίση, συμπεριλαμβανομένου του ακραίου σκέλους της αναιρεσιβαλλόμενης αγωγής, να διανύονται όλα τα στάδια και οι φάσεις μιας διαδικασίας, πηδώντας και πηδώντας απευθείας στη συνοπτική, κατηγορηματική και απρόσβλητη καταδίκη της κοινής γνώμης χωρίς τις προϋποθέσεις:

α) Πλήρης υπεράσπιση·

β) Τεκμήριο αθωότητας·

γ) Πλήρης διαδικασία κατ' αντιμωλία·

δ) Δίκαιη διαδικασία·

ε) Τελεσίδικη κρίση. Κάποιος μπορεί να καταδικάσει πρόωρα ένα άτομο στα μάτια του λαϊκού κοινού απλώς και μόνο επειδή κρίνεται, διώκεται, είναι ύποπτος, κατηγορείται, κλητεύεται από το δικαστήριο, κρατείται προφυλακισμένος ή η ελευθερία του περιορίζεται προληπτικά.

Η βιομηχανία της δυσφήμισης, της συκοφαντίας και της συκοφαντίας εκδίδει την ετυμηγορία της και τίποτα από όσα συμβαίνουν στη συνέχεια δεν μπορεί να αλλάξει τον αμετάκλητο και αμετακίνητο δημόσιο έλεγχο της καταδίκης στη λαϊκή μνήμη.

Είναι αδύνατο να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο και να αναιρέσουμε όλες τις ζημιές, ηθικές, αστικές, ψυχολογικές, υλικές, κληρονομικές, πολιτικές, οικογενειακές, απώλειες φήμης και επιχειρήσεις. Ο χρόνος δεν μπορεί να αντιστραφεί για να αναιρέσει ό,τι έχει γίνει. όλα στο σύμπαν είναι οριστικά, τίποτα δεν μπορεί να αναιρεθεί ή να επανορθωθεί. Ακόμη και η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί την υλική επιδιόρθωση: τον χαμένο χρόνο ή το κόστος ευκαιρίας. Αυτή η στιγμή δεν μπορεί να ξαναζηθεί ή να αντισταθμιστεί. Ό,τι δεν έγινε και δεν απολαύστηκε δεν θα ξαναγίνει ποτέ. Ό,τι δεν καταναλώθηκε, ό,τι δεν απολαύσαμε, έχει φύγει και ο χρόνος έχει περάσει. Έχουμε μεγαλώσει, η στιγμή έχει οριστικά φύγει και κανένας τρισεκατομμυριούχος δεν μπορεί να αγοράσει πίσω το παρελθόν.

Καμία ποινή δεν μπορεί να επιστρέψει μια ζωή που αφαιρέθηκε, κλάπηκε, κατέστη επισφαλής ή βλάφθηκε.

Η επανορθωτική, αντισταθμιστική ή τιμωρητική δικαιοσύνη είναι απλώς καθυστερημένη εκδίκηση.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político