Η Κοινή Χρήση
Τι είναι το άπειρο;
Οι μαθηματικοί μελετητές δεν αναρωτιούνται ποτέ αυτό. Τα μαθηματικά είναι συμβολικά, χειραγωγώντας ένα σύμπαν τυπικής υποθετικής προσομοίωσης, όπου στη μία πλευρά του συμβόλου του ίσον όλα λύνονται όταν η άλλη πλευρά της ισότητας σχηματίζει μια τέλεια ταυτότητα.
Μακάρι στον πραγματικό κόσμο να ήταν πάντα έτσι χωρίς την ποιότητα της αλγεβρικής υπόθεσης μιας ισότητας: το ένα ισούται με ένα. Ένα αυτοκίνητο της ίδιας μάρκας, έτους, μοντέλου και τιμής με ένα άλλο πανομοιότυπου περιεχομένου. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς την απάτη, το τέχνασμα. το ένα δεν είναι ίσο με το ένα σύμφωνα με τον νόμο της διαλεκτικής, ούτε με τον νόμο των μη ανταλλάξιμων πραγμάτων. ένα κλεμμένο κινητό τηλέφωνο πανομοιότυπης αξίας και μοντέλου δεν μπορεί να αντικατασταθεί από ένα άλλο του ίδιου μοντέλου και αξίας, η ζωή του βρίσκεται στις πληροφορίες του κλεμμένου κινητού τηλεφώνου, οι οποίες μορφοποιήθηκαν σύμφωνα με την ευαισθησία του.
Μια αεροπορική εταιρεία γνωρίζει ότι ένας επιβάτης δεν είναι ισοδύναμος ή εναλλάξιμος με έναν άλλο. Είναι εύκολο για το αεροσκάφος να καταλάβει ότι, πρώτα απ 'όλα, το βάρος του επιβάτη είναι θεμελιώδες, και το ύψος, σε ένα μικρό αεροσκάφος, είναι μια εξαιρετικά ευαίσθητη μεταβλητή όταν το βάρος του αεροσκάφους είναι ένας καθοριστικός παράγοντας. Λοιπόν, πού εφαρμόζεται παγκοσμίως η μαθηματική ισότητα; Γιατί επινοήθηκε αυτή η υποτιθέμενη ισότητα;
Όταν μιλάμε για ένα δισεκατομμύριο μονάδες, νομίζουμε ότι κανείς, κανένας άνθρωπος, δεν έχει καταφέρει να μετρήσει από το ένα έως το ένα δισεκατομμύριο. Θα χρειαζόταν περισσότερο από μια ζωή για να το κάνει αυτό.
Αν βάλετε τα χαρτονομίσματα της μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας σε μια μηχανή για να τα μετρήσει, θα περνούσε μια εβδομάδα μετρώντας ένα δισεκατομμύριο χαρτονομίσματα χωρίς να σταματήσει.
Τι είναι λοιπόν το άπειρο;
Για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς, μια ποσότητα που είναι άπειρη θα ήταν εύκολα ένα δισεκατομμύριο ή ένα τρισεκατομμύριο.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν είχαν αριθμητικό σύμβολο για ένα εκατομμύριο! Ήταν μια πολύ μεγάλη ποσότητα για να θεωρηθεί καν ότι οτιδήποτε στο σύμπαν θα μπορούσε να φτάσει τον αριθμό ένα εκατομμύριο.
Έτσι, η Αστρονομία παίζει με ποσότητες δισεκατομμυρίων επί δισεκατομμυρίων σαν να μιλούσε για πράγματα που είναι ανθρώπινα μετρήσιμα. Θα μπορούσε να σταματήσει στο ένα τρισεκατομμύριο, που είναι ένα έτος φωτός, αλλά η αλαζονεία και η τρέλα των αστρονόμων δεν αρκούνται σε αυτό το όριο και εφηύραν το αμέτρητο άπειρο.
Το πρακτικό άπειρο είναι ένα τρισεκατομμύριο. Οτιδήποτε το ξεπερνά δεν έχει κανένα νόημα για τους ανθρώπους.
Δυόμισι εκατομμύρια έτη φωτός μας χωρίζουν από την Ανδρομέδα, τον γαλαξία που βρίσκεται πιο κοντά μας! Μπλόφαρουν, κοροϊδεύουν την ψυχική μας υγεία.
Εκατό χιλιάδες έτη φωτός, ίσως διακόσια, είναι το μέγεθος του γαλαξία μας! Αυτό το αχνό μικρό αστέρι στον ουρανό είναι ο Άρης, που ονομάζεται πλανήτης, ανεξάρτητα από την κατηγορία, οπότε μας χρειάζονται τουλάχιστον εννέα μήνες για να φτάσουμε εκεί, όταν είναι πιο κοντά στη Γη, αυτό το διακριτικό και σχεδόν ανεπαίσθητο μικρό φως.
Έχουμε χάσει την αίσθηση της Αριθμητικής μας;
Ο συνολικός αριθμός των τυπωμένων χαρτονομισμάτων δολαρίων δεν έχει ξεπεράσει ποτέ το ενάμισι τρισεκατομμύριο δολάρια. Τα υπόλοιπα καταγράφονται, γι' αυτό και οι δισεκατομμυριούχοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να καθίσουν στα χαρτονομίσματα που αντιπροσωπεύουν την περιουσία τους. Θα ήταν αδύνατο να μετρήσουν, να μεταφέρουν και να ξοδέψουν φυσικά όλα αυτά τα χρήματα. θα προκαλούσε την κατάρρευση οποιασδήποτε τράπεζας.
