terça-feira, 9 de junho de 2026

Cuius culpa est?


Cuius culpa est?

Fuit tempus, ante aetatem Palaeozoicam, cum animalia loquebantur, colloquebantur, et culturam similem hominibus post milliones annorum, ante humanitatem, ante dinosauros, possidebant.

Antequam indifferentes, mutae, ordinatae, cotidianis suis rebus implendis dedicatae fierent, a nativitate ad mortem, sine protestatione sociali, sine revolutione, sine consuetudine rumpenda, in perfecta harmonia et perfecta aequalitate socialistica, formicae olim similes hominibus erant, cum problematis socialibus inaequalitatis, famis, paupertatis, invidiae, crisium, bellorum, genocidiorum, disputationum politicarum, inaequalis exploitationis occasionum laboris, inopiae operis, vagationis, denique capitalismum liberalem deserentes et communismum amplectentes.

Ante communismum, milia religionum emerserunt finem iniustitiae socialis promittentes. Prophetae formicarum sodales formicas suas allexerunt ut peccata avaritiae, fornicationis sexualis, invidiae, et avaritiae divitiarum abnegarent. Dogma fraternitatis per indoctrinationem liturgiarum et officia erga ecclesias instituerunt quae formicas conversas obligabant ut decem centesimas divitiarum et reditus sui causae religiosae darent, vitam plenae consecrationis creatori omnium formicarum, et paradisum aeternum post mortem.

Non profuit; societas formicarum iniustitiae difficultates habere perrexit et imperfecta mansit.

Deinde novus motus formicarum gigantum emersit, promittens speciem formicarum in entitates civiles transformare per expeditiones exterminationis omnes formicas a vera religione alienas petens. Iterum, nihil finivit; societas formicarum inaequalis et difficultatibus socialibus vexata mansit.

Novus conatus erat formicas bonas a malis separare, ita ortum est ideologia formicarum ut speciei superiori aliis subspeciebus inferioribus, quae naturalem inferioretatem geneticam accipere deberent; hae erant formicae formicis similes.

Genocidium formicarum fuit ubi, post longum bellum, formicae formicis similes victae sunt, et magnum odium fovebant quia se genetice superiores aliis subspeciebus formicarum inferioribus credebant. Societas problemata socialia inaequalitatis et imperfectionum non solvit.

Postea, inter sapientes formicis similes, nova idea societatis formicarum perfectae orta est: adoptio systematis gubernationis communis, ubi quaeque formica omnium formicarum futurum responsabilem fieret. Hoc systema "formicratiam" appellaverunt, ubi duces formicarum sorte eligrentur, cum repraesentantibus in consilio parlamentario etiam sorte eligendis.

Formicae queri coeperunt se non bene a systemate sortitionis repraesentari, et inquisitionem fieri debere ad determinandum quos populus repraesentari vellet. Quaeque formica nomen scriberet, haec nomina numerarentur, et formicae cum plurimis nominationibus repraesentantes fierent. Hoc systema etiam adhibitum est ad ducem formicam eligendum, quae omnium voluntates repraesentaret.

Decursu temporis, systema nominationum a formicis corruptum est, quae alios orationibus acribus deceperunt et etiam beneficia donis eligendi emerunt. Hoc systema in ignominiam incidit.

Itaque ad id quod hodie in formicis videmus pervenimus: eis vetitum est loqui, opiniones exprimere, eligere, religionem habere, familias habere, scholas frequentare, culturam habere, et formicae simpliciter ritibus ante milliones annorum constitutis obtemperant. Iam nullae difficultates sociales, nec inaequalitates, nec iniustitiam, nec querelas habent. Nulla formica fame laborat aut sine domicilio vivit; in pace et tranquillitate perfecta vivunt.

Roberto da Silva Rocha, professor universitário e cientista político

Nenhum comentário: