Universum in Regressione
Non credo in theoriam creationis universi quae innititur theoriis exoticis, quae carent solido exemplo mathematico, qui explicationes sustinere possit tam in contextibus justificationis quam validationis, exempli gratia:
a) theoria quae dicitur Big Bang;
b) theoria fluctuationis quanticae.
Ad superandos contextus analyticos et validationis de theoria Big Bang, necesse erat addere quaedam elementa supervenientia ad resarciendas lacunas in contextu justificationis quae conceptum originalem, qui discrepantiam cum suppositionibus theoreticis demonstrabat, resarciebant.
Hae appendices perite elaboratae sunt tantum in phase modelationis speculativae ad validationem contextus explicativi.
Itaque res exoticae emerserunt, ut:
a) creatio entitatis extra-physicae fere transcendentalis, quae materia obscura indetectabilis, invisibilis, immensurabilis appellatur;
b) creatio alterius entitatis extra-physicae, energiae obscurae, solum ad iustificandum exemplar theoreticum universi, quod ex praemissa cum hypothesi exempli quod Big Bang appellatur coniungitur, oritur.
Cum theoriam hegemonicam, quae "Big Bang" appellatur, in contextu observationis scientificae non validatam esse in primo examine imaginum a Telescopio Spatiali Iacobi Webb monstratarum, ubi validatio exspectata est intra contextum speculationis theoreticae de "Big Bang", ubi exspectatum est nullas stellas formatas esse nec galaxias in spatio-tempore circiter tredecim miliardis annorum universi vel paulo ultra inveniri.
Cum non omnes hypotheses praeliminares de theoria "Big Bang" probatae sint, quamquam non credo epistemologice in principio tautologico intra schema fundatum in regressione infinita, cuius praemissae ad hoc sunt et naturae methodologicae pure deductivae.
Simulatio ex hypothesi "Big Bang" derivata nos ad praemissam preliminariter disputatam de quaestione durationis universi ducit.
Universum observabile per totum tempus creationis suae intra horizontem nonaginta trium miliardis annorum lucis continetur. Hoc est limen universi permissus a contextu observationis, contextu experimentationis, et contextu analysis.
Hoc dicto, ex contextu justificationis concludendum est nullam stellam satis energiae accumulavisse ut plus quam quinque vel decem miliarda annorum superviveret.
Conclusio in contextu theoretico est omnes novas stellas formatas intra quinque miliarda annorum post initium universi mansisse, a data Magnae Explosionis data. Aliis verbis, momentum creationis et evolutionis universi finitum est propter exhaustionem potentialis initialis et condicionum initialium paulo plus quam quattuor miliarda annorum ante, quae est aetas stellarum recentissime formatarum.
Semper ad praeteritum universi inspicimus, ita concludere possumus stellas vetustissimas mortuas esse vel in stellas neutronicas vel foramina nigra collapsas esse; fortasse etiam ut gigantes rubrae moriuntur.
Universum observamus quod olim exstitit et evanuit, relicta tantum vicinia nostra cosmica paucorum centum vel paucorum milium annorum lucis.
Universum fortasse ultra systema nostrum solare collapsum est, et mox nos erimus qui in finem absolutum glacialem, vita et activitate chemica et physica carentes, mergemur.
Nenhum comentário:
Postar um comentário