Η έννοια της υπερθέρμανσης του πλανήτη δεν μπορεί να υπάρξει.
Δικηγόροι και νομικοί υποταγμένοι στην πίεση της Ηθικής
Και έτσι, έφυγαν: Ζετητική, Φυσικό Δίκαιο, Θετικισμός, Νομικός Θετικισμός, Ιστορικισμός, Δογματική.
Αυτό εξηγείται.
Όταν ένας θεσμός όπως ο OAB (Βραζιλιάνικος Δικηγορικός Σύλλογος) ασπάζεται τη θέση της ιδεολογικής θεωρίας της γενοκτονίας των γυναικοκτονιών, αυτό δείχνει ότι κάποια ηθική ανησυχία έχει διεισδύσει στην ιδεολογία και τον βασισμένο σε αρχές και υποστηρικτικό λόγο του κύριου φορέα που διαδίδει πρακτικές οδηγίες και ηθικό έλεγχο της καθολικής δικαιοδοτικής δραστηριότητας.
Το έτος 2024, τα στατιστικά στοιχεία βίας από τον χάρτη βίας του IPEA (Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Οικονομικής Έρευνας), με πρωτογενείς πηγές δεδομένων για τη βία από το IBGE (Βραζιλιάνικο Ινστιτούτο Γεωγραφίας και Στατιστικής), το οποίο με τη σειρά του συλλέγει πληροφορίες από αστυνομικά τμήματα σε όλη τη Βραζιλία και από το εθνικό μητρώο θανάτων στο Υπουργείο Υγείας στο FNS (Εθνικό Ίδρυμα Υγείας) από τη βάση δεδομένων του συστήματος καταγραφής θνησιμότητας του βραζιλιάνικου πληθυσμού, όπου καταγράφονται οι θάνατοι σε όλους τους δήμους. Έτσι, για όσους δεν έχουν ακόμη εξετάσει αυτά τα στατιστικά στοιχεία και για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τον χειρισμό δεδομένων και την στατιστική ανάλυση δεδομένων, τα ακόλουθα δεδομένα έχουν συγκεντρωθεί από τους πίνακες: δεδομένης της τάξης μεγέθους των 70.000 ανθρωποκτονιών σε όλους τους δήμους, εκ των οποίων οι 35.000 αφορούν μαύρους και σκούρους άνδρες, και από αυτό το σύνολο το 95,5% ή 68.000 είναι άνδρες και το 4,5% ή 3.500 είναι ανθρωποκτονίες γυναικών.
Έτσι, από όλη τη θνησιμότητα, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών αιτιών: θάνατοι, θανατηφόρα περιστατικά, ανθρωποκτονίες, δηλητηριάσεις, εγκαύματα, κλινικές περιπτώσεις, ατυχήματα, αιμορραγίες διαφόρων τύπων που προκαλούνται από ανθρώπινη δράση, το αρχείο θνησιμότητας έχει δύο σημαντικές πληροφορίες για να αποκλείσει την απλή υπόθεση κρυφών ή συγκαλυμμένων αιτιών γυναικοκτονίας που δεν έχουν καταγραφεί νόμιμα στην αστυνομία και τη δικαστική εξουσία.
Η καλύτερη ένδειξη είναι η ηλικία των θανόντων γυναικών. Η ακόλουθη και συμπληρωματική μεθοδολογία είναι η μεθοδολογία για την καταγραφή της αιτίας θανάτου που υιοθετείται από το σύστημα θνησιμότητας FNS, η οποία αποτελείται από τρία επίπεδα πληροφοριών θανάτου, όπου η αρχή που πραγματοποιεί την καταγραφή πρέπει να αναφέρει τρεις διαδοχικές αιτίες, συμπεριλαμβανομένων των πρωτογενών, δευτερογενών και τελικών αιτιών, σύμφωνα με το πρωτόκολλο CD10, το οποίο είναι ο διεθνής κώδικας ασθενειών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας των Ηνωμένων Εθνών (ΠΟΥ).
Έχοντας λάβει υπόψη αυτές τις δύο παραμέτρους θνησιμότητας, είναι απαραίτητο να εξαλειφθεί η παραλειφθείσα αιτιώδης συνάφεια, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη ευρετική μέθοδο: οι θάνατοι γυναικών άνω των 50 ετών θα πρέπει, κατ' αρχήν, να θεωρούνται φυσικοί. Οι θάνατοι μεταξύ ατόμων ηλικίας 40 ετών και κάτω θα πρέπει να ελέγχονται με το μητρώο θνησιμότητας και να διαχωρίζονται όταν υποδηλώνουν αφύσικο θάνατο. και οι θάνατοι γυναικών κάτω των 40 ετών θα πρέπει να διαχωρίζονται ως εξαιρετικά ύποπτοι για πρόωρο θάνατο.
