Roberto Pupo Moreno: Το φτωχό παιδί του μηχανοκίνητου αθλητισμού
Ο Moreno πρέπει να με θυμάται – ήμουν ένα από τα ελάχιστα μαύρα αγόρια εκείνες τις πρωτοποριακές μέρες της Μπραζίλια στο Plano Piloto – από εκείνη την εποχή που αγωνιζόταν με μοτοσικλέτες στο «Buracão», την ανασκαφή όπου χτίστηκε η Στρατιωτική Σχολή της Μπραζίλια, «CMB», όπου είδα αυτό το αγόρι να κάνει πράγματα τσίρκου με τη μοτοσικλέτα του.
Είναι απίστευτος ο έλεγχος που έδειχνε σε μια μοτοσικλέτα από νεαρή ηλικία, και σε αγώνες καρτ που ανταγωνίζονταν πλούσια παιδιά με ιταλικούς κινητήρες Parrilla, από τον Daniel Ortega, τον Slavieiro, τον Alex – ο τελευταίος ήταν ο δάσκαλός μου στην Εκκλησία Memorial Baptist.
Στους μυστικούς αγώνες αυτοκινήτων τα πρωινά στο Hotel Nacional, στο CASEB, στα 1000 χλμ. της Μπραζίλια με το «Ασχημόπαπο» της Μπραζίλια, χτισμένο στην πίσω αυλή ενάντια σε επαγγελματίες με τα πολύ ακριβά Puma και Alfa, όλα ήταν ένα πάρτι.
Πάντα θαύμαζα την πονηριά του στα καρτ, τη μηχανική του ικανότητα και το θάρρος του, ακόμα και όταν έσπασε το πόδι του αγωνιζόμενος με τη μοτοσικλέτα του και επιδεικνύοντας τις επιδείξεις του στις λακκούβες. Υπήρχαν άλλοι όπως ο Φράνκο και άλλοι που δεν θυμάμαι πια.
Για μένα, θα ήταν ένας σπουδαίος μοτοσικλετιστής. Ήταν μαγικός σε δύο τροχούς, όπως ακριβώς ο Έμερσον Φιτιπάλντι ήταν πολύ καλός στις μοτοσικλέτες.
Όπως ο ίδιος ομολογεί:
α) ήταν ανοργάνωτος·
β) του έλειπε η πειθαρχία·
γ) δεν ήταν σωματικά προικισμένος·
δ) ήταν εριστικός και ανυπόμονος.
Βαθιά μέσα του, δεν ήθελε ποτέ να γίνει πρωταθλητής· απολάμβανε τη ζωή ως μπον βιβάν από το Ρίο. Ο Νέλσον το γνώριζε αυτό καλά επειδή ο Νέλσον ήταν αποφασιστικός, πειθαρχημένος, ένας πονηρός Καριόκας όταν χρειαζόταν να προκαλέσει προβλήματα, αλλά με το μυαλό ενός Παουλίστα - ψυχρός και χωρίς συναισθήματα.
Ο Μορένο, από την άλλη πλευρά, ήταν πολύ συναισθηματικός· ήταν ένα φτωχό αγόρι που το παράκανε. Δούλεψα με τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον Ρικάρντο Μορένο, ο οποίος ήταν αναλυτής συστημάτων για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην Μπραζίλια το 1978. Ήταν ενθουσιασμένος και μόνο που είχε έναν αδερφό στην Ευρώπη, αλληλεπιδρώντας με τα μεγαλύτερα ονόματα της Φόρμουλα 1, μια καριέρα παρόμοια με του αδερφού μου, του Νεγκρέτε. Με μόλις τέσσερα χρόνια σχολικής εκπαίδευσης, έκανε παρέα με τα παιδιά της ελίτ της Μπραζίλια, όπως τον Μορένο, και από αυτή τη σχέση ή το δίκτυο, εκτοξεύτηκε εκεί που ποτέ δεν ονειρευόταν να βρεθεί. Όλα ήταν ένα κέρδος και για τους δύο.