Τα αστρονομικά ποσά είναι ένα μεταφορικό επίθετο για πράγματα άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων.
Η αστρονομία έχει υποβαθμίσει την αριθμητική. Πώς μπορούν να είναι τόσο σίγουροι για το τι συνέβη πριν από 14,8 δισεκατομμύρια χρόνια στο σύμπαν; Δεν μπορείτε να υπολογίσετε κάθε βήμα μιας τόσο τεράστιας περιόδου. Φαινόμενα εδώ στη Γη, όπως η 3.000 ετών Αιγυπτιακή Αυτοκρατορία, η 800 ετών Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο 988 ετών Μεσαίωνας, είναι οι πιο εκτενώς καταγεγραμμένες ιστορικές μας εμπειρίες. Φαίνεται άπειρο. Γενιές γεννήθηκαν και πέθαναν στον Μεσαίωνα χωρίς να γνωρίζουν ότι βρίσκονταν στον Μεσαίωνα, χωρίς να γνωρίζουν τι υπήρχε πριν και εκτός του Μεσαίωνα. Η ζωή μας είναι μεταξύ πενήντα και εκατό ετών στο όριο, επομένως οι αριθμοί είναι εντελώς άχρηστοι, όπως οι πρώτοι γαλαξίες που εκτιμάται ότι σχηματίστηκαν "μόλις 200 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη". Φαίνεται ασήμαντο, γελοίο. Παίζουμε ανεύθυνα με την αριθμητική.
Τίποτα από όσα συνέβησαν πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια στο σύμπαν, ή ακόμα και πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια, δεν μπορεί να αξιολογηθεί και να βιωθεί μέσα στην ανθρώπινη αντίληψή μας. Πρέπει να μετριάσουμε την ιδέα της Αστρονομίας και να αρχίσουμε να κατανοούμε ποια είναι η ταχύτητα του φωτός, η οποία είναι πολύ ασήμαντη σε σύγκριση με τις διαστάσεις του γαλαξία μας, και να αναιρέσουμε αυτό το αίσθημα της ελαχιστοποίησης του ηλιακού μας συστήματος σαν να ήταν η αυλή μας. Αυτά είναι γιγάντια πράγματα που έχουμε μάθει να αγνοούμε και να υποτιμούμε, όπως ο πλανήτης Δίας, ικανός να περιέχει 1.300 Γαίες, ή ο ήλιος, ικανός να περιέχει δέκα χιλιάδες πλανήτες στο μέγεθος του Δία. Παίζουμε με αμέτρητες αποκαλυπτικές διαστάσεις, και λόγω της αλαζονείας μας, δεν σκεφτόμαστε πλέον καν τη Γη στην οποία ζούμε, η οποία είναι τόσο μεγάλη που μας χρειάζεται ακόμα 50 ώρες πτήσης για να κάνουμε τον κύκλο της Γης και ενενήντα λεπτά για να ολοκληρώσει ο διαστημικός σταθμός την τροχιά του.
Ξεχάστε το άπειρο. Το άπειρο θεωρείται επαρκώς ως το μέγεθος τρισεκατομμυρίων. Πέρα από αυτό, ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να συλλάβει και να καταλάβει. Όλα τα άλλα είναι αλαζονική υπερηφάνεια, υπερηφάνεια και αστρονομικό μαθηματικό παραλήρημα!
Το κύριο λάθος του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb (JWST) και του διδύμου του, του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble, είναι ότι, απίστευτα, οι αστρονόμοι, οι αστροφυσικοί και οι μαθηματικοί στα αστεροσκοπεία ξέχασαν να σχετικοποιήσουν τις μετρήσεις απόστασης που καταγράφονται στα κάτοπτρα που αντανακλούν φως ή ακτίνες από το μακρινό παρελθόν των γαλαξιών. Αυτή η έλλειψη προσοχής πηγάζει από τη μετατόπιση των γαλαξιών και τη θέση του παρατηρητή μέσα στο τηλεσκόπιο. Πρέπει επίσης να λάβουν υπόψη τη σχετική ταχύτητα μεταξύ του παρατηρούμενου αντικειμένου, η οποία είναι 14 δισεκατομμύρια έτη φωτός στο παρελθόν, και την τρέχουσα θέση του όταν το φως που εκπέμφθηκε πριν από 14 δισεκατομμύρια χρόνια εισήλθε στο τηλεσκόπιο. Αυτό το σφάλμα μετατόπισης θα αύξανε την τρέχουσα υπολογισμένη ημερομηνία και απόσταση της παρατήρησης κατά τουλάχιστον τριάντα φορές.
Είναι σαν να προσπαθείς να μετρήσεις ακαριαία την απόσταση μεταξύ ενός ατόμου που στέκεται όρθιος και ενός αυτοκινήτου που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα, εκτός από το ότι σε αυτήν την περίπτωση, η θέση του τηλεσκοπίου έχει μεταβληθεί αστρονομικά κατά τη διάρκεια των 14 δισεκατομμυρίων ετών από τότε που το φως έφυγε από το αστρικό αντικείμενο και έφτασε στις οπτικές επιφάνειες του τηλεσκοπίου σήμερα.
Nenhum comentário:
Postar um comentário