Ένα Άβυσσος για τη Δυτική Ανθρωπότητα

Hikikomore στην Ιαπωνία. Η τελική λύση στις σκανδιναβικές χώρες. Κανένας αξιοπρεπής λαός δεν θα μπορούσε να κατοικήσει σε έναν κόσμο που αυτοκαταστρέφεται. Από την κοκαΐνη μέχρι τη φαιντανύλη, η μόνη διέξοδος. Η αυτοκτονία είναι ξεπερασμένη. Το τέλος μπορεί να είναι πιο λαμπερό και πιο πολιτικό. Τέλος στο να κρύβεσαι στην κρεβατοκάμαρά σου όπως οι hikikomores. Νέοι Ιάπωνες περιφέρονται τώρα στους δρόμους του Τόκιο μέρα νύχτα, νιώθοντας ότι δεν έχουν τίποτα να κάνουν, αντί να κρύβονται στις κρεβατοκάμαρές τους. Η ένταση στην κοινωνική δομή του πρώτου κόσμου κλιμακώνεται από την έκρηξη της φούσκας του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης το 1929, η οποία αποκάλυψε την κρίση που κατέκαψε τη βορειοαμερικανική κοινωνία μετά την ποτοαπαγόρευση, η οποία προσπαθούσε να ξεπεράσει την πρώτη υπαρξιακή κρίση του μοντέλου ευημερίας της εύπορης καταναλωτικής κοινωνίας. Από τότε που πέτυχε τη μεγαλύτερη ευημερία που μπορούσε να επιτύχει μια κοινωνία με τη συναισθησία της Βιομηχανικής Επανάστασης - του δημιουργού του βιομηχανικού καπιταλισμού, ο οποίος επισκίασε την εφεύρεση του καπιταλισμού της οικονομικής φούσκας, του οποίου οι κίνδυνοι αποκαλύφθηκαν με την ολλανδική φούσκα της τουλίπας - ακόμη και τότε, η ακμάζουσα κοινωνία της Δύσης δεν κατάφερε να κατανοήσει τους κινδύνους της εκρηκτικής ευημερίας. Όπως προέβλεψε ο Μαρξ, η υπερβολική χλιδή του κεφαλαίου, ή των κεφαλαίων, τόσο των οικονομικών όσο και των βιομηχανικών, τελικά θα κατέρρεε το εικονικό μοντέλο φούσκας που κρύβεται στα επαγγελματικά σχέδια των οικονομολόγων που εκπαιδεύτηκαν στο Χάρβαρντ και το Γέιλ, οι οποίοι φαινόταν σίγουροι για τις υπηρεσίες αξιολόγησης επενδυτικού κινδύνου τους. Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα θα αποτελούσαν το τρίποδο του μοντέλου, μαζί με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Από την κατάσχεση όλου του ιδιωτικού χρυσού από τους Αμερικανούς, η οποία οδήγησε στη Διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς, γεννήθηκε το σούπερ δολάριο. Η πραγματική υποστήριξη του αμερικανικού δολαρίου ήταν πάντα το απόθεμα πυρηνικών όπλων της τριάδας των διηπειρωτικών υποβρυχίων βαλλιστικών πυραύλων, τα στρατηγικά αεροσκάφη B52, B1, B2, B21 και τα έντεκα πυρηνικά αεροπλανοφόρα, το καθένα με 90 αεροσκάφη - αυτή είναι η πραγματική υποστήριξη. Οι πολυμερείς θεσμοί απλώς κρύβουν την αμερικανική ηγεμονία με υποκριτική ρητορική πίσω από συλλογικές οντότητες όπως το ΝΑΤΟ, οι οποίες καλύπτουν στρατιωτικές επαγγέλματα που εκτείνονται σε 900 στρατιωτικές βάσεις σε πάνω από 90 χώρες. Τίποτα δεν ωφελεί τον Τζον και τη Μαίρη, απλούς πολίτες των ΗΠΑ, ιθαγενείς που δεν μπορούν καν να αντέξουν οικονομικά το κολέγιο ή την ασφάλιση υγείας. Έτσι, ο αγώνας για τη διατήρηση της λειτουργίας μιας κοινωνίας βασίζεται στους υψηλούς μισθούς, οι οποίοι έχουν γίνει παγίδα για τη φυγή βιομηχανιών προς την Ασία και τις περιφερειακές χώρες, παίρνοντας θέσεις εργασίας και παραγωγή πλούτου στους Κινέζους, Κορεάτες, Βιετναμέζους, Ινδονήσιους, Σιγκαπουριανούς, Ταϊβανέζους, Ινδούς