Τέσσερις Εβραίοι
Η δύναμη της έννοιας της ενοχής που εισήγαγαν τέσσερις αξιοσημείωτοι Εβραίοι: ο Αϊνστάιν, ο Ιησούς, ο Φρόιντ και ο Μαρξ. Τέσσερις στοχαστές που εισήγαγαν ένα πλέγμα σκέψης στην ανθρωπότητα με έναν διαχρονικό τρόπο, όπου τα εβραϊκά μέσα ενημέρωσης επέκτειναν τη δύναμη πειθούς και λογοκρισίας τους σε άμεσα και ήπια μέσα επικοινωνίας, δίνοντας έμφαση στα κύρια επιχειρήματά τους και διατηρώντας τα στο συλλογικό ασυνείδητο παρά τις προόδους στις κοινωνικές και μαθηματικές επιστήμες.
Αναρωτιέται κανείς γιατί κάθε ανακοίνωση νέων συνόρων επιστημονικών ανακαλύψεων στη Φυσική και την Αστροφυσική ξεκινά πάντα με τη φράση: «Ο Αϊνστάιν είχε δίκιο». Μεταμόρφωσαν την αφήγηση ότι ήταν λιγότερο αρθρονόμος και περισσότερο αστρολόγος, προβλέποντας κάθε νέα επιστημονική ανακάλυψη - σε αντίθεση με το ήθος που ξεκίνησε ο Καρλ Πόπερ στη μεθοδολογία της αναιρετότητας, φαίνεται να υπάρχει η ελπίδα να είναι πάντα σε θέση να επιβεβαιώνονται παρά να διαψεύδονται ή να διαψεύδονται οι έννοιες και οι θεωρίες του Αϊνστάιν - γνωρίζοντας ότι η επιστήμη προοδεύει εάν οι καινοτομίες ξεπερνούν την προηγούμενη γνώση.
Το όριο του επιστημονικού πειραματισμού είναι η κατασκευή ενός πειραματικού πλαισίου στο οποίο το πλαίσιο της επαλήθευσης των γεγονότων είναι τελεολογικό και προβλέψιμο. Η επιστημονική έρευνα είναι προγνωστική, με μεθοδολογική αρχή, και προσανατολισμένη σε ένα μόνο αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη αναζήτηση απάντησης σε μια συγκεκριμένη και ιδιαίτερα αμφισβητούμενη και προτεινόμενη υπόθεση: η αναζήτηση ενός ιού δεν θα οδηγήσει ποτέ στην εύρεση μιας καμήλας, επειδή το ερευνητικό πλαίσιο δεν περιλαμβάνει κάμερα για να συλλάβει ή να ανιχνεύσει μια καμήλα. Αυτά είναι πλαίσια διαφορετικών, αποκλινόντων περιβαλλοντικών και οργανικών συσκευών: αυτό ονομάζεται επιστημονική ενοργάνωση.
Τι σημαίνει η επιστημονική πρόκληση να μην προσπαθήσουμε ποτέ να αρνηθούμε τις δηλώσεις του Αϊνστάιν - ακόμη και να θέσουμε σε κίνδυνο το μέλλον της Φυσικής, πάντα υποδουλωμένης στις ιδέες του Αϊνστάιν - εάν οι επιστημονικές υποθέσεις επεξεργάζονται και κατασκευάζονται σε μια προσπάθεια επιβεβαίωσης και όχι διάψευσης;
Θα οφείλει η ανθρωπότητα αιώνια όλα όσα γνωρίζει στον Εβραίο, τον Θεό της Φυσικής, χωρίς να μπορεί να αντικρούσει τις αλάνθαστες ιδέες του; Πού θα βρισκόμασταν αν τα άλογα εξακολουθούσαν να μεταφέρουν ανθρώπους και αγαθά στη Νέα Υόρκη σήμερα; Ποια μυστική ομάδα ασχολείται περισσότερο με την επιστημονική άτρωτοτητα και το απαραβίαστο του Αϊνστάιν παρά με το σπάσιμο του παλιού επιστημονικού παραδείγματος που θα μας επέτρεπε να απελευθερωθούμε από το παλιό για να δημιουργήσουμε το σύγχρονο, ικανό να ξεπεράσει την ταχύτητα του φωτός και τα όρια του χρόνου και της κβαντικής νανοτεχνολογίας;
Δεν πρόκειται πλέον για ζήτημα επιστημονικού επιστημολογικού μοντέλου και μεθοδολογίας· πρόκειται για μια διαμάχη για πολιτική ηγεμονία μέσω της κυριαρχίας και της χειραγώγησης του λόγου στον τυπικό γκραμσιανό πόλεμο απόψεων.
Nenhum comentário:
Postar um comentário