Πολλοί άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι η καριέρα του ήταν μια αποτυχία, αλλά με όλη την προσπάθεια και τη φήμη των Μπαρικέλο, Μάσα, Νελσίνιο και περισσότερων από 120 άλλων Βραζιλιάνων οδηγών που πέρασαν από ομάδες μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ σε όλες τις κατηγορίες, ο Μορένο δεν θεωρήθηκε υπεύθυνος όπως ο Μπαρικέλο μετά τον θάνατο του Σένα, ούτε όπως πιέστηκε ο Μάσα.
Είναι δύσκολο να συνοψίσει κανείς την επαγγελματική ζωή μιας τόσο πολυάσχολης και ποικίλης καριέρας, με εκατοντάδες τρόπαια, ένα πρωτάθλημα Formula 3, ένα βρετανικό πρωτάθλημα Formula Ford, ένα πρωτάθλημα Karting, δύο νίκες IndyCar, δεύτερη θέση σε πολλούς αγώνες, συμπεριλαμβανομένης της Formula 1 στη Σουζούκα, ανάπτυξη του πρώτου κιβωτίου ταχυτήτων με λαβή αλλαγής ταχυτήτων της Formula 1 και πολυάριθμες θητείες με μεγάλες ομάδες Formula 1, IndyCar και CART.
Στην αρχή και σχεδόν στο τέλος της καριέρας του, ο Piquet αγωνίστηκε ενάντια στην αδιαφορία των βραζιλιάνικων μέσων ενημέρωσης. Δεν κληρονόμησε κανένα από το κύρος που καθιέρωσε ο Emerson Fittipaldi, οπότε τραυματίστηκε επειδή, ενώ αγωνιζόταν στην Αγγλία, ο πλούσιος οδηγός του Σάο Πάολο, Chico Serra, εμφανίστηκε στις πρώτες σελίδες, ενώ ο Nelson έσπασε ρεκόρ και τίποτα δεν αναφέρθηκε στη Βραζιλία.
Μαγικά προστατευμένος από αυτά τα πράγματα, η διακριτική καριέρα του Moreno, η οποία τον είδε να νικάει 200 πρωτοεμφανιζόμενους στο φεστιβάλ Formula Ford στην Αγγλία, δεν επηρέασε τον Moreno επειδή απλώς ήθελε να είναι εκεί.
Έμεινα στην Μπραζίλια από το 1970 έως το 2021. Έζησα εκεί για 51 χρόνια, συνταξιοδοτήθηκα και μετακόμισα στη Σάντα Καταρίνα. Παντρεύτηκα και απέκτησα παιδιά στην Μπραζίλια. Είμαι αδελφός του Νεγκρέτε, πρώην μέλους της Λετζιάο Ουρμπάνα. Είδα τη γέννηση πολλών διασημοτήτων επειδή τότε υπήρχαν λίγο πάνω από εκατό χιλιάδες κάτοικοι, οπότε όλα ήταν πολύ κοντά το ένα στο άλλο, όπως ο διάσημος τραγουδιστής Fagner που ζούσε στο οικοδομικό τετράγωνο 312 North, ο χαρακτήρας Praga από το Xuxa Show, η χορεύτρια Mírian Cassino από την τηλεοπτική εκπομπή Cassino do Chacrinha, ο λοχίας Hollembar που πέθανε σώζοντας ένα παιδί από βίδρες στο πηγάδι στον ζωολογικό κήπο της Μπραζίλια, η δεύτερη θέση στην κατάταξη, η όμορφη γειτόνισσά μου, η παρουσιάστρια του TV Globo, Consuelo Badra, ο κατασκευαστής και κτηματομεσίτης Paulo Octávio, που ήταν πελάτης του πατέρα μου, ένας δικηγόρος, ο Kássio, ο σκιτσογράφος της εφημερίδας Correio Brasiliense, και άλλοι όπως η θεατρική εταιρεία Os Melhores do Mundo. Όλα αυτά βρίσκονται στο βιβλίο μου στο Amazon, Meu Irmão Billy ASIN B09CMBYD13, όπου αφηγούμαι πολλές ιστορίες από εκείνη την εποχή των πρωτοπόρων της Μπραζίλια. Μπραζίλια, συμπεριλαμβανομένης της Legião Urbana.
Nenhum comentário:
Postar um comentário