και Καναδούς. Όλα φαινόταν να λειτουργούν τέλεια, αρκεί το εργοστάσιο του δολαρίου και η κυκλοφορία των χρεωστικών τίτλων να μπορούν να ανακυκλώνονται ασταμάτητα. Αλλά ο Μπάιντεν ήρθε και αποκάλυψε τη στρατηγική κόβοντας τον εμπιστευτικό χρηματοοικονομικό δακτύλιο με την τιμωρητική, μονομερή, εξωδικαστική δήμευση των οικονομικών της Ρωσίας, με στόχο να βλάψει και να ελέγξει τη Ρωσία. Εξέθεσε τον κόσμο στη διαφθορά και τη διαταραχή του συστήματος SWFIT και απέδειξε ότι ένα διεθνές σύστημα δεν υπήρξε ποτέ. ότι ήταν μια οικονομική μυθοπλασία, απλώς ένας άλλος βραχίονας μιας απροσδιόριστης και μυστικής ομάδας μεγάλων παικτών, Μεγάλων Παικτών όπως η BlackRock και τα γενόσημα φάρμακά της. Φανταστείτε να μην υπήρχε κανένα δυτικό έθνος που να μπορούσε να ανταγωνιστεί οικονομικά ή χρηματοδοτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το ενιαίο διεθνές νόμισμα που, για να κερδίσει την υποστήριξη των αντιστεκόμενων κυβερνήσεων, απλώς καταθέτει μερικά δισεκατομμύρια δολάρια στους τραπεζικούς λογαριασμούς διεφθαρμένων ξένων αρχηγών κρατών. Και για όσους αρνούνται να δεχτούν δωροδοκίες, κατηγορούνται για δικτατορίες, παραβιάσεις των δικαιωμάτων των φτωχών, παραβιάσεις της εκλογικής διαδικασίας, φτώχεια που προκαλείται από πολιτική κακοδιαχείριση, απαγωγή των πλούσιων τάξεων για να τους εντυπωσιάσουν με τον τρόπο ζωής τους, παραχώρηση μέρους της επικράτειάς τους, ώστε πλούσιοι ξένοι από τις δυναστείες της φτώχειας να μπορούν να περάσουν τις διακοπές τους στη λάμψη του πρώτου κόσμου, μόνο που δεν μπορούν καν να ονειρευτούν τη φτώχεια που περιβάλλει τα αρχοντικά τους, περιτριγυρισμένα από σκύλους, συρματοπλέγματα, μεγάλες πύλες, συναγερμούς και φύλακες ασφαλείας. Έτσι, όταν κάποιος από αυτούς τολμά να αμφισβητήσει την πολυτέλειά σας, μια συνάντηση στο ξενοδοχείο Ritz επαναφέρει την τάξη για το ποιος καθορίζει την αξία των εμπορευμάτων στην παντομίμα των ανταλλαγών εμπορευμάτων και συναλλάγματος. Το Bretton Woods είναι εκεί για να μας υπενθυμίσει ότι χωρίς κάρτα SWIFT, δεν υπάρχουν διεθνείς σχέσεις. Οι φτωχοί είναι αγενείς και βίαιοι. Κλέβουν και σκοτώνουν. Τους φέρατε από τη Μητέρα Αφρική και ήρθαν αλυσοδεμένοι σε πλοία χωρίς κρεβάτια, μπάνια ή τουαλέτες. Αναμείξατε οικογένειες, δημιουργήσατε ένα σύστημα διασταύρωσης για την αναπαραγωγή τους, και τους μαστιγώσατε, τους κακομεταχειριστήκατε, δεν τους πληρώσατε ποτέ μισθούς. Απαγορεύσατε τη λατρεία τους, τους χορούς τους, τις θρησκείες τους. Τους ταπεινώσατε, τους φτύσατε, τους βιάσατε, τους απαγορεύσατε να μάθουν ανάγνωση. Μετά τους αφήσατε ελεύθερους σαν ζώα που αφήνονται ελεύθερα στο βοσκότοπο, και τώρα παραπονιέστε ότι κατέλαβαν το Χάρλεμ και είναι βίαιοι, αντικοινωνικοί και βρώμικοι. Αυτό είναι το Η λογική της ηλιθιότητας και της καταπίεσης σημαίνει ότι δεν μπορούν να πλουτίσουν ή να ξεχωρίσουν. Αν φυτέψουν μπανάνες, έρχονται και ανατρέπουν κυβερνήσεις που καλλιεργούν μπανάνες για να κοροϊδέψουν τις «Δημοκρατίες της Μπανάνας». Εγκαθιστούν έναν κυβερνήτη μπανάνας για να επιβλέπει τις διεθνείς εταιρείες εμπορίας μπανάνας για εξαγωγές. Το