Fabula Perfectionis Naturae
Fabulam naturae perfectae creavimus ut nos consolaremur et nos commode ac tuto sentiremus in planeta vitae humanae inimicissimo, periculis et insidiis circumdati ubi homo non indigena evanesceret et moreretur si solus in silva vel in medio oceano relictus esset. Non parati sumus ad facilem superviventiam in Terra sine apparatu sociali nostro evoluto ad solidarietatem mechanicam et organicam, quod civilizatio et societas appellatur; a communitatibus humanis pendemus ut nos a Matre Natura defendamus.
Biologis incantantibus, natura perfecta est; hanc perfectionem aequilibrium oecologicum appellant. Omnia sponte accommodantur, in magia aeterna quae numquam inordinatur, nisi cum homo intervenit.
Haec incantatio cum universo incipit nomine ab antiquis dato: cosmos, sive harmonia. Nihil in caelo solem, stellas, lunam, satellites perturbare videbatur. Interdum lapis, meteor vel asteroide appellatus, cadebat, quasi eventus anomalus, mala fortuna esset.
Cum primum telescopium Galilei harmoniam in universo manifestam esse demonstrare inciperet, corporibus coelestibus inter se collidentibus, stellis explodentibus, planetis cadentibus evanescentibus, sole flagrante radios mortiferos in terram sputante, ut radiationem ultraviolaceam mortiferam, infrarubram, radios cosmicos, particulas alpha et beta, radiationem gamma, et pulsus electromagneticos mortiferos in eruptionibus solaribus emittentibus qui stratum ozoni destruunt, terrae motibus, tsunamis, vulcanis, tempestatibus, huracanis, bestiis venenatis, viris invisibilibus, plantis venenatis, animalibus venenatis, bestiis carnivoris, certamine pro superviventia, siccitatibus diuturnis, desertis calidis arenae et salis, desertis glacialibus polaribus, terra plena est insidiis mortiferis quae genus humanum coegerunt societatem valde specializatam et ordinatam creare ad supervivendum et se ab ipsa natura et ab aliis hominibus protegendum.
Societas humana, ut se a natura protegeret, scientias calculi, rationum, biologiae, chemiae et machinationis evolvit, imprimis ut ultra esse collectorem et venatorem opportunitatis et fortunae fortuitae progrediatur, et potius cyclos naturae modificare incipiat. Itaque, umbracula construxit ut se a natura et animalibus, a frigore et calore defenderet; coepit determinare ubi et quando plantae crescere possent ad cibum colligendum; coepit animalia ad cibum domesticare et se animalium productis satiare; vias, pontes, naves, vehicula oneraria et machinas construxit ut celeritatem, vim et praecisionem artium manualium substitueret; naturam modificavit ut quattuor temporibus anni occurreret; microclimata creavit ut in glacie, calore et raritate viveret, cibum providens et energiam conservans et producens.
Naturam fere vicit, domuit quod possibile erat, et etiam ad fundum maris, ad lunam, iter facere potuit, periculose in caelo volat, et contra potentes naturae vires, ut electricitatem, aestus, ventos, gravitatem, vires magneticas, pugnare pergit, naturam transformat extrahendo derivata petrolei, e plantis, e saxis ad metalla facienda, chemia producta et mixturas substantiarum quae in natura in statu naturali non existunt synthesizat.
Itaque natura humanae superviventiae non profuit; Naturae transformatio fuit quae superviventiam humanitatis per scientiam ad posteram generationem transmissam praestitit, cum scriptura et libri creati sunt ut repositorium scientiae, memoria informationis et factorum pertinentium essent.
Actus humanus etiam fuit qui opes naturales, quae, propter scientiam, extingui potuissent, et necessitates insatiabilis humani desideriis formatae, conservavit.
Duo greges scientificorum in humanitate sunt: ii qui scientiam tamquam religionem vident, et ii qui semper limites scientiae provocant.
Denique, maximus mythus: mythus aequilibrii oecologici. Hic numquam scientifice demonstratus est, cum milliones specierum plantarum et animalium catalogatae sint, et plures species ignotae constanter inveniantur, ut virus COVID-19 quod subito humanitatem per annum in clausuram posuit, et billiones aliarum correlationum intra- et inter-specificarum omnino ignotarum.
Abhinc septuaginta annis, solum hic in Sancta Catharina biologus Germanicus totam vitam suam observandis, colligendis, classificandis, et studiis millionum speciminum et subspecierum insectorum, inter quas papiliones, dedicavit — notissimus Fritz Plaumann — et adhuc non omnia de papilionibus Sanctae Catharinae scimus, quamvis septuaginta annis ab hoc entomologo Sanctae Catharinae dedicatis.
Ex eo tempore, nexus specierum cum aliis speciebus, biomatibus, biosphaera, atmosphaera, biomassa, fluminibus, lacubus, oceanis — nihil rite catalogari et investigari potest. De Amazonia fere nihil scimus, et imprecationes audire debemus... Religiosi environmentalistae qui paene nihil de formicis foliaceis, magnis kiskadis, tamarinis leonibus aureis, speciebus testudinum Proiecti Tamar, speciebus balaenarum megapterarum sciunt, et etiam tum sine informatione systematica de interactionibus inter species, interactionibus interspecificis.
Nos tantum audemus disserere de ambitu in sapientia sua a scientificis neglecta, et decrevimus omnia in perfecta harmonia fungi, omnino ignorata et arcana, antequam ignorantiam humanam totalem de natura animalium et plantarum et climate Telluris admittamus, iam decrevimus omnia in perfecta rationalitate et ordine transcendenti, spirituali et ignoto fungi.
Nenhum comentário:
Postar um comentário