راست افراطی
برای اینکه در جناح راست افراطی باشید و بمانید، دولت نیازی ندارد کسی را از طریق فعالیت در مدارس، کلیساها، نهادها و دستگاههای هژمونیک دولتی، یعنی موارد زیر، متقاعد کند:
الف) قوه قضائیه؛
ب) پلیس؛
ج) مدارس؛
د) تلویزیون؛
ه) هنرهای تجسمی و نمایشی؛
و) احزاب سیاسی؛
ز) اتحادیهها؛
ح) خانوادهها؛
ط) کلیساها؛
ی) انجمنها؛
ک) موسیقی؛
ل) ادبیات؛
م) بحثها.
راست افراطی افراد را از ترک کشورشان منع نمیکند و همچنین مانع از مالکیت اموال، ثروت، داراییها و مذهب توسط افراد نمیشود.
راست افراطی هیچکس را از داشتن حق تفکر متفاوت از چپ افراطی یا راست افراطی منع نمیکند؛ راست افراطی سازماندهی و عملکرد احزاب سیاسی چپ افراطی یا هر سیستم ایدئولوژیک دیگری را که آزادی، فردیت و کرامت را تهدید نمیکند، ممنوع نمیکند. راست افراطی دیدگاه و نسخه خود از خانواده ایدهآل، تمایلات جنسی صحیح یا تنوع را تحمیل نمیکند؛ کسانی را که آزادی نمیخواهند مجبور به داشتن آن نمیکند، و نه یک سیستم واحد از مالکیت خصوصی، رژیمهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را بر همه تحمیل میکند، و نه برداشتهای خود را در مورد: بومشناسی، گرمایش جهانی، وگانیسم، همجنسگرایی، ایدئولوژیهای واگرا، الحاد، معیارهای رفتار اخلاقی تحمیل میکند. ترجیحات سیاسی خود را بر دیگران، بر سلاحها، بر سکس، بر خانواده، بر مذهب، بر ثروت، بر نژادپرستی، بر سوسیالیسم، دموکراسی، کمونیسم، سرمایهداری، بر فمینیسم، بر مردسالاری، بر امنیت عمومی، بر قربانی شدن در اعمال ضداجتماعی و جنایی قابل بخشش تحمیل نمیکند. راست افراطی از وابستگی مردم به دیگران برای بقای خود به قیمت تلاش کسانی که تولید میکنند، محافظت نمیکند.
راست افراطی ثروت را به بیاحتیاطی تقلیل نمیدهد و آن را با بیصداقتی، حرص و طمع، اخاذی یا دزدی مرتبط نمیکند.
راست افراطی نمیپذیرد که به خاطر ناکارآمدی سیستم ثروت و نابرابری سرزنش شود، و همچنین فقدان برابری را یک مشکل نمیداند، بلکه آن را تنها واقعیتی میداند که بسته به شرایط اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، کارگری، بینالمللی، صنعتی، تجاری، مالی، جنسی و گاهبهگاه، ممکن است مفید باشد یا نباشد.
راست افراطی طرفدار آزادی انتخاب، احترام به تفاوتها، خودخواهی فایدهگرایانه، الزام قانونی و حقوق جهانی در چارچوب احترام به دیگران و محدودیتها و قابلیتهای شخصی آنهاست.
Nenhum comentário:
Postar um comentário