Ο Μύθος της Τελειότητας της Φύσης
Δημιουργήσαμε τον μύθο της τέλειας φύσης για να παρηγορηθούμε και να νιώσουμε άνετα και ασφαλείς στον πιο εχθρικό προς την ανθρώπινη ζωή πλανήτη, περιτριγυρισμένοι από κινδύνους και παγίδες όπου ένας μη αυτόχθονας άνθρωπος θα εξαφανιζόταν και θα πέθαινε αν έμενε μόνος του σε ένα δάσος ή στη μέση του ωκεανού. Δεν είμαστε προετοιμασμένοι για εύκολη επιβίωση στη Γη χωρίς τον ανεπτυγμένο κοινωνικό μας μηχανισμό για μηχανική και οργανική αλληλεγγύη που ονομάζεται πολιτισμός και κοινωνία. Εξαρτόμαστε από τις ανθρώπινες κοινότητες για να αμυνθούμε από τη Μητέρα Φύση.
Για τους γοητευτικούς βιολόγους, η φύση είναι τέλεια. Αυτή την τελειότητα την αποκαλούν οικολογική ισορροπία. Όλα προσαρμόζονται αυτόματα, σε μια αιώνια μαγεία που δεν αποδιοργανώνεται ποτέ, εκτός από όταν παρεμβαίνει ο άνθρωπος.
Αυτή η γοητεία με το σύμπαν ξεκινά με το όνομα που έδωσαν οι αρχαίοι: κόσμος ή αρμονία. Τίποτα στον ουρανό δεν φαινόταν να ενοχλεί τον ήλιο, τα αστέρια, τη σελήνη, τους δορυφόρους. Κάθε τόσο έπεφτε μια πέτρα που ονομαζόταν μετεωρίτης ή αστεροειδής, σαν να ήταν ένα ασυνήθιστο γεγονός, κακή τύχη.
Καθώς το πρώτο τηλεσκόπιο του Γαλιλαίου άρχισε να αποκαλύπτει ότι η αρμονία ήταν εμφανής στο σύμπαν, με ουράνια σώματα να συγκρούονται μεταξύ τους, αστέρια να εκρήγνυνται, πλανήτες να πέφτουν να εξαφανίζονται, τον λαμπερό ήλιο να εκτοξεύει θανατηφόρες ακτίνες στη Γη, όπως θανατηφόρα υπεριώδη ακτινοβολία, υπέρυθρες, κοσμικές ακτίνες, σωματίδια άλφα και βήτα, ακτινοβολία γάμμα, και να εκπέμπει θανατηφόρους ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς σε ηλιακές εκλάμψεις που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος, σεισμούς, τσουνάμι, ηφαίστεια, καταιγίδες, τυφώνες, δηλητηριώδη θηρία, αόρατους ιούς, δηλητηριώδη φυτά, δηλητηριώδη ζώα, σαρκοφάγα θηρία, τον αγώνα για επιβίωση, παρατεταμένες ξηρασίες, καυτές ερήμους από άμμο και αλάτι, παγωμένες πολικές ερήμους, η γη είναι γεμάτη θανατηφόρες παγίδες που ανάγκασαν την ανθρωπότητα να δημιουργήσει μια εξαιρετικά εξειδικευμένη και οργανωμένη κοινωνία για να επιβιώσει και να προστατευτεί από την ίδια τη φύση και από τους άλλους ανθρώπους.
Η ανθρώπινη κοινωνία, προκειμένου να προστατευτεί από τη φύση, ανέπτυξε τις επιστήμες του υπολογισμού, της λογιστικής, της βιολογίας, της χημείας και της μηχανικής, κυρίως για να ξεπεράσει το να είναι συλλέκτης και κυνηγός ευκαιριών και τυχαίας τύχης, και αντ' αυτού να αρχίσει να τροποποιεί τους κύκλους της φύσης. Έτσι, έχτισε καταφύγια για να προστατευτεί από τη φύση και τα ζώα, από το κρύο και τη ζέστη. Άρχισε να καθορίζει πού και πότε τα φυτά θα μπορούσαν να αναπτυχθούν για να συλλέξουν τροφή. Άρχισε να εξημερώνει ζώα για τροφή και να ικανοποιείται με ζωικά υποπροϊόντα. Έφτιαξε δρόμους, γέφυρες, βάρκες, μεταφορικά οχήματα και μηχανήματα για να αντικαταστήσει την ταχύτητα, τη δύναμη και την ακρίβεια των χειρωνακτικών δεξιοτήτων. Τροποποίησε τη φύση για να αντιμετωπίσει τις τέσσερις εποχές. Δημιούργησε μικροκλίματα για να ζει κανείς στον πάγο, τη ζέστη και την έλλειψη, εξασφαλίζοντας τροφή και διατηρώντας και παράγοντας ενέργεια.
Σχεδόν κατέκτησε τη φύση, δάμασε ό,τι ήταν δυνατό, και κατάφερε ακόμη και να ταξιδέψει στον πυθμένα της θάλασσας, στο φεγγάρι, πετάει επικίνδυνα στον ουρανό και συνεχίζει να μάχεται ενάντια στις ισχυρές δυνάμεις της φύσης όπως ο ηλεκτρισμός, οι παλίρροιες, οι άνεμοι, η βαρύτητα, οι μαγνητικές δυνάμεις, μεταμορφώνει τη φύση εξάγοντας παράγωγα πετρελαίου, από φυτά, από πετρώματα για να φτιάξει μέταλλα, η χημεία συνθέτει προϊόντα και μείγματα ουσιών που δεν υπάρχουν στη φύση στη φυσική τους κατάσταση.
Έτσι, η φύση δεν βοήθησε την ανθρώπινη επιβίωση. Ήταν ο μετασχηματισμός της φύσης που εγγυήθηκε την επιβίωση της ανθρωπότητας μέσω της γνώσης που μεταδόθηκε στην επόμενη γενιά όταν δημιουργήθηκαν η γραφή και τα βιβλία για να αποτελέσουν το αποθετήριο γνώσης, το αρχείο πληροφοριών και σχετικών γεγονότων.
Ήταν επίσης η ανθρώπινη πράξη που διατήρησε τους φυσικούς πόρους που θα μπορούσαν να είχαν εξαφανιστεί, χάρη στην επιστημονική γνώση, και τις ανάγκες της ακόρεστης ανθρώπινης ανάγκης που σχηματίζεται από τις επιθυμίες.
Υπάρχουν δύο ομάδες επιστημόνων στην ανθρωπότητα: αυτοί που βλέπουν την επιστήμη ως θρησκεία και αυτοί που αμφισβητούν συνεχώς τα όρια της επιστήμης.
Τέλος, ο μεγαλύτερος μύθος: ο μύθος της οικολογικής ισορροπίας. Αυτό δεν έχει ποτέ αποδειχθεί επιστημονικά, καθώς εκατομμύρια είδη φυτών και ζώων έχουν καταγραφεί και συνεχώς ανακαλύπτονται περισσότερα άγνωστα είδη, όπως ο ιός COVID-19 που ξαφνικά έθεσε την ανθρωπότητα σε καραντίνα για ένα χρόνο, και δισεκατομμύρια άλλες εντελώς άγνωστες ενδο- και δια-ειδικές συσχετίσεις.
Πριν από εβδομήντα χρόνια, μόνο εδώ στη Σάντα Καταρίνα ένας Γερμανός βιολόγος αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην παρατήρηση, συλλογή, ταξινόμηση και μελέτη εκατομμυρίων δειγμάτων και υποείδων εντόμων, συμπεριλαμβανομένων των πεταλούδων - του γνωστού Φριτς Πλάουμαν - και ακόμα δεν γνωρίζουμε τα πάντα για τις πεταλούδες της Σάντα Καταρίνα, παρά τα 70 χρόνια που αφιέρωσε αυτός ο εντομολόγος από τη Σάντα Καταρίνα.
Από τότε, η σχέση των ειδών με άλλα είδη, τα βιώματα, η βιόσφαιρα, η ατμόσφαιρα, η βιομάζα, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι ωκεανοί - τίποτα δεν μπορεί να καταγραφεί και να μελετηθεί σωστά. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για τον Αμαζόνιο και πρέπει να ακούσουμε τις κατάρες των...Θρησκευόμενοι περιβαλλοντολόγοι που δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτα για τα μυρμήγκια φυλλοκόπτες, τα μεγάλα κισκάδια, τους ταμαρίνους χρυσού λιονταριού, το είδος χελώνας του Έργου Ταμάρ, το είδος φάλαινας με καμπούρα, και ακόμη και τότε χωρίς συστηματική πληροφόρηση για τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ειδών, τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ειδών.
Απλώς τολμούμε να συζητάμε για το περιβάλλον στη σοφία του που αγνοείται από τους επιστήμονες, και έχουμε αποφασίσει ότι όλα λειτουργούν σε τέλεια αρμονία, εντελώς αγνοημένα και μυστηριώδη, πριν παραδεχτούμε την πλήρη ανθρώπινη άγνοια για τη ζωική και φυτική φύση και το κλίμα της Γης, έχουμε ήδη διακηρύξει ότι όλα λειτουργούν με την πιο τέλεια ορθολογικότητα και υπερβατική, πνευματική και άγνωστη τάξη.
Nenhum comentário:
Postar um comentário