Πολιτισμός και Ιδεολογία
Δύο σύνθετες έννοιες που απαιτούν περισσότερο κατανόηση παρά εξήγηση.
Η λέξη πολιτισμός έχει πάνω από πενήντα ορισμούς, από τις επιστήμες της Ανθρωπολογίας, της Ιστορίας και της Κοινωνιολογίας.
Υπάρχουν επίσης πολύ βαθιές αντιλήψεις για τον πολιτισμό στην Ψυχολογία. Γνωρίζουμε ότι ο πολιτισμός δημιουργεί συμβολικό νόημα (τα σύμβολα είναι νοητικές εικόνες και συναισθηματικές αισθήσεις) για τις ανθρώπινες πράξεις και γεγονότα. Όλα όσα νομίζουμε έχουν πολιτιστικό νόημα.
Σκεφτείτε μια γλώσσα που μόλις δημιουργήσατε. Αν δεν υπάρχει κανείς άλλος στον κόσμο ικανός να την καταλάβει και να την μιλήσει, είναι άνευ νοήματος.
Μια γλώσσα έχει σχεδιαστεί για να ανταλλάσσουν οι άνθρωποι πληροφορίες και να επικοινωνούν με ακρίβεια. Μια γλώσσα ανήκει σε μια κοινότητα και δημιουργείται συλλογικά από την κοινότητα. Είναι ιδιοκτησία της κοινότητας, μια πολιτιστική κληρονομιά.
Η επικοινωνία δεν γίνεται μόνο μέσω της γλώσσας. Το γνωρίζουμε αυτό. Τα μωρά και τα ζώα επικοινωνούν, τα φυτά ανταλλάσσουν πληροφορίες.
Το νευρικό μας σύστημα επικοινωνεί σε όλο το σώμα μεταξύ των βιοσυστημάτων. Τα Τ-λεμφοκύτταρα επικοινωνούν για να κατευθύνουν το ανοσοποιητικό σύστημα στην καταπολέμηση ιών, βακτηρίων και οποιουδήποτε παράγοντα εισβάλλει στα κύτταρα του σώματος.
Για την επικοινωνία μεταξύ μας, απαιτείται ένα σύστημα σηματοδότησης που ονομάζεται πρωτόκολλο. Πρόκειται για ένα γραπτό ή άγραφο εγχειρίδιο που μπορεί να είναι οπτικό ή συμβολικό, ακουστικό ή γραμμένο ως αλφάβητο και λεξιλόγιο, με γραμματικούς και σημασιολογικούς κανόνες που πρέπει να κωδικοποιηθούν από τον αποστολέα και να αποκωδικοποιηθούν από τον δέκτη.
Ο πολιτισμός ξεκίνησε όταν επιτεύχθηκε αυτή η συμφωνία εντός της κοινότητας για την ανταλλαγή μηνυμάτων σε υψηλότερο επίπεδο γνωστικής εξέλιξης. Από μια έκφραση προσώπου, ένα σήμα κυκλοφορίας, ένα πεσμένο δέντρο ή ένα σπασμένο κλαδί, μια μυρωδιά, μια κραυγή - όλες οι πληροφορίες σηματοδοτούν επικοινωνία που προέρχεται από έναν πολιτισμό.
Ο πρώτος μας ορισμός του πολιτισμού θα ήταν τότε η ικανότητα επικοινωνίας συναισθημάτων, επιθυμιών, ειδοποιήσεων, πληροφοριών και οδηγιών. Έτσι, τα όντα μπορούν να επικοινωνούν και να ανταλλάσσουν έναν κώδικα που μπορεί να είναι ή να μην είναι καλά κατανοητός. Μπορεί να προκύψουν προβλήματα επικοινωνίας. Όσο πιο προετοιμασμένος είναι κανείς να αποκρυπτογραφήσει τον πολιτισμό, τόσο ευκολότερη γίνεται η επικοινωνία.
Η γλώσσα μπορεί να είναι μια ξένη ή τοπική γλώσσα, μια διάλεκτος, αργκό ή μια «γλώσσα» (slang) όπως η «γλώσσα» (slang) που χρησιμοποιείται από οικονομολόγους, γιατρούς, μηχανικούς, μουσικούς, skateboarders και ναυτικούς. Κάθε ομάδα έχει τον δικό της τρόπο ανταλλαγής πληροφοριών εντός του δικού της πολιτισμικού πλαισίου, που ονομάζεται συγκεκριμένες υποκουλτούρες.
Η πολιτική είναι μια υποκουλτούρα με τη δική της γλώσσα, ξεχωριστή από την υπόλοιπη κοινωνία, με τα δικά της σύμβολα, έθιμα και μεθόδους. Αυτή είναι η περίπτωση των γιατρών, των μηχανικών, των μηχανικών, των νέων, των Προτεσταντών, των Καθολικών και των skateboarders - όλοι εκ των οποίων έχουν τα δικά τους γλωσσικά πρότυπα και τρόπους επικοινωνίας εντός του δικού τους κόσμου.
Αυτό που θα εξετάσουμε είναι ο τρόπος και το λεξιλόγιο της πολιτικής «γλώσσας».
Η πολιτική συμπεριφορά δεν πρέπει να συγχέεται με την καθημερινή κοινωνική ή οικιακή συμπεριφορά εκτός της πολιτικής σφαίρας.
Οι άνθρωποι είναι όντα με πολλαπλές σχέσεις. Αυτό σημαίνει ότι ένας πολιτικός συνδέεται ταυτόχρονα με πολλές ομάδες και χρησιμοποιεί πολλά είδη γλώσσας ειδικά για κάθε μία από τις ξεχωριστές και διακριτές ομάδες. Για παράδειγμα:
1 – Ενήλικας άνδρας·
2 – Νέος άνδρας·
3 – Παντρεμένος άνδρας·
4 – Άγαμος άνδρας·
5 – Χαρτοπαίκτης·
6 – Χριστιανός εκκλησιαζόμενος·
7 – Άγαμη γυναίκα·
8 – Νεαρή μητέρα·
9 – Γιαγιά·
10 – Οπαδός ποδοσφαίρου·
11 – Δάσκαλος·
12 – Αστυνομικός·
13 – Οδηγός·
Αυτά είναι μόνο μερικά από τα χιλιάδες παραδείγματα ομάδων στις οποίες ανήκουν οι άνθρωποι, και σε κάθε μία από αυτές, πρέπει να δεσμευτούν να επικοινωνούν σύμφωνα με τους κανόνες και με σωματική, οπτική, γραπτή και προφορική γλώσσα για να γίνουν αποδεκτοί και να παραμείνουν μέλη της ομάδας.
Δεν υπάρχει σχολείο για να μάθει κανείς την κουλτούρα μιας ομάδας, ενός λαού. Ακόμα και ο σωστός τόνος των λέξεων και η τονική προφορά των συλλαβών ανήκουν στον τοπικό πολιτιστικό κώδικα. Οι ξένοι μπορούν να μάθουν τη γλώσσα, αλλά η ακριβής τοποθέτηση λέξεων, φράσεων και προφοράς διαθέτει αποχρώσεις και μυστικά που οι ντόπιοι μπορούν να αντιληφθούν σε έναν ξένο ή ξένο.
Ούτε η πολιτική κουλτούρα μπορεί να διδαχθεί· είναι μια πολιτιστική συμπεριφορά με τα δικά της σύμβολα και γλώσσα, όπως ακριβώς ένας νεοφώτιστος αρχάριος χρειάζεται να ενθρονιστεί στην κουλτούρα και τη λειτουργία, στην αισθητική γλώσσα του σώματος και στην ηθική στάση σύμφωνα με τη θρησκευτική κοινότητα.
Δεν θα περιγράψω λοιπόν την πολιτική κουλτούρα, καθώς είναι σαφές ότι κάθε χώρα έχει τα δικά της μοναδικά στοιχεία στην πολιτική της κουλτούρα, τα οποία δεν μπορούν να αντιγραφούν, να διδαχθούν ή να μεταφερθούν σε άλλες χώρες και αντίστροφα.
Δεν υπάρχει καθολική μορφή δημοκρατίας που να ισχύει παντού σε οποιαδήποτε χρονική δέσμη. Όταν οι Ευρωπαίοι έφτασαν στη μελλοντική Αμερική, ούτε οι ιθαγενείς Αμερικανοί ούτε οι αποικιοκράτες γνώριζαν τους πολιτισμούς τους, τη σημασία κάθε πράξης, ούτε την αξία της ανακάλυψης, ούτε την κλίμακα των εδαφών που ανακαλύφθηκαν, ούτε τους πολιτισμούς που βρέθηκαν εκεί.
Τόσο ο αποικιοκράτης όσο και οι αποικιοκράτες, έμαθαν ο ένας από τον άλλον: οι Ευρωπαίοι έμαθαν να καπνίζουν, έμαθαν να κάνουν μπάνιο, έμαθαν την άνεση της άγριας φύσης χωρίς την ακαμψία των χρονοδιαγραμμάτων, των ρουτινών ή την οικονομία της συσσώρευσης. Έφεραν ντομάτες, σοκολάτα και πατάτες από εδώ και παρέλαβαν τη γλώσσα, τις πόλεις, την πυξίδα, τα βιβλία, τα μαθηματικά και τα ρούχα. Ήταν μια ανταλλαγή πολιτισμών, έτσι ώστε και οι δύο πλευρές να αλλάζουν η μία την άλλη.
Υπάρχουν τόσες μορφές δημοκρατίας όσοι και οι πολιτισμοί σε διαφορετικές χώρες. Ακόμα και ο κομμουνισμός έχει διαφορετικές εκδοχές σε κάθε χώρα όπου εφαρμόστηκε και αλλάζει συνεχώς με την πάροδο του χρόνου.
Οι πράξεις των πολιτικών ακολουθούν μια ηθική διαφορετική από τις θρησκευτικές και κοινωνικά αποδεκτές ηθικές και δεοντολογικές αρχές. Η πολιτική ακολουθεί την ηθική των αποτελεσμάτων, δηλαδή: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο ηγεμόνας δεν ενδιαφέρεται για το ποιον θα βλάψει. Απλώς αναδιανέμει τα βάρη και τα οφέλη ανάλογα με την ευκολία των ευθυνών των δεσμεύσεων του Κράτους. Αυτός είναι ο αυθεντικός πολιτικός.
Οι οδηγοί ενοχλούνται όταν το φανάρι γίνεται κόκκινο καθώς διασχίζουν μια διασταύρωση, αλλά το ίδιο φανάρι, ή το αντίστοιχο του, γίνεται πράσινο για οχήματα στην αντίθετη λωρίδα ή στην παρακείμενη ή όμοια λωρίδα.
Η λειτουργία της πολιτικής είναι να τιμωρεί το ένα μέρος, ώστε το άλλο μέρος να επωφεληθεί, και όπως ένα φανάρι, το θύμα αναμένεται να λάβει αποζημίωση.
Κανένας πολιτικός υποψήφιος δεν υπόσχεται πράγματα που θα προκαλέσουν δυσφορία. Σαν να μπορούσαν να παρέμβουν χωρίς να προκαλέσουν αναταραχή και να διαταράξουν τη ζωή των ανθρώπων, όπως το σκάψιμο τάφρων και οι εκσκαφές για την εγκατάσταση λυμάτων, ομβρίων υδάτων, τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρικών συστημάτων, η πλακόστρωση ή η κατασκευή υπερυψωμένων διαβάσεων, αυτή η δυσφορία μπορεί να διαρκέσει πολύ, και οι κακοί πολιτικοί δεν ρισκάρουν να ξεκινήσουν αυτά τα έργα που αρχικά προκαλούν ταλαιπωρία και παράπονα από τον λαό.
Από την άλλη πλευρά, οι εταιρείες δεν θα επένδυαν σε έργα που δεν αποδίδουν αποτελέσματα σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, η κυβέρνηση μπορεί να εκτελέσει ένα εικοσαετές έργο, όπως η κατασκευή ενός υδροηλεκτρικού σταθμού που θα αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων για πάνω από εκατό χρόνια, ενός πυρηνικού σταθμού ή της βασικής εκπαίδευσης που θα αποφέρει αποτελέσματα για μια άλλη γενιά.
Η πολιτική είναι ένας επικίνδυνος χορός μεταξύ άμεσης ικανοποίησης και δεσμεύσεων για την επίτευξη αποτελεσμάτων που μπορεί να χρειαστούν έως και έναν ακόμη αιώνα για να επιτευχθούν και να ανταμειφθούν.
Η κουλτούρα της διαφθοράς δεν είναι χαρακτηριστικό ή προνόμιο των πολιτικών, απλώς οι πόροι του Κράτους είναι τόσο μεγάλοι που προσελκύουν την προσοχή ακριβώς λόγω της δημοσιότητας που δίνουν τα διασταυρούμενα ρυθμιστικά συστήματα εποπτείας και ελέγχου που καθιστούν την κατάχρηση κεφαλαίων πιο διαφανή.
Nenhum comentário:
Postar um comentário