ίδιο ισχύει και για το ζαχαροκάλαμο, τον καφέ, τις καρύδες, το κακάο, τα πορτοκάλια - όλα όσα μπορούν να κατασχεθούν από τροπικές χώρες - και μετά κοροϊδεύουν την οπισθοδρόμησή τους. Αυτή η λογική τελικά τους ωθεί σε εναλλακτικές λύσεις για να αμφισβητήσουν το σύστημα, κάτι που ενθουσιάζει ιδιαίτερα τους υπανάπτυκτους νέους που, χωρίς εναλλακτικές λύσεις, σχηματίζουν κομμουνιστικές ομάδες για να εξοργίσουν τον μεγάλο Σατανά του διεθνούς χρήματος. Έτσι, επιστρέφουν την εξέγερση με κυρώσεις, αποκλεισμούς, διεθνή απομόνωση, ώστε ο λαός να μπορέσει να ανατρέψει τις δικές του κυβερνήσεις. Παρόλο που γνωρίζουν ότι δεν έχει αποφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα πουθενά, οι κομμουνιστικές κυβερνήσεις συνεχίζονται στην Κούβα, τη Βόρεια Κορέα, το Αφγανιστάν, τη Ρωσία, το Νταγκεστάν, τη Λευκορωσία, τη Μολδαβία, τη Σερβία, το Ιράκ, τη Συρία - παντού όπου έχουν γίνει προσπάθειες να αποπλανηθεί ο λαός με τιμωρία. Ο λαός δεν έχει αντιδράσει ποτέ στην απομόνωση και τα μποϊκοτάζ όπως έκαναν στη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, το Περού, τη Βραζιλία και την Αργεντινή για να ανατρέψουν τις αντιαμερικανικές κυβερνήσεις τους. Οι χώρες του πρώτου κόσμου είναι πολύ ακριβές για να ζήσει κανείς, με αποτέλεσμα οι μισθοί να αυξάνονται συνεχώς για να μπορέσει ο πληθυσμός να επιβιώσει στην εξαιρετικά ακριβή οικονομία. Πολλές δεν έχουν δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία συχνά κοστίζει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, ούτε έχουν δημόσια υπηρεσία υγείας. Οι εργασιακές σχέσεις είναι πιεσμένες μεταξύ εξαιρετικά αυταρχικών συνδικάτων της μαφίας και εργασιακών καθεστώτων που δεν έχουν κοινωνικές εγγυήσεις, καθιστώντας τις βιομηχανίες μη βιώσιμες χωρίς μηχανοποίηση και ρομποτικοποίηση, αυτοματοποίηση και εξαιρετικά εξελιγμένες διαδικασίες. Αυτό αναγκάζει τους νέους να σπουδάζουν από την ηλικία των τριών έως των είκοσι τεσσάρων ετών για να κερδίσουν ένα ελάχιστο εισόδημα και να επιτύχουν κοινωνική ένταξη με ευρωπαϊκό καθεστώς. Αυτό αφήνει τον πληθυσμό χωρίς εναλλακτικές λύσεις σε λιγότερο εξελιγμένες εργασίες για υποασφαλισμένους αλλοδαπούς μετανάστες, οι οποίοι καταλήγουν να αποτελούν μέρος μιας καλά αμειβόμενης ελίτ που δεν ενσωματώνεται ποτέ κοινωνικά και δεν γίνεται ποτέ αποδεκτός ως ίσος τοπικά. Έτσι, οι αποτυχημένοι του πρώτου κόσμου πετιούνται στους δρόμους υποβιβάζοντας τους εαυτούς τους με σκληρά ναρκωτικά, αυτοκτονούν, απομονώνονται από την κοινωνία, αόρατοι, άρρωστοι στην ψυχή και το πνεύμα, δεν θέλουν να παντρευτούν, να έχουν σχέσεις, να κάνουν παιδιά, να παράγουν και ντρέπονται για συγγενείς και φίλους και αιχμαλωτίζονται από αντισυστημικές μαχητικότητες όπως: Ναζί, ρατσιστικές, ξενοφοβικές ομάδες, ροκάδες, σέρφερ, σκέιτερ, break dancers, μουσικές και πολιτιστικές υποκουλτούρες, καλλιτέχνες γκράφιτι, συμμορίες, antifa, φεμινίστριες, εθισμένες, αλκοολικές, τσιγκούνηδες, χούλιγκαν, δολοφόνοι, κλέφτες, πλαστογράφοι, χάκερ, κράκερ, χίπις, εναλλακτικοί, με τατουάζ, piercing. Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político