Προχωρώντας με αυτόν τον τρόπο, η θνησιμότητα που υποδεικνύεται ως γυναικοκτονία, η οποία διαχωρίζεται έτσι για ανάλυση, θα πρέπει να υποβληθεί σε: έλεγχο υποθέσεων, έλεγχο IQ square, τυπική απόκλιση ή διακύμανση και τέλος σε έλεγχο πολυπαραμετρικής γραμμικής παλινδρόμησης. Έχοντας κάνει αυτές τις στατιστικές σκέψεις, το τυπικό σφάλμα του 2,5% υποδηλώνει ότι τα στατιστικά στοιχεία των καταγεγραμμένων γυναικείων ανθρωποκτονιών βρίσκονται στο κατώφλι του τυπικού σφάλματος, όπου η ανακρίβεια υποδεικνύει τον βαθμό ασήμαντης θνησιμότητας λόγω βίας που ονομάζεται γυναικοκτονία.
Είναι ένας πολύ δύσκολος δείκτης να μειωθεί, επειδή η ανακρίβεια της ασχετοσύνης των δεδομένων υποδηλώνει μια επικράτηση δεδομένων που είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με ακρίβεια λόγω της αποτυχίας του ελάχιστου μεγέθους δείγματος, δηλαδή η θνησιμότητα λόγω γυναικείας βίας είναι αμελητέα από στατιστικής άποψης.
Ποιος ωφελείται από την χειραγώγηση των στατιστικών;
Αυτή είναι μια από τις χαοτικές καταστάσεις όπου η νομική δραστηριότητα υποτάσσεται στην κοινωνική φασαρία και στο πνεύμα της εποχής, το οποίο, στον κοινωνιολογικό και ανθρωπολογικό συμπεριφορισμό, αντανακλά την ηθική της εποχής του.
Η ηθική είναι διαχρονική, αλλά η ηθική μεταφράζει την πολιτισμική και χρονική ανάγνωση των εννοιών που προέρχονται από την Ηθική, όπως ακριβώς έκαναν οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι περπατούσαν γυμνοί πριν από 5.000 χρόνια στην πρώτη αυτοκρατορία, με τις πρώτες έννοιες της ηθικής που προσαρμόστηκαν στην αργή πρόοδο της επιστημονικής ανάπτυξης και διαμόρφωσαν τη συμπεριφορά και τους νόμους: με τα πρώτα γαμήλια συμβόλαια, τα πρώτα συμβόλαια ιδιοκτησίας γης, τα πρώτα φορολογικά συστήματα και τις πρώτες διοικητικές και γραφειοκρατικές διαδικασίες που δημιούργησαν βασιλικούς και αυτοκρατορικούς δημόσιους υπαλλήλους, τους πρώτους νόμους και τους πρώτους δικαστές, όλα συνοδευτικά της ανάπτυξης της Αριθμητικής, των Μαθηματικών, της Γεωμετρίας, της Γραμματικής, της Γεωγραφίας, της Λογοτεχνίας και του Δικαίου, όλα αυτά σε μια περίοδο που εξαρτάται πολύ από τη Θρησκεία και τη Δεισιδαιμονία και την αδελφή της Αλχημεία.
Η ηθική πάντα προόδευε παράλληλα με τον πολιτισμό, οικειοποιούμενη τις προόδους της μεταφυσικής επιστήμης, ρυθμίζοντάς την με την παράδοση και ξεπερνώντας, μαζί με την ώθηση της Φιλοσοφίας, τα θεμέλια της Θρησκείας. Μαζί δημιούργησαν την ορθολογική Ηθική, ανταγωνιζόμενη τη θρησκεία και αργότερα αποχωριζόμενη από αυτήν από την φιλοσοφική εποχή και από τον Διαφωτισμό, την Αναγέννηση και... θέτοντας σταδιακά τέλος στον φεουδαρχικό κύκλο και τον Μεσαίωνα με τον νέο νεοαριστοτελικό νεοφαινομενολογικό ανθρωποκεντρισμό.
Nenhum comentário:
Postar